της Γερμανίας ‘Capital’ (Capital 13/2008) το οποίο σε πολυσέλιδο άρθρο δημοσιεύει με λεπτομέρεια στοχεία για την εμπλοκή του Σωκράτη Κόκκαλη στο σκάνδαλο των ‘μαύρων ταμείων’ της Ζίμενς. αλλά και τη δράση του επιχειρηματία ως πράκτορα της Στάζι..Η Ντόιτσε Βέλλε αναδημοσιεύει μεγάλο μέρος της έρευνας αυτής:
«Οι έρευνες για την υπόθεση των ‘μαύρων ταμείων’ της Ζίμενς οδηγούν και στο Σωκράτη Κόκκαλη», γράφει το περιοδικό για τον Έλληνα επιχειρηματία, ο οποίος, όπως λέει είναι «παλιός γνώριμος» στη Γερμανία: «έγινε πλούσιος με αμφιλεγόμενες δουλειές με τη DDR». Σημειώνεται σχετικά ότι ο τέταρτος στην κλίμακα των πλουσιότερων Ελλήνων, με περιουσία που υπολογίζεται στα δύο δις δολ. και ένα «πολυκύμαντο παρελθόν», ελέγχει πολλούς παράγοντες της οικονομίας και της πολιτικής, που «χορεύουν, όπως αυτός σφυρίζει». Για παράδειγμα στον ΟΤΕ. Ο συντάκτης του άρθρου Γιόαχιμ Μίλερ-Σοάρες σημειώνει ότι «86 εκατομμύρια μάρκα δόθηκαν στους υπεύθυνους του ΟΤΕ από τα μισά της δεκαετίες του 90. Επιπρόσθετα, άλλα δόθηκαν άλλα 18 εκατομμύρια μάρκα σε Έλληνες πολιτικούς. Ως αντιστάθμισμα η Siemens πήρε το 1997 το έργο της ψηφιοποίησης του ελληνικού τηλεφωνικού δικτύου. Για την ακρίβεια: το μισό του έργου, διότι το άλλο μισό της επικερδούς σύμβασης τo ‘τσέπωσε’ ο Κόκκαλης με την εταιρία Intracom», γράφει το περιοδικό.
Το ερώτημα που τίθεται είναι, αν η Siemens πλήρωσε μίζες στον ΟΤΕ γιατί να μην πλήρωσε και η Ιntracom; Ο Κόκκαλης το διαψεύδει αυτό στο Capital, αλλά όπως λέει ο συντάκτης του άρθρου Γιόαχιμ Μίλερ-Σοάρες «είναι εξασκημένος στην τέχνη της καλλιέργειας του τοπίου. Αυτό δείχνουν τα έγγραφα του Υπουργείου για την Κρατική Ασφάλεια κυρίως από το υπεύθυνο για αντικατασκοπεία τμήμα XVIII. Η έκθεση της 31. Ιανουαρίου 1986 αναφέρει τον αποθανόντα στο μεταξύ διευθυντή του ΟΤΕ Γιώργο Τόμπρα ως αποδέκτη. Πρόκειται για έναν προσωπικό φίλο και αποδέκτη χρημάτων από μίζες του «Kaskade». Με τον κωδικό „Kaskade“ χρησιμοποιούσε η STASI τον Κόκκαλη το διάστημα 1984 με 1986, μετά του έδωσε τον κωδικό «Krokus». Αρχικά είχε ξεκινήσει ως «Rocco» στη Stasi σε ηλικία 23ών χρονών τον Ιανουάριο του 1963.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης φαίνεται να καλλιέργησε και μία «ιδιαίτερη σχέση» με τη Ζίμενς. Το όνομά του αναφέρεται στο σκάνδαλο των ‘μαύρων ταμείων’ της Ζίμενς «με το μυστηριώδες όνομα ‘Μister K’, όπως έλεγαν τον Κόκκαλη στο εσωτερικό της Ζίμενς», σύμφωνα με την ανάκριση του βασικού κατηγορουμένου για την υπόθεση, πρώην εμπορικού διευθυντή του τμήματος COM της Ζίμενς Μίχαελ Κουτσενρόιτερ στην εισαγγελία του Μονάχου. O Κουτσενρόιτερ αναφέρεται εκτενώς στις διασυνδέσεις του Κόκκαλη με τον Φόλκερ Γιουνγκ που ήταν μέλος του κεντρικού διοικητικού συμβουλίου της Ζίμενς και υπεύθυνος για την Ελλάδα. «Aσκούσε πολύ μεγάλη πίεση με πολλά τηλεφωνήματα να προχωρήσει επιτέλους το θέμα της πώλησης στην Intracom του εργοστασίου Siemens Tele στη Θεσσαλονίκη», η οποία για άλλους λόγους τελικά δεν ευοδώθηκε. «Ο Γιούνγκ έγινε μετά τη συνταξιοδότησή του από τη Ζίμενς μέλος του εποπτικού συμβουλίου της Intacom, η οποία Ιntracom πουλήθηκε το 2006 έναντι 200 εκ. ευρώ στη Ρωσική AFK-Systema, στο εποπτικό συμβούλιο της οποίας ήταν επίσης ο Γιούνγκ». Ο Κουτσενρόιτερ κάνει λόγο για «παράκληση» του διευθυντή της Ζίμενς Ελλάδας Χριστοφοράκου να αναλάβει το κόστος μετάβασης του Γιουνγκ με ελικόπτερο από την Αθήνα σε ένα νησί που έχει σπίτι, πράγμα που αρνήθηκε ο ίδιος. Σημειώνει δε ότι του επισημαίνονταν συνεχώς στη Ζίμενς ότι πρέπει να προσέχει, διότι ο δρ. Γιούνγκ έχει στενές σχέσεις με έναν «Mister K.»(Κόκκαλης), το όνομα του οποίου δεν τολμούσαν στη Ζίμενς να εκστομίσουν ολόκληρο.
