Το τελευταίο σημείωμα

 

"Δέηση Πόντου"

«Οσπίτ’ που ’κ’ έχτ’σεν και κορίτσ’ που ’κ’ υπάντρεψεν, μη λέει έρθα σον κόσμον…». Aέτσ’ έλεγαμε σον καιρόν εμουν.Ζεις…Ευτάς παιδία…Δουλεύ’ς να τρανύντς ατα…Τρως την ψ̌η σ’ απέσ’ σα χωράφι͜α να πολεμάς με τα χώματα και τα λιθάρι͜α… Για τ’ όποιον; Για τ’ έναν τσίρταν και μαναχόν…Για τ’ εκείνον την ώραν που, καθισμένος σ’ έναν άκραν, ελέπ’ς τα μουράτι͜α σ’ να πλερούντανε, σπογγίεις τα δάκρυ͜α σ’ και λες: «νυν απολύεις τον δούλον σου…»

Το οσπίτ’ ντο έχτ’σα ’κ’ εχάρα το. Και ντο οσπίτ’ πα! Γαζαρμάν τεΐ! Έναν εβδομάδαν επέγ’ναν κι έρχουσαν ση μεσι͜άν οι χουζαρτσ̌ήδες να ετοιμάζ’νε την κερεστέν και ξαν ’κ’ εκανέθεν για να στεγάζομ’ ατο. Δύο ταπαχάδες οσπίτ’. Κι ολόερα παράσπιτα, μαντρία κι αχͮερώνι͜α και ξεραντέρι͜α… Τ’ οσπίτ’ ντο έχτ’σα ’κ’ εχάρ’ ατο. Και ούτε έκλαψ’ ατο πα. Έρθαν τ’ άλλα κι εκαπάτεψαν εκείνο το τέρτ’ κι εποίκαν ατο να ανασπάλκεται σαν να μη έτονε καμίαν. Τ’ εμέτερον το τυχερόν αΐκον έν’, να έρχουν πάντα τα γενία τα βάσανα και κρεμίζ’νε τα παλαιά!

Εκείνο την ημέραν εσ’κώθα σύννυχτα, ’κ’ επόρεσα να κοιμούμαι! Εμελέσσεψεν τ’ οσπίτ’ ας σοι φίλτς και ας σοι συ’ενούς που έρθαν ας σα χωρία για να τιμούνε μας… Άμον δονάρ’ επέγ’ναν κι έρχουσαν οι νυφάδες κι οι παρανυφάδες ντο εβοήθαναν… Ετέρεσα ας σο παράθυρον. Έβραζαν ση σειρι͜άν τα χαλκά ντο έστεσαμε για να φάζομε τον κόσμον! Κι η αυλή εμούν γομάτον λαόν. Ατόσον λαόν καμίαν ’κ’ είδα μαζεμένον σ’ έναν μέρος…. Αρ’ ατό έν, είπα εγώ εμέν: χαλάλ! «Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα…».

Εξέβα σο παλκόν κι ετέρεσα σο πέραν κιάν’ να ελέπω τα άλογα. Με τ’ άλογα θα έρχουσαν. Αΐκον ατι͜άτ έτονε…Είκοσ’ άλογα αλάι εχπάστανε. Αέτσ’ είπανε. Από κάποτες εφάνθανε… Σον ουρανόν το τόζ’ ας σα ποδαρέας ατουν! Κι εμείς ετέρναμε κι εθαμάουμες κι ενεμέναμε τ' αλάϊ…Ποίον αλάϊ; Εταγιανεύταν σην τισ̌-καπίν…Άμα…Άμα…Ατό ’κ’ έτον τ’ αλάϊ ντ’ ενεμέναμε… Ατείν’ ’κ’ έσανε γαμπροί και συμπεθέρ’. Ατείν ’κ’ έσανε αθρώπ’! Οφίδι͜α τρικέφαλα! Τέρατα της κολάσεως καβαλκιασμένα σ’ άλογα…Άμον μαύρα σ̌κυλία ερρούξανε απάν’ σον λαόν κι εταούτεψαν ατον….Εποταμίεν το αίμαν απέσ’ σην αυλή μ’. Κι ο γάμον ο βασιλι͜ακόν εγέντονε θρήνος και λιτανεία…..

Άρον τον άρον εκατήβα τα σκάλας. Εστάθα εμπροστά ’τουν κι έσκωσα τα χͮέρι͜α μ’…. «Θεόν άμα πιστεύετεν, άλλο μη προχωράτεν», είπ’ ατ’ς…. «Θεός πα έν’ και ελέπ’ μας…..». ’Κι ’ξέρω ντο έντονε, ποίος εντώκε με… Όνταν ένοιξα τ’ ομμάτι͜α μ’, είδα την αυλή μ’ έρημον και το λαόν ταουτεμένον… Εκάπνιζαν ακόμαν τ’ αψίματα και τα χαλκά τι͜αβιρεμένα και τα φαΐα ’κχͮυμένα κα να τρέχ’νε απέσ’ σα αίματα! Κι ατότες είδ’ ατεν…Το κορίτσι μ’, τη μονάκριβεσσαν τη θι͜αγατέρα μ’, που τόζ’ απάν ατ’ς ’κ’ εκοντούρευαμε και ’κ’ ένοιαμε τα παράθυρα να μη ελέπει͜ ατεν ο ήλιον… Να τερεί άμον χαμένον ζων, έναν εύκαιρον τέρεμαν, έναν κορμίν χωρίς ζωήν… Και εκείνο τ’ άσπρον το παζαρλούχ’ν ατ’ς βαμμένον κόκκινον σο αίμαν! Όνταν ενόϊσεν τερώ ατεν, έκλωσεν τ’ ομμάτι͜α τ’ς να μη ελέπ’ με….

Εγροίκ’σα….

Απ’ ατότε κιάν’, ’κ’ επορώ να ανασπάλω εκείνο το τέρεμαν…. Κι αδά πα που έρθαμε, όνταν γίνεται χαράν κι ακούγω να κρούγ’νε ταούλι͜α, έρ’ται σο νου μ’ εκείνο το εύκαιρον το τέρεμαν… Κι ατότε παίρω το κιφάλι μ’ και πάγω χάμαι σ’ έναν ερημίαν να μη ελέπω άθρωπον…. Να απομένω μαναχός, εγώ με το Θεόν ντο εδίκεσε με, να επορώ κι ευρήκω τη δύναμην και σ’κώνω το κιφάλι μ’ σον ουρανόν κι ερωτώ -γ- ατον: «Γιατί Θεέ μ’, Γιατί;»

"Δέηση Πόντου" (Μονή Λαζαριστών, 20/9/2021

Τιμή στον Εθνομάρτυρα Νίκο Καπετανίδη

https://www.facebook.com/dimitris.piperidis.7

Μνήμη

 

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ιστορία

Το Κόκκινο Ποτάμι

Επιτέλους μία σειρά, κόσμημα για την Ελληνική τηλεόραση.

Μία σειρά που θα δώσει την ευκαιρία να μάθουν ένα κομμάτι της ιστορίας όσοι το θέλουν.

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

1919-2019

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

TA "Φ" ...

Ο ΦΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΔΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΠΟ "Φ" ΑΡΧΙΖΟΥΝ,,,,

Ο νέος ύμνος του ΠΑΟΚ στα Ποντιακά! - Δικέφαλος Σταυραετός σην Πόλην εγενέθεν

Πηγή : e-Pontos

του Βαγγέλη Στολάκη

Μια ευχάριστη έκπληξη επιφυλάσσει ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδης στους χιλιάδες ανά την υφήλιο υποστηρικτές του δικεφάλου του Βορρά. Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Σαββίδης κρατά τις τελευταίες ώρες στα χέρια του το CD στο οποίο μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνεται και ο νέος ύμνος του ΠΑΟΚ στα… Ποντιακά!

Το τραγούδι επιμελήθηκε σε στίχους και μουσική ο γνωστός λυράρης Δημήτρης Καρασαββίδης γνωστός για τα Ποντιακά του τραγούδια. Τον νέο ύμνο του ΠΑΟΚ τραγουδά εκτός από τον κ. Καρασαββίδη και ο πρώην αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας, Κώστας Καραπαναγιωτίδης -γνωστός και ως το αηδόνι του ποντιακού ελλληνισμού - ο οποίος συμμετέχει στον εν λόγω δίσκο σε τρία τραγούδια.

«Είναι μια δουλειά πολύ προσεγμένη. Εκτιμώ θα αρέσει στον κόσμο. Είμαι περήφανος που συμμετέχω σε μια τόσο αξιόλογη προσπάθεια. Για μένα είναι ο 40ος δίσκος. Εκτιμώ ότι με αυτό το CD ανοίγει ο δρόμος για πολλές συνεργασίες με τον Δημήτρη Καρασαββίδη» αναφέρει στην Karfitsa ο κ. Καραπαναγιωτίδης.

Από την πλευρά του ο συνθέτης και δημιουργός του CD που περιλαμβάνει τον νέο ύμνο του ΠΑΟΚ σχολιάζει:

«Πρόκειται για δεκατρία καταπληκτικά τραγούδια. Παλαιότερα και νέες εκτελέσεις. Μέσα στο CD υπάρχει και ο νέος ύμνος του ΠΑΟΚ που πιστεύω πως θα αγαπηθεί από τον κόσμο. Το τραγούδι είναι στην αρχαία ελληνική διάλεκτο και υπάρχει ένα δίστιχο στην Νέα Ελληνική».

Το CD έχει τον τίτλο: «Ύμνος ΠΑΟΚ: Πόντος, Μνήμη, Ιστορία». Αποτελείται από 13 τραγούδια και συμμετέχουν γνωστοί και αξιόλογοι καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών οι: Δημήτρης Καρασαββίδης, Κώστας Καραπαναγιωτίδης, Στάθης Νικολαΐδης, Χρήστος Παπαδόπουλος, Μπάμπης Κεμανετζίδης κ.α. Σε πολλά τραγούδια συμμετέχει ο Ευξείνιος Πολιτιστικός Μουσικός Σύλλογος, τον οποίο ίδρυσε και είναι πρόεδρός του ο Δημήτρης Καρασαββίδης. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλά τραγούδια «παίζουν» οκτώ ποντιακές λύρες ταυτόχρονα.

Σημειώνεται ότι το CD με τον νέο ύμνο του Δικεφάλου του Βορρά που από το 1926 που ιδρύθηκε αποκτά για πρώτη φορά ύμνο στα… ποντιακά αναμένεται να κυκλοφορήσει ως ένθετο με την εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ». Η εν λόγω συνεργασία είναι η αρχή μιας σειράς δράσεων που έχουν προγραμματιστεί να υλοποιήσουν από κοινού ο πρόεδρος της NK Media Group και εκδότης των εφημερίδων «Το Παρασκήνιο» και «Karfitsa» Νίκος Καραμανλής με τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδη.

Δικέφαλος Σταυραετός σην Πόλην εγενέθεν

(Δικέφαλος Σταυραετός στην πόλη γεννήθηκε)

Σο προσφυγικόν τη στράταν, από μικρός εβρέθεν

(Στης προσφυγιάς το δρόμο από μικρός βρέθηκε)

Ξεριζωμένος πρόσφυγας από μικρός εβρέθεν

(Ξεριζωμένος πρόσφυγας από μικρός βρέθηκε)

Τρανόν φωλέαν έχτισεν απές ση Σαλονίκη

(Μεγάλη φωλιά έκτησε μέσα στη Σαλονίκη)

Ώθεν πάει πολεμά, μανάχον για τη νίκη

Όπου πάει πολεμά, μόνο για τη νίκη)

Εφόρεσεν τ' ασπρόμαυρα και έσκωσεν σημαίαν

Φόρεσε τα ασπρόμαυρα και σήκωσε σημαία

Αθάνατος Τραντέλλενας, ο ΠΑΟΚ εν ιδέαν

Αθάνατος Τραντέλληνας, ο ΠΑΟΚ είναι ιδέα.

Την Ελλάδαν σην Ευρώπη, σκων ψηλά σον ουρανόν

Την Ελλάδα στην Ευρώπη, σηκώνει ψηλά στον ουρανό

Τη Μακεδονίας τ' άστρον, ζήτω ο Δικέφαλον

Της Μακεδονίας το άστρο, ζήτω ο δικέφαλος

Τη Μακεδονίας τ' άστρον, ζήτω ο Σταυραετόν.

Της Μακεδονίας το άστρο, ζήτω ο Σταυραετός.

ΕΠΩΔΟΣ

ΠΑΟΚάρα λέωσεν, ζω για να ελέπωσεν

ΠΑΟΚάρα σου λέω, ζω για να σε βλέπω

να πετάς σα επουράνια, ΠΑΟΚ να λελεύωσεν!

να πετάς στα επουράνια, ΠΑΟΚ να σε χαρώ.

ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚάρα μου, όσο ζω θα σ' αγαπώ

ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚάρα μου, όσο ζω θα σ' αγαπώ

όπου και αν μάχεσαι, πάντα θα σ' ακολουθώ!

όπου και αν μάχεσαι, πάντα θα σ' ακολουθώ!

Τραγιάσκα

Αναδημοσίευση από τον Ισοβίτη τον αδερφό.

«Η αντιπαλότητα ανάμεσα στα δύο σωματεία έχει τις ρίζες της στην αντιπαλότητα ανάμεσα στους γηγενείς Έλληνες (Άρης) και τους Έλληνες Πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Κωνσταντινούπολη που εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 (ΠΑΟΚ).

Ο ανταγωνισμός των δύο κοινωνικών ομάδων εκφραζόταν με διάφορους τρόπους -ένας από αυτούς ήταν και το ποδόσφαιρο, μετά την ίδρυση του ΠΑΟΚ το 1926».

Εγώ γεννήθηκα μισό αιώνα μετά από όλα αυτά και πέρα από την προσφυγική μου κληρονομιά ως τρίτη γενιά, κάτι θολές, πικρές διηγήσεις ξεριζωμού και κυνηγητού από τον συνονόματο παππού μου έχω να θυμάμαι και να γνωρίζω από πρώτο χέρι. Τα υπόλοιπα από τα βιβλία, πόσα βιβλία και πόσα ξενύχτια να ζεις και να τρέμεις μέσα από τις αναμνήσεις των παππούδων που τότε ήταν παιδιά, δώδεκα χρονών ο δικός μου. Πρόσφυγες. Τουρκόσποροι. Τούρκοι. Έλληνες είμαστε, Ελλάδα δεν ήταν ο Πόντος; Δεν μπορούσε να βρει γαλήνη μέχρι το τέλος του ο παππούς, διαμαρτυρόταν και βούρκωνε, 60 χρόνια έζησε εδώ κι ακόμα ένιωθε ξένος. Επτά χρονών ήμουν στα τελευταία του που με έπαιρνε μαζί στο βουνό, ξέχασα πια τη φωνή του, αλλά όχι το κλάμα του. Πήρα το όνομα, πήρα και τη χάρη, έλεγαν όλοι, όλη μέρα με το τρανζιστοράκι και τις ιστορίες, σαν τον παππού. Θυμάμαι την υφή και τη μυρωδιά της τραγιάσκας του, που μου τη φόραγε και γελούσε.

Ξέχνα την πολιτική και τα κόμματα. Άσε στην άκρη τις πεποιθήσεις και τα αριστερά και τα δεξιά. Κοίτα μέσα στην καρδιά σου, ρε φίλε, πες μου, πώς μπορείς να τρέχεις και να χτυπιέσαι και να αφιερώνεις τη μισή σου ζωή σ' αυτή την ομάδα, πώς αυτοπροσδιορίζεσαι ως «Παοκτσής» πρώτα και πάνω απ' όλα, όταν μισείς πρόσφυγες και μετανάστες, όταν καταριέσαι τις νέες γενιές ανθρώπων που κάποια μοίρα τους πέταξε σ' αυτό τον τόπο που πάσχιζαν οι παππούδες μας να διεκδικήσουν ως πατρίδα και δεν τους άφηναν, όταν οι ίδιες οι ρίζες και η γέννα της ομάδας που σε παθιάζει, της δεύτερης οικογένειάς σου, είναι η προσφυγιά και το μαρτύριο του ξεριζωμού. Μαζί ταξιδεύουμε είκοσι πέντε χρόνια, μαζί τραγουδάμε, μαζί καβαλάμε το κάγκελο, ακόμα δεν μπορώ να σε καταλάβω.

Κραυγή αγωνίας για τον σύγχρονο Ποντιακό χώρο....

από : e-pontos.gr

Ο οργανωμένος Ποντιακός χώρος εξάντλησε τον ιστορικό του ρόλο;

Ο οργανωμένος ποντιακός χώρος ταλανίζεται από την ίδια μιζέρια που έχει ενσκήψει σε όλο το Νεοελληνικό πεδίο. Υπάρχει έντονη η έλλειψη των ιδεών, των στόχων και των μεγάλων ηγετών. Η μετριότητα των στελεχών και η έλλειψη ικανοτήτων αναπληρώνεται από εμπάθεια, εγωισμό, και δυστυχώς πολλές φορές κακεντρέχεια. Πώς να πορευτούμε στο μέλλον χωρίς αλληλεγγύη, συνοχή, αυτοσυνειδησία, ομοψυχία και αίσθηση ότι πρέπει να αποτελούμε ένα οργανωμένο σύνολο.

Οι μορφές οργάνωσης των ποντίων αποδείχτηκαν ελλειμματικές και μικρότερες των περιστάσεων καθώς το κύτταρο της οργάνωσης αυτής ήταν ένα σωματείο, συνήθως πολιτιστικό λαογραφικό, το οποίο όπως λειτούργησε και έδρασε ως ένα πρόχειρο ανάχωμα της λήθης χωρίς καμία υποδομή, υποχωρεί ολοένα στις πιέσεις των καιρών.

Το σημαντικότερο, τα σωματεία αυτά λειτούργησαν ως φυτώριο μετριότατων στελεχών που η αμάθειά τους αντί να τους κάνει ταπεινούς τους κάνει υπερφίαλους και εν πολλοίς επικίνδυνους.

Καλλιεργήθηκε, το πιο εύκολο, πρώτα ο χορός (κακοποιημένος και αυτός) και μετά η λύρα (βιασμένη και μεταλλαγμένη και αυτή). Δεν μπόρεσε το ποντιακό κίνημα να μετεξελιχθεί σ' ένα πολιτικό κίνημα διεκδικώντας ένα ρόλο σοβαρό μέσα στο εθνικό μας γίγνεσθαι.

Επαιρόμαστε για την ποντιακή μας νεολαία τη στιγμή που αυτή, στη μεγάλη της πλειοψηφία, εκφράζεται μηχανικά μόνο με το χορό, σαν κακοκουρδισμένα ρομπότ, χωρίς άποψη και χωρίς ποντιακή συνείδηση. Χορεύουν χωρίς να ξέρουν να μιλούν και χωρίς να ξέρουν να σκέφτονται και να νιώθουν ποντιακά. Δεν διεκδικούν παρά φανατίζονται μόνο πίσω από τα λάβαρα και τα φτηνά μπλουζάκια των συλλόγων με τα βαρύγδουπα λογότυπα.

Παρασύρονται από τον εύκολο λαϊκίστικο, φτηνό, εθνικιστικό λόγο!

Τελικά αυτό που πρέπει να σκεφτούμε είναι τι θέλουμε να κάνουμε εμείς οι πόντιοι; Να μείνουμε μόνο στα λαο-γραφικά ,στις συζητήσεις για τη μουσική και το χορό; Να μείνουμε μόνο στην απονευρωμένη διεκδίκηση της Γενοκτονίας που κινδυνεύει δυστυχώς να απαξιωθεί εξαιτίας κακών χειρισμών ή θέλουμε να προχωρήσουμε ακόμη παραπέρα;

Μήπως ήρθε η ώρα μας και δεν το έχουμε καταλάβει; Δε θα έπρεπε να απαντήσουμε κάποτε στο σήμερα;

Στα σύγχρονα προβλήματα, οικονομικά και πολιτικά μέσα από μία ποντιακή πολιτική ματιά, που θα είναι δημοκρατική , πατριωτική και προοδευτική. Αυτό όμως απαιτεί οργάνωση , όχι αστεία σωματειακά καμώματα.

Απαιτεί καρδιά και όραμα, απαιτεί να ξεπεράσουμε το ατομικό και να περάσουμε στο συλλογικό.

Απαιτεί να απογαλακτισθούμε από την κομματική εξάρτηση και να αυτοοργανωθούμε ως πραγματικός ανεξάρτητος πολιτικός οργανισμός. Εν πολλοίς απαιτείται όλοι μας, ο καθένας με τον τρόπο του και από το πόστο του, να υπερβούμε τους εαυτούς μας, τα σύνδρομα και τις μικροεπιδιώξεις μας.

Επίσης για να μην χάνουμε και την επαφή με την πραγματικότητα, πουλώντας μόνο ωραία λόγια , θα πρέπει αρχικά να συγκροτηθούν ομάδες συζητήσεων στη βάση, να ανοιχτεί ένας πλατύς δημοκρατικός διάλογος ώστε το κίνημά μας, το ποντιακό, να γίνει ένα πραγματικό λαϊκό κίνημα.

Και όλα αυτά με γνώση επιστημονική, ιστορική και πολιτική ανάλυση και προπαντός αυτοσυγκράτηση και ανιδιοτέλεια. Αρκετά με τις διαδικτυακές μπαρούφες, αρκετά με τις "εθνικιστικές εξάρσεις" που ευτυχώς μέχρι τώρα αναλώνονται μόνο σε ιντερνετικά "αποξαμώματα".

Μπορούμε να ‘μαστε και πατριώτες και δημοκρατικοί. Δεν είναι απαραίτητο να γίνουμε φασίστες.

Γιατί μόνο το θυμικό είναι κακός σύμβουλος, ας προτάξουμε τη λογική και τη γνώση. Και σίγουρα όλα αυτά μέσα από το πρίσμα μιας ηθικής αρχών. Όχι άντε έτσι ..γιούργια!

 Θανάσης Στυλίδης  (Στουλάρας)

Παγκόσμιο Μουσείο Ποντιακού Ελληνισμού

από e-pontos.gr

Παγκόσμιο Μουσείο Ποντιακού Ελληνισμού με έδρα τη Θεσσαλονίκη! Η πρόταση Θεσσαλονικιού καθηγητή, που έγινε πριν από λίγες μέρες ενώπιον της Παμποντιακής Αδελφότητας «Παναγία Σουμελά» στο Τορόντο Καναδά, αποτέλεσε τη σπίθα για να ανάψει η φλόγα της ελληνικής ομογένειας για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου φάρου! Ο Ιωάννης Λαζαρίδης, καθηγητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας με έντονη δράση για τον ποντιακό Ελληνισμό, συμμετείχε στις εκδηλώσεις που έγιναν στο Τορόντο στη μνήμη των 353.000 σφαγιασθέντων Ποντίων από τις ορδές των Νεότουρκων την οκταετία 1915-1923.

Παρουσία του γενικού πρόξενου της Ελλάδας Αλέξανδρου Ιωαννίδη, της ομογενούς δημοτικού συμβούλου Τορόντο Μαίρης Φραγκεδάκη, του προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Αντώνη Αρτεμάκη, του προέδρου της Παμμακεδονικής Κοινότητας Δημήτρη Κάρα, της προέδρου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καναδά Χριστίνας Αμυγδαλίδη, του προέδρου της Ποντιακής Αδελφότητας Χρήστου Κοτσαμποϊκίδη και πλήθους Ελλήνων ομογενών, αναπτύχθηκε διεξοδικά όλο το σχέδιο για τη «γέννηση» του Παγκόσμιου Μουσείου, το οποίο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: Μουσείο με εκθέματα από την πλούσια και μακρόχρονη ιστορία των Ελλήνων του Πόντου, Ινστιτούτο μελέτης και έρευνας της ποντιακής ιστορίας, Κέντρο εκμάθησης της ποντιακής γλώσσας και δημιουργία κεντρικού συμβουλίου, με τη συμμετοχή παγκόσμιων προσωπικοτήτων που θα αναλάβουν τη διεθνοποίηση της αναγνώρισης της ποντιακής Γενοκτονίας.

Μια πρόταση που «αγκάλιασαν» οι ομογενείς του Καναδά, δίνοντας τη δέσμευση ότι θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους ομογενείς ανά τον πλανήτη για να γίνει το όνειρο πραγματικότητα. «Είναι μια πρόταση που ξεκίνησε με πολύ κόπο και μεράκι από τον Φεβρουάριο του 2013, αλλά κόλλησε. Είναι όνειρο ζωής» λέει στη «δ» ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ομολογώντας ότι «οι ομογενείς στο Τορόντο, αλλά και η Παμποντιακή Ενωση Βόρειας Αμερικής και Καναδά αναλαμβάνουν δράση για να... ξεκολλήσει όλη η διαδικασία».

Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει βρεθεί ήδη ο χώρος στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να φιλοξενηθεί το φιλόδοξο σχέδιο, μια επένδυση 2.000.000 ευρώ! Πρόκειται για το πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά» στη Σταυρούπολη, έκτασης 3.000 τ.μ. «Τους χώρους έχουν δει πολιτικοί μηχανικοί από το Πολυτεχνείο και έχουν ανάψει το πράσινο φως.

Ο πρώην δήμαρχος Παύλου Μελά Διαμαντής Παπαδόπουλος είχε δεσμευτεί να βοηθήσει, θετική είναι και η σημερινή δημοτική Αρχή. Τα χρήματα μπορούν να εξασφαλιστούν από τους ομογενείς, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ενωση μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων» τονίζει ο κ. Λαζαρίδης ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να γίνει παρουσίαση του σχεδίου στον μεγαλομέτοχο της Π.Α.Ε. Π.Α.Ο.Κ. ομογενή επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη για να συμπαρασταθεί στη μεγάλη αυτή προσπάθεια του ποντιακού Ελληνισμού.

Γιώργος Τότσικας

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ....

Αναγνώριση της Γενοκτονίας από τον Γερμανό Πρόεδρο!!!!!

Μετά την αναγνώριση από το Κοινοβούλιο της Αυστρίας, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας της Γερμανίας Joachim Gauck, σε οικουμενική προσευχή στον Καθεδρικό Ναό του Βερολίνου, προέβη σε επίσημη δήλωση, κατά την οποία χαρακτήρισε τις σφαγές κατά των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων του Πόντου στα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ως γενοκτονία, όπως μεταδίδει η επίσημη ιστοσελίδα της Γερμανικής Προεδρίας.*

Την Παρασκευή το Κοινοβούλιο της Γερμανίας (Deutscher Bundestag) θα θέσει υπό ψηφοφορία Ψήφισμα αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας, του οποίου, όμως, η ακριβής φρασεολογία είναι ακόμη υπό διαμόρφωση, λόγω και των αντιδράσεων της τουρκικής κυβέρνησης.

Η αναγνώριση των Γενοκτονίων Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων από την Αυστρία και τη Γερμανία αποκτά ιδιαίτερη σημασία εξ αιτίας και του γεγονότος ότι οι δύο αυτές χώρες υπήρξαν βασικοί σύμμαχοι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918).

πηγή 

Καλό Πάσχα!

Το Ολλανδικό Κοινοβούλιο αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων!

είδηση από e pontos

επιμέλεια / μετάφραση

Νόπη Παπαδοπούλου

Η Βουλή της Ολλανδίας πέρασε, στις 09 Απριλίου 2015, δεσμευτικό ψήφισμα με το οποίο αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Ασσυρίων, των Ελλήνων και των Αρμενίων από τους Οθωμανούς Τούρκους κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου. Το ψήφισμα, το οποίο κατατέθηκε από το βουλευτή του Χριστιανικού κόμματος Joel Voordewind, είχε ευρεία υποστήριξη από ποικίλα κόμματα, ενώ υπήρξε έντονη αντίδραση από δυο Τούρκους βουλευτές. Τελικά ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία.

Ο Joel Voordewind δήλωσε πως «ο σκοπός αυτής της πρότασης είναι να αναγνωριστεί τόσο η Γενοκτονία των Αρμενίων όσο και των Ασσυρίων και να φέρει την Τουρκική κυβέρνηση κοντά στην Αρμενία. Είναι μια σημαντική κίνηση από την Ολλανδική Βουλή προς την Τουρκική κυβέρνηση να αναγνωρίσει τις πράξεις του παρελθόντος. Ελπίζω ότι τελικώς με αυτή την κίνηση θα υπάρξει καλύτερη κατανόηση και συμφιλίωση ανάμεσα στις δυο χώρες».

Στις 24 Μαρτίου 2015 η Αρμενία αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ασσυρίων & των Ελλήνων. Το 2007 η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τις Γενοκτονίες αναγνώρισε τις Γενοκτονίες των Ασσυρίων και Ελλήνων. Το 2010 η Σουηδία αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ασσυρίων, Ελλήνων και Αρμενίων.

Η Γενοκτονία διεπράχθη από τους Οθωμανούς Τούρκους κατά τη διάρκεια του A’ παγκοσμίου πολέμου, μεταξύ του 1915 και 1923 και στοίχισε τη ζωή 750,000 Ασσυρίων (75%), 500,000 Ελλήνων και 1.5 εκατομμυρίου Αρμενίων.

Ενώ η Γενοκτονία των Αρμενίων είναι ευρέως γνωστή και αναγνωρισμένη, οι Γενοκτονίες των Ασσυρίων αι των Ελλήνων δεν είναι τόσο γνωστές. Παρ’ όλα αυτά δε μπορούν να διαχωριστούν από την Αρμένικη Γενοκτονία καθώς διεπράχθησαν την ίδια χρονική περίοδο και με τα ίδια πολιτικά αίτια. Επρόκειτο για μία Γενοκτονία εναντίον των Χριστιανικών λαών. 

Οι Ασσύριοι έχουν συνεργαστεί με τους Έλληνες και τους Αρμένιους για να πιέσουν την Τουρκία να ανγνωρίσει τη Γενοκτονία αυτή, κατά τη διάρκεια του A' παγκοσμίου πολέμου.

Μέχρι σήμερα έχουν ανεγερθεί από τους Ασσύριους 9 μνημεία Γενοκτονίας σε όλο τον κόσμο.

Αναγνώριση Γενοκτονίας Ελλήνων και Ασσυρίων από την Αρμενία

Το Εθνικό Κοινοβούλιο των Αρμενίων ψήφισε σήμερα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας Ελλήνων και Ασσυρίων που διαπράχθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους, μεταξύ 1915 και 1923. Ως γνωστόν η Γενοκτονία στοίχισε τη ζωή σε 750.000 Ασσυρίων, 500.000 Έλληνες και 1,5 εκατομμυρίου Αρμένιους.

Το νομοσχέδιο, που προωθήθηκε από το Ρεπουμπλικανικό κόμμα έλαβε 117 θετικές ψήφους, 14 αποχές και καμία αρνητική ψήφο.

Ο επίσημος τίτλος του νομοσχεδίου είναι: "Σχετικά με τη γενοκτονία των Ελλήνων και Ασσυρίων που διαπράχθηκε από τους Οθωμανούς μεταξύ των ετών 1915-1923.

Το νομοσχέδιο συντάχθηκε από τους: Eduard Sharmazanov, Armen Rustamyan, Hovhannes Sahakyan, Edmon Marukyan, Arpine Hovhannisyan, Tevan Poghosyan, Gurgen Arsenyan, Heghine Bisharyan, Alexander Arzumanyan, Vahram Baghdasaryan, Hermine Naghdalyan, Margarit Yesayan, Lyudmila Sargsyan.

Ο Έντουαρντ Σαρμαζάνοφ, από το Εθνικό Κοινοβουλίο δήλωσε: αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε το ψήφισμα αυτό επειδή το Κοινοβούλιο υιοθετεί τέτοια ψηφίσματα σε πολύ σημαντικές περιπτώσεις. Σε αυτό το πνεύμα προωθώντας το προσχέδιο ως διακήρυξη καταδίκης δείχνουμε στους Έλληνες και Ασσύριους και στη Διεθνή κοινότητα ότι το Εθνικό Κοινοβούλιο της Αρμενίας και όλες οι πολιτικές δυνάμεις προσδίδουν σπουδαιότητα στην καταδίκη της Γενοκτονίας που διαπράχθηκε στους Έλληνες και Ασσύριους.

Ο Σαμπρί Ατμάν (Διευθυντής του κέντρου ερευνών για την Ασσυριακή Γενοκτονία) είπε: Η συστηματική Γενοκτονία του Οθωμανικού κράτους και των Κούρδων συμμάχων τους που διαπράχθηκε εναντίον των Ασσυρίων, Αρμενίων και Ελλήνων κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου δεν αποτελεί πλέον κέρδος για την Τουρκία και δεν θα επιτρέψουμε ποτέ να αποτελεί κέρδος. Χαιρετίζουμε τη Δημοκρατία της Αρμενίας να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία Ελλήνων και Ασσυρίων. Αυτό μας δίνει κουράγιο και δύναμη για να αναγνωριστεί διεθνώς. Η Τουρκία δεν μπορεί να λάβει τη θέση της μεταξύ των πολιτισμένων κρατών του κόσμου αν δεν αναλάβει πλήρως της ευθύνη του τρομερού εγκλήματος. Η Τουρκία θα πρέπει να σταματήσει τη νοοτροπία της άρνησης και θα πρέπει να σταματήσει την υποστήριξη σε τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η ISIS. Η Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι οι απόγονοι των επιζησάντων των "ξεχασμένων" γενοκτονιών δεν θα σταματήσουν ποτέ να απαιτούν αναγνώριση.

Παρότι η Αρμενική γενοκτονία είναι ευρύτερα αναγνωρισμένη, η Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων είναι λιγότερα γνωστές. Αυτές δεν μπορούν να διαχωριστούν από την Αρμενική γιατί διαπράχθηκαν την ίδια περίοδο.

Η γενοκτονία Ελλήνων Αρμενίων και Ασσυρίων είναι μία και είναι ίδια. Ήταν εναντίον των Χριστιανών. Οι Ασσύριοι συνεργάστηκαν με τους Έλληνες και τους Αρμένιους για να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

πηγή : Theophilos Kotsidis