Το τελευταίο σημείωμα

 

28 Οκτωβρίου 2018

Καλώς ήρθατε....

Αν είχαν οι τότε...τα μυαλά των τωρινών...

πηγή : Ούλτρας 

Δεν εκπλήσσομαι καθόλου που οπαδοί της Ντόρτμουντ και του Ρούλη έκαναν πορεία μαζί. Τους ξέρουμε ιστορικά από τα παλιά... Εδώ στην κατοχή ενώ η Ελλάδα βρίσκονταν σε πόλεμο με τους κατακτητές, οι ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ παίζανε φιλικά με τα SS. Έτσι κατόρθωναν τότε οι συμπολίτες μας, λίγο πριν και λίγο μετά τον πόλεμο να είναι "φορμαρισμένοι" και να κερδίσουν κάποια τουρνουά των τριών ομάδων τα οποία και ονόμασαν τίτλους! Ενώ τα δικά μας τα παιδιά, οι παίκτες του ΠΑΟΚ άφηναν την τελευταία πνοή τους στο μέτωπο... όπως για παράδειγμα ο τερματοφύλακας μας ο Νικος Σωτηριαδης και το μπακ ο Γιωργος Βατικης. ΑΥΤΑ ΠΕΡΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΣΚΟΥΛΙΚΙΟΥ ΣΤΗ ΚΑΤΟΧΗ....

Η φωτογραφία με τον ναζιστικό χαιρετισμό.. ανήκει στην ομάδα του Άρη εκείνης της εποχής.

ΟΧΙ

Ελλάδα 2015....

Στη χώρα μας θα πρέπει να υπάρχει πάντα φοροαποφυγή ή φοροδιαφυγή για να μπορέσουν οι πολίτες να επιβιώσουν αξιοπρεπώς. Το κράτος μας έχει δομηθεί σκόπιμα άδικο και αναποτελεσματικό για να κατορθώνει να εξουσιάζει τους πολίτες της. Δεν νοείται στην Ελλάδα κράτος δικαίου και στοιχειώδους κοινωνικής οργάνωσης γιατί απλούστατα αυτό το κράτος θα δημιουργούσε όλες τις προϋποθέσεις ώστε οι πολίτες αυτής της χώρας να ξεφύγουν από την μεταπολεμική αμορφωσιά και μιζέρια. Το κρατικό τερατούργημα, γι αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει στην Ελλάδα: να κάνει τη ζωή της πλειοψηφίας των κατοίκων της, μαρτύριο, αναγκάζοντας τους στο τέλος να υιοθετούν την εγωιστική λογική του «παρτάκια», κοινώς «εγώ να επιβιώσω και άσε τους άλλους να πεθάνουν», «εγώ θα σώσω την Ελλάδα;» και όλα αυτά που καταστρέφουν 70 χρόνια τώρα μία από τις ομορφότερες χώρες του κόσμου και έναν λαό που παρά τη φτώχεια του δεν αναφώνησε «πουρκουά» ή «γουάι» αλλά ΟΧΙ και ΑΕΡΑ.

Το κράτος αυτό είναι ο καρκίνος που θα σκοτώσει τους πολίτες και τη χώρα ετούτη. Καλλιεργεί σκόπιμα την απογοήτευση και τη διαφθορά. Έτσι φτιάχνει σκλάβους: Σπέρνοντας συστηματικά απογοήτευση και διαφθορά.

 
Συνεπώς όσους φόρους και να πληρώσουμε, όσο νομοταγής και να γίνει κάποιος, το κράτος θα βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά σε απαιτήσεις. Θα αυξάνει συνεχώς σκόπιμα τον πήχη σε βαθμό που μόνο οι ονειροπόλοι, οι τρελοί και οι καρπαζοεισπράκτορες να επιμένουν να είναι συνεπείς απέναντί του. Ο ελληνικός λαός πρέπει απλά να εκδικηθεί αυτό το κράτος μέσα από τη διαδικασία των νομίμων εκλογών όποτε αυτές προκηρυχθούν ξανά, μιας και επανάσταση δεν έχει τα κότσια να κάνει…

Δοκιμάζει τώρα και το τελευταίο ψέμα….

Δεν του έφτασαν 70 χρόνια απάτης…

Στις επόμενες εκλογές ας ελπίσουμε ότι η πλειοψηφία του μόχθου, της ανεργίας και των διαψεύσεων θα καταλάβει ότι η αρχή πρέπει να γίνει στέλνοντας στον αγύριστο όλα αυτά τα κόμματα της βουλής και φέρνοντας στο προσκήνιο ανθρώπους ήθους και αρετής.
Υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι αλλά δεν είναι στο παρόν πολιτικό χοιροστάσιο της διαπλοκής. Προσπαθούν μόνοι με ελάχιστα μέσα. Δυο λύσεις υπάρχουν: ή τους αναδεικνύει ο λαός που μάλλον είναι το καλύτερο και το σοφότερο ή τους αναδεικνύει το χάος. Θα σοβαρευτούμε ή χάος? Το ζήσαμε στην κατοχή και στον εμφύλιο. Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί και χώρα στη μαύρη φτώχεια και μιζέρια…. Όσα restart και να έχουν γίνει στην χώρα αυτή, σε λίγα χρόνια φτάνουμε πάλι στα ίδια χάλια…. 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ....

ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟ 1821 !

«… Όταν οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους

και να κοιμηθούν δίχως παράπονο,

ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου, είναι η Ειρήνη.»

Γιάννης Ρίτσος

πηγή : zenithmag                                                  Γράφει ο Λευτέρης Κωνσταντινίδης

Δεν είναι μόνον οι ζωντανοί που ζητούν τη δικαίωσή τους αλλά και οι νεκροί, τα γεγονότα και οι εποχές κραυγάζουν για αλήθεια, αναγνώριση και δικαίωση. Και εμείς ακόμη εμφυλιοπολεμούμε !

Πέρασαν πάνω από 185 χρόνια από την Επανάσταση του ΄21 και ακόμη και σήμερα μια σειρά από ήρωες και πρωταγωνιστές της εθνικής μας παλιγγενεσίας τους βαραίνει ο αφορισμός του Γρηγορίου του Ε’. Ο ίδιος αφορισμός βαραίνει και αυτήν την ίδια την Επανάσταση, την ανάσταση δηλαδή του Γένους.

Ο Κολοκοτρώνης, ο Υψηλάντης, ο Σούτσος, ο Ρήγας, ο Ανδρούτσος, ο Καραϊσκάκης, οι Σουλιώτες και μια πλειάδα ακόμη από επώνυμα και ανώνυμα παλλικάρια περιμένουν καρτερικά κάτω από το χώμα την άρση του αφορισμού τους. Ο φοβερός αφορισμός ήταν ένα τρομακτικό όπλο, πολύ συνηθισμένο και αποτελεσματικό μέσο για να κρατηθούν οι έλληνες, υποτελείς και ραγιάδες στους τούρκους για 400 χρόνια. Οι απλοϊκοί άνθρωποι περισσότερο έτρεμαν τον αφορισμό και από τον ίδιον το θάνατο. Ακόμη κι αυτός, ο χαλκέντερος και πολύπαθος Κολοκοτρώνης δεν άντεξε τον αφορισμό του Γρηγορίου του Ε’ στα 1806. Όταν τον επόμενο χρόνο, στα 1807 βρέθηκε κουρσάρος πλέον στη Χαλκιδική, έστειλε ένα μήνυμα στον εξόριστο τότε, από τον σουλτάνο, στο Άγιον Όρος, Γρηγόριο τον Ε’ που τούγραφε ότι εκείνος τον κατάντησε έτσι: «Εσύ μούγραψες την προδοσία στο χαρτί αλλά εγώ θα σου τη γράψω στο κούτελο.» Η απάντηση του πρώην αλλά και μελλοντικού Πατριάρχη ήταν ότι όλα έγιναν «κατά θείαν παραχώρησιν»!

Σκοπός του μικρού αυτού σημειώματος είναι να τιμήσει τον κατώτερο κλήρο, τον Κοσμά τον Αιτωλό, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παπαφλέσσα και κάθε Παπαφλέσσα τοτινό και τωρινό και να επιτιμήσει τον Γρηγόριο τον Ε’, τον Π.Π. Γερμανό και γενικά τον ανώτερο κλήρο που συνεργάστηκαν με τους τούρκους και έκαναν το παν να κρατηθούν οι έλληνες υποτελείς και δούλοι των κατακτητών. Δεν πρέπει να λησμονούμε όμως και τους άξιους ποιμενάρχες όπως τον μητροπολίτη Λαρίσης και πρωτομάρτυρα Δ. Σκυλόσοφο, τον ήρωα του Μεσολογγίου Επίσκοπο Ρωγών Ιωσήφ, τον Άνθιμο Γαζή και άλλους που δυστυχώς ήταν η εξαίρεση του κανόνα.

Παρασιώπηση γεγονότων, συνηδειτά ψέμματα, διαστρέβλωση της αλήθειας και κατασκευασμένα γεγονότα συνετέλεσαν ώστε ακόμη και σήμερα να επικρατεί θολούρα και σύγχιση γύρω από πρόσωπα και γεγονότα. Για το ανύπαρκτο κρυφό σχολειό, έγραψα πριν 20 χρόνια ένα κείμενο που, μέρος του, λόγω του μεγέθους του, δημοσιεύθηκε  στο «Ποντίκι» το 1987. Ακόμη και αυτός ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος σήκωσε, πριν μερικά χρόνια στη λαοσύναξη της Αθήνας για τις ταυτότητες, το ανύπαρκτο λάβαρο της Αγίας Λαύρας, που δήθεν σήκωσε ο Π.Π. Γερμανός κηρύσσοντας έτσι την Επανάσταση !

Εκεί κατέφυγαν αυτός και άλλοι προύχοντες «τεθορυβημένοι, τεταραγμένοι και κατεπτοημένοι» μέχρι να καθησυχάσουν τα πράγματα. Κούνια που τους κούναγε !…

Έχει δίκιο ο Γιάννης Σκαρίμπας σαν γράφει ότι, «ούτε η πανούκλα, ούτε η χολέρα έκαναν τόσο κακό στην ανθρωπότητα όσο η ιστορία», εννοώντας βέβαια τους πλαστογράφους και κιβδηλοποιούς της ιστορίας τοτινούς και τωρινούς.

Ό,τι εγκλήματα διέπραξαν οι συνεργάτες των γερμανών, οι ταγματασφαλίτες κατά της διάρκεια της γερμανικής κατοχής την ίδια και χειρότερη προδοτική και εγκληματική συμπεριφορά είχαν και οι εθελόδουλοι κοτζαμπάσηδες.

 Το παραμύθι ότι στην Αγία Λαύρα υψώθηκε δήθεν το λάβαρο του ’21 και άρχισε η Επανάσταση, ο Miller τη θεωρεί «παράδοσιν ποιητικήν». Ο Φιλήμων την αποκαλεί «παχυλόν ψεύδος». Ο Σπυρίδων Τρικούπης γράφει : «Ψευδής είναι η εν τη Ελλάδι επικρατούσα ιδέα ότι εν τη Μονή της Αγίας Λαύρας ανυψώθη κατά πρώτον η σημαία της Ελληνικής Επανάστασης». Τέλος, ο Finley υποστηρίζει : «Επικρατεί γενική γνώμη στην Ελλάδα ότι φθάνοντας στη Μονή της Αγίας Λαύρας οι προύχοντες και οι δεσποτάδες κηρύξανε την επανάσταση. Αυτό δεν είναι σωστό. Επιδιώκανε να καθησυχάσουνε τις υποψίες των τούρκων στα Καλάβρυτα και στη Βοστίτσα».

Αν όντως είχε ανυψωθεί το περίφημο λάβαρο της επανάστασης αυτό θα το μνημόνευε στα απομνημονεύματά του, που έγραψε λίγα χρόνια αργότερα, ο Π.Π. Γερμανός. Αν είχε έστω και ίχνος αλήθειας το ευφάνταστο αυτό μύθευμα, τότε και μόνον αυτή η πράξη του Π.Π. Γερμανού θα ξέπλενε όλα του τα ανομήματα και θα τον συγχωρούσαμε για όλες τις αθλιότητες που μέχρι τότε και αργότερα διέπραξε στη ζωή του. Αντίθετα, για τον Λεωνίδα του ’21, δηλ. τον Παπαφλέσσα, γράφει με εμπάθεια και φανερή περιφρόνηση στα απομνημονεύματά του: «Γρηγόριος τις, Δικαίος λεγόμενος, αλιτήριος, απατεών, εξωλέστατος και ασυνείδητος περί μηδενός άλλου φροντίζων ειμή τίνι τρόπω να ερεθίσει την ταραχήν (βλέπε Επανάσταση) του έθνους  δια να πλουτίσει εκ των αρπαγών.»

Από έγγραφα του γενικού αρχείου του κράτους που έφερε στην επιφάνεια ο
Ε. Πρωτοψάλτης, αποδεικνύεται ότι το 1851 γίνεται πρώτη φορά λόγος για το λάβαρο και σε καμμία περίπτωση δεν θα το σήκωνε ένας παρακοιμώμενος των τούρκων, τουρκοχριστιανός και τουρκολάτρης όπως ο Π.Π. Γερμανός, ο οποίος μόνο σε ένα πεδίο διέπρεψε, αυτό της τοκογλυφίας. Δάνειζε με βαρύτατο επιτόκιο (15%) ακόμη και σε μοναστήρια και εκκλησίες της δικαιοδοσίας του. Τύφλα νάχουν όλοι οι σύγχρονοι Γούκοι. Αν και βαθύπλουτος, το όνομά του απουσιάζει απ’όλους τους εράνους που έγιναν για την Επανάσταση.

Όλα αυτά τα ασύστολα ψεύδη και τερατουργηματικά μυθεύματα κατασκευάστηκαν πολύ αργότερα για έναν και μόνο λόγο. Ήθελαν να κλέψουν τη δόξα του λαού, που ξυπόλυτος και πεινασμένος, σήκωσε το γιαταγάνι και το καρυοφύλλι και ελευθέρωσε την πατρίδα. Ο ανώτατος κλήρος και οι «αυθορμήτως υποκύψαντες στον τουρκικό ζυγό κοτζαμπάσηδες», κατέκλεψαν και διαμοίρασαν ό,τι οι αφορισμένοι ήρωες, επώνυμοι και ανώνυμοι, με το αίμα τους και τη ζωή τους ελευθέρωσαν.

Οι εθνικές γαίες, 7.000.000 περίπου στρέμματα και όλα τα κινητά πλούτη που άφησαν πίσω οι τούρκοι, αντί να μοιραστούν στον εξαθλιωμένο και χειμαζόμενο λαό, τα σφετερίστηκαν ο ανώτατος κλήρος και οι απερίτμητοι τούρκοι, όπως αποκαλούσε ο λαός τους κοτζαμπάσηδες. Όλοι αυτοί μπορεί να είχαν πλούτη, χωράφια και εξουσία αλλά τους έλειπε κάτι. Και αυτό ήταν η δόξα και η τιμή του λαού που απελευθέρωσε την πατρίδα. Έτσι, οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της εποχής εκείνης, που βρίσκονταν στα χέρια του ανώτατου κλήρου και των προυχόντων, όπως άλλωστε συνέβαινε πάντα και συμβαίνει ακόμη και σήμερα, άρχισαν να κατασκευάζουν γεγονότα και ανύπαρκτους ηρωισμούς του συναφιού τους. Μ’αυτόν τον τρόπο γεννήθηκαν κρυφά σχολεία, λάβαρα της Αγίας Λαύρας και άλλα ψευδολογήματα, που μαζί με την απόκρυψη πραγματικών γεγονότων, μετέτρεψαν προδότες σε ήρωες και καθιέρωσαν ως ηρωικά γεγονότα μυθοπλασίες, ευφάνταστων απατεώνων. Το εθνικοαπελευθερωτικό μέρος της Επανάστασης πέτυχε αλλά το κοινωνικό της σκέλος απέτυχε παταγωδώς. Η αγροτιά, ο λαός δηλ. συνέχισε να παραμένει νηστικός, άκληρος, ρακένδυτος και ανέστιος.

 Όποιος έχει διαβάσει το χυδαίο και κατάπτυστο κείμενο του αφορισμού της Επανάστασης που υπέγραψε ο Γρηγόριος ο Ε΄ και 22 ακόμη Μητροπολίτες, αρρώστησε από αηδία και φρίκη. Ακόμη και σήμερα, όχι μόνον επιχειρείται από πολλούς να δικαιολογηθεί με αστεία επιχειρήματα η φρικιαστική ενέργεια του αφορισμού της Επανάστασης, που ράγιζε και πέτρες ακόμη, αλλά και γίνεται προσπάθεια να εμφανισθεί ο Γρηγόριος ο Ε΄ ως δήθεν ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας. Τα γεγονότα όμως καθώς και οι πρωταγωνιστές της Επανάστασης τους διαψεύδουν.

Το 1805, όταν οι άγγλοι απειλούσαν την Κωνσταντινούπολη, ο Γρηγόριος ο Ε΄ όχι μόνο μίσθωσε 3.000 εργάτες, αλλά και, όπως γράφει ο Mendelson, «μετέσχε μετά ζήλου των οχυρωματικών εργασιών, ορύσσων ο ίδιος ιδίοις χερσίν ώστε να επισύρει και αυτού του Σουλτάνου την ευμενή προσοχή.»

Παραμονές της Επανάστασης ο Υψηλάντης έγραψε στους φιλικούς στην Κωνσταντινούπολη: «Προς τούτους μη δώσετε πίστην, μήτε εις τον αγιώτατον, ασκητικώτατον και φιλογενέστατον καλόγηρον (τον Πατριάρχην), ούτε εις τους στενούς φίλους αυτού.»

Επίσης ο Κολοκοτρώνης, όχι μόνον έστειλε από τη Χαλκιδική την παραπάνω επιστολή στον Γρηγόριο τον Ε΄, αλλά και το 1833, σε ομιλία του σε φοιτητές στην Πνύκα, αναφέρθηκε με πικρία και απέχθεια σ’αυτόν.

 Ο ανώτερος κλήρος και το μακρύ φοροεισπραχτικό χέρι της τουρκικής διοίκησης, «τεθορυβημένοι, τεταραγμένοι και κατεπτοημένοι», έκαναν το παν για να μην εκραγεί η Επανάσταση. Και όταν αυτή άναψε για καλά σύρθηκαν και εκείνοι εκόντες άκοντες. Αν ήταν δε στο χέρι τους, ακόμη θα είμασταν σκλάβοι στους τούρκους. Στην προσπάθειά τους να καταπνίξουν την Επανάσταση, έξαρχοι του Πατριαρχείου περιέτρεχαν την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα και κάθε Κυριακή αφόριζαν στις εκκλησίες αλλά και στα τζαμιά κάθε έναν που σήκωνε το γιαταγάνι και το τουφέκι εναντίον των τούρκων και με γελοία φληναφήματα, όπως: «…Ας μην χάσωμεν δια μίαν ψευδήν και ανύπαρκτον τάχα ελευθερίαν του παρόντος βίου, τας αμαράντους στεφάνους αιωνίου μακαριότητας» ή «…Ελευθερία εν τω ουρανώ και υποταγή επί της γης»,κρατούσαν τον λαό ραγιά και υποτελή των τούρκων.

Ένας άλλος δεσπότης, ο Πορφύριος της Άρτας, όχι μόνον αφόρισε τους Σουλιώτες αλλά στρατολόγησε και 500 αγρότες, τους όπλισε και τους έστειλε να πολεμήσουν εναντίον των Σουλιωτών. Ο δε μητροπολίτης Πάργας Ιγνάτιος απειλούσε με αφορισμό τους Αρτινούς εάν προσέτρεχαν σε βοήθεια των Σουλιωτών.

Μετά από όλα αυτά απορεί κανείς πώς πέτυχε η Επανάσταση, η οποία ήταν έργο, με πρωτεργάτη τη Φιλική Εταιρεία και εθνεργέτη τον Παπαφλέσσα, μονάχα του ΛΑΟΥ που ο Π.Π. Γερμανός αποκαλούσε  «χυδαίο, απαίδευτο, άπειρο, φτωχό, ποταπό, που… κατήντησε εις αχαλίνωτον ενθουσιασμόν».

 Έχοντας υπ’όψιν όλα τα παραπάνω αλλά και μύριες άλλες αθλιότητες και προδοσίες του ανώτατου κλήρου και των μισητών κοτζαμπάσηδων, των χριστιανών πασάδων, όπως ήταν πιο γνωστοί, ο «Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων Σουηδίας» απέστειλε τον Μάρτιο του 1982 υπόμνημα στον τότε πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου και τον καλούσε να ενεργήσει τα δέοντα ώστε η Εκκλησία της Ελλάδος να άρει τον αφορισμό της Επανάστασης του ’21 και να ζητήσει συγγνώμη από τους αφορισμένους μυστακοφόρους του αγώνα.

Το υπόμνημα αυτό δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του πρωθυπουργού, όπως μας διαβεβαίωσε μερικά χρόνια μετά ο ίδιος αλλά και η διευθύντρια του γραφείου του κα Αγγέλα Κοκκόλα.

Απ’ό,τι διαφαίνεται οι αφορισμένοι του αγώνα, για πολλά χρόνια δυστυχώς ακόμη, θα περιμένουν ανειρήνευτοι τη δικαίωσή τους.

Ζήτω ο «αλιτήριος, ο απατεών, ο εξωλέστατος και ο ασυνείδητος» Παπαφλέσσας!

 Ζήτω τα αφορισμένα μυστακοφόρα παλικάρια του ’21 !

 Ζήτω «ο χυδαίος, ο απαίδευτος, ο άπειρος, ο φτωχός, ο ποταπός λαός … που κατήντησε εις αχαλίνωτον ενθουσιασμόν» !

 Ο Λευτέρης Κωνσταντινίδης είναι πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Τζίμης Πανούσης : "χίπης" !

Ο Τζίμης Πανούσης ήταν καλεσμένος της ραδιοφωνικής Ελληνοφρένειας και μίλησε με τον Αποστόλη και τον Θύμιο Καλαμούκη.

Και ήταν καταιγιστικός και καυστικός όπως πάντα.

Μεταξύ άλλων μίλησε για τη Μαρφίν, για τη σάτιρα εν έτει 2014, για το Πολυτεχνείο και για τον ρόλο της αριστεράς ως αντιπολίτευση. Η κριτική του στην αριστερά και στο ΚΚΕ ήταν δριμύτατη.

Και φυσικά, καθ' όλη τη συνέντευξη του δεν ξέχασε να τονίσει πολλές φορές ότι ήταν, είναι και θα είναι "χίπης".

Για τη μήνυση στον Μάρκο Σεφερλή για τις φάρσες του δήλωσε:

"Τώρα ασχολούμαστε με τον Σεφερλή.

Εγώ αυτά που έχω τραβήξει με δικαστήρια, τα έχω τραβήξει με προοδευτικές κυβερνήσεις".

Για τη σάτιρα:

"Δεν υπάρχουν όρια στη σάτιρα. Τα μόνα αυστηρά όρια τα βάζει το κοινό. Αν είσαι χυδαίος και υβριστής το κοινό δεν θα έρθει να σε δει, δεν θα πληρώσει για να σε δει. Μόνο το κοινό ορίζει το τι είναι πρόκληση. Η σάτιρα ξέρεις θέλει πολύ μεγάλο ταλέντο και πρέπει να τη σεβόμαστε".

Τι θα γίνει αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ

"Ο Αλέξης θα αρχίσει τα ταξίδια σαν τον Γιωργάκη και κατά τον Μάρτη θα ξαναπέσουμε στο δίλημμα ευρώ ή δραχμή".

Και άσκησε κριτική στην αντιπολίτευση και στα κόμματα της αριστεράς.

"Δεν κυβερνάει μόνο η συμπολίτευση, κυβερνάει και η αντιπολίτευση. Και το βάρος το ρίχνω στα δήθεν αριστερά κόμματα, τα συστημικά κόμματα που είναι υπεύθυνα για όσα γίνονται. Αν είσαι κατά του μνημονίου δεν συμμετέχεις στην κομματική Χούντα που είναι κατοχυρωμένη δια νόμου. Εμείς πληρώνουμε τα κόμματα αυτά που είναι στη Βουλή, όλα τα κόμματα.

"Αυτοί που βρίζει τώρα το ΚΚΕ ως φρικιά, είναι οι αναρχικοί που έκαναν το Πολυτεχνείο. Στο Χημείο δεν μας έβγαλαν έξω τα ΜΑΤ, τα ΚΝΑΤ μας έβγαλαν με τη βία"

Αν βιαστεί ένα 12χρονο αγοράκι από έναν Νεοδημοκράτη και Πασόκο οι άλλοι αριστεροί θα καταγγείλλουν τον βιασμό και θα τον κοιτάζουν από απόσταση. Κανονικά θα έπρεπε να βγουν έξω στο δρόμο για να διαμαρτυρηθούν για αυτό που έγινε.

Εμένα μου φταίει πρώτα η λεγόμενη ανανεωτική αριστερά που κυβερνούσε και παλαιότερα, ο πρώην κνίτης, ο του ΚΚΕ εσωτερικού, αυτοί θα κυβερνήσουν και τώρα αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλέξης ήταν Κνίτης και Κνίτης θα παραμείνει, δεν αλλάζει".

Για τη Μαρφίν ο Τζίμης Πανούσης είπε, δηλώνοντας πως ήταν στην συγκεκριμένη πορεία:

"Βγήκε 1 εκατομμύριο κόσμος στον δρόμο και έγινε το κόλπο της Μαρφίν. Είδα τον τύπο με το κατσαβίδι να σπάει τη βιτρίνα του καταστήματος να βγαίνει από ασφαλίτικο αυτοκίνητο".  

Για το ΚΚΕ

"Η μισή μου οικογένεια έχει χαθεί στον Γράμμο και στο Βίτσι. Το ΚΚΕ δεν μπόρεσε να διατηρήσει ένα ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σταθμό. Τους πούλησαν στο κεφάλαιο και όσο έπαιζαν εξυπηρετούσαν το Κεφάλαιο με τελεμάρκετινγκ. Δεν είναι κομμουνιστές αυτοί. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να πληρώσει τους υπαλλήλους του στο Κόκκινο. Κόβει από άλλους υπαλλήλους για να πληρώσει. Το ΚΚΕ είναι Ιεχωβάδες και ο ΣΥΡΙΖΑ πουλημένοι. Με αναγκάζουν να πληρώνω τους Χρυσαυγίτες που είναι στη Βουλή. Εγώ Χρυσή Αυγή, Κνίτες και φασίστες δεν πληρώνω.

Ο άλλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι επικίνδυνος γιατί ακόμα δεν τον ξέρεις. Δεν δέχομαι αυτοί να πληρώνονται από τον λαό. Ξαναλέω, το ΚΚΕ δεν έχει σχέση με το Κίνημα. Αντί να δώσουν το "σπίτι του λαού" σε καναν άστεγο να μείνει το έχουν εκεί να κάθεται με τα φαντάσματα του Στάλιν και κάνουν και κριτική στο σύστημα χωρίς να πληρώνουν τους εργαζόμενους τους. Το ΚΚΕ κάνει μεγάλη ζημιά αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Οι δήθεν αριστεροί είναι οι λεγόμενοι "πυροσβέστες". Καπελώνουν πορείες, καπελώνουν τα πάντα. Δεν θέλω να υπάρχουν ναζιστές και σφετεριστές που έχουν πάει το κίνημα στο 4% και στο τέλος δεν θα μπει καν στη Βουλή. Δεν πέθαναν οι γονείς μου για αυτούς".

Και συνέχισε προτείνοντας συσπείρωση του λαού σε κοινή δράση για απλή αναλογική: 

"Άκου τη φωνή του Ζαχαριάδη και σύγκρινε τη με την Παπαρήγα, τον Κουτσούμπα και τον κάθε καραγκιόζη. Δεν τους μισώ, δεν τους δέχομαι. Σφετερίζονται τους αγώνες του λαού. Να φύγουν, να μην παίρνουν αποζημιώσεις από το κράτος, να τα δίνουν στους συνταξιούχους που πεθαίνουν. Δεν τους εξισώνω με τη Χρυσή Αυγή, αυτοί εξυπηρετούν τους εφοπλιστές.

Το ΚΚΕ δεν θα έπρεπε να συμμετέχει στις εκλογές. Να έλεγε σε όλους "δεν πληρώνουμε χαράτσια" και όλοι θα πάνε έξω από τη Βουλή για να φύγουν οι δοσίλογοι και να έχουμε απλή αναλογική. Να έρθουν πατριώτες ανακλητοί που θα σέβονται τον κόσμο. Ο λαός έχει τη δύναμη όχι ο κάθε γελοίος που καπηλεύεται τις σφραγίδες που πήραν από τους παππούδες τους".

Παραδέχτηκε πάντως πως περιμένει αλλαγή από την αριστερά, αν αλλάξει.

Για ΔΗΜΑΡ και Ποτάμι:

Η ΔΗΜΑΡ γράφεται με "ει". Δεν Είμαι Αριστερός. ΔΕΙΜΑΡ. Το ίδιο λάθος κάνουν και με τον Σταύρο Θεοδωράκη. Μια γειτόνισσα μου που τον ξέρει μου λέει ότι χωρίς λεφτά δεν πάει ούτε στο περίπτερο. Η ΔΗΜΑΡ ήταν κατασκευή. Έτσι είναι και το Ποτάμι. Τον βάλανε μεγάλοι κατασκευαστές και εκδότες για να διατηρηθεί το σύστημα ως έχει.

Ερωτηθείς για τα ακίνητα που έχει στην κατοχή του και για το εισιτήριο των παραστάσεων του, ανέφερε:

"Έχω 9 ακίνητα αλλά δουλεύω με εισιτήριο. Αν δούλευα αφιλοκερδώς θα είχε όλο το Ντουμπάι τώρα".

Στη συνέχεια της συζήτησης σχολίασε για το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας:

"Για λόγους σταθερότητας και εθνικής ασφάλειας θα κυβερνήσουν όλοι μαζί, θα το δείτε".

"Είναι η αλήθεια πως είμαι η Λουκά της αριστεράς", δήλωσε αυτοσαρκαζόμενος απαντώντας σε ακροατή.

Άλλα "highlights" της συνέντευξης:

"Ο Γιωργάκης είναι αντιεξουσιαστής και έρχεται στις παραστάσεις μου".

"Ο λαός τους ηγέτες των κομμάτων τους έχει χεσμένους".

"Ο γιος μου δουλεύει 15 ώρες την ημέρα και παίρνει 800 ευρώ".

"Φταίει ο Σαμαράς που κατέστρεψε τα εργασιακά δικαιώματα αλλά φταίει και το ΚΚΕ που δεν αντιδρά, που δεν προχωράει σε μαζικές απεργίες. Στην Αργεντινή έφυγε το Μνημόνιο όταν στις συνελεύσεις στα εργοστάσια είπαν πως δεν συμμετέχουν τα κόμματα. Όταν έβγαλαν τα κόμματα από το Κίνημα, τα κατάφεραν".

"Οι αναρχικοί το έκαναν το Πολυτεχνείο. Οι άλλοι μπήκαν εκ των υστέρων, είναι οι γνωστοί που μπαίνουν όπου βρουν για να σφετεριστούν. Αυτοί που βρίζει τώρα το ΚΚΕ ως φρικιά, είναι οι αναρχικοί που έκαναν το Πολυτεχνείο. Στο Χημείο δεν μας έβγαλαν έξω τα ΜΑΤ, τα ΚΝΑΤ μας έβγαλαν με τη βία".

Για τις φετινές παραστάσεις του:

"Μόνο η Πάολα μπορεί να μας χτυπήσει. Είμαστε μεσοτοιχία με τον Βασίλη τον Καρρά αλλά έχουμε καλή μόνωση".

Ο οικουμενικός Έλληνας, Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης

Την περασμένη Κυριακή, στη Μόσχα, έφυγε για πάντα από τη ζωή ένας μεγάλος οικουμενικός Ελληνας, ο ποντιακής καταγωγής αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ο οποίος γεννήθηκε στην πρώην Σοβιετική Ενωση και συνέδεσε το όνομά του με μεγάλες ανασκαφές. Οσοι τον γνώρισαν από κοντά, διαπίστωναν πως ήταν ένας απλός άνθρωπος, συνώνυμο του μέτρου, απεχθανόταν τις υλικές αξίες και απολαβές και μέσα στην καρδιά του είχε πάντοτε την Ελλάδα, «την πατρίδα», όπως έλεγε. Τον γνώρισα προσωπικά, όταν ήρθε στην Ελλάδα, μετά την κατάρρευση των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Και ενώ ήταν διάσημος αρχαιολόγος στο εξωτερικό, στην Ελλάδα οι επίσημες αρχές των αντιμετώπιζαν όπως όλους τους παλιννοστούντες: όχι με τον καλύτερο τρόπο. Ούτε καν σύνταξη δεν του έδιναν, και έπρεπε να μεσολαβήσουν δεκάδες άνθρωποι για να λάβει τελικώς την πενιχρή σύνταξη των 192 ευρώ. Κι ας τον εκτιμούσαν ως έναν από τους μεγαλύτερους αρχαιολόγους στον κόσμο οι δικοί μας μεγάλοι συνάδελφοί του, οι αείμνηστοι πλέον Μανώλης Ανδρόνικος και Γιώργος Χουρμουζιάδης.

Ζητούσε χρηματοδότηση για τις ανασκαφές στην κεντρική Ασία από την Ελλάδα, λίγα χρήματα για να πληρώσει τους εργάτες και όλα τα έξοδα, όσα δηλαδή ήταν τα έξοδα μιας δεξίωσης ημερίδας, και ούτε αυτά του χορηγούσαν. Τελικώς, κινητοποιούνταν ποντιακά σωματεία και φίλοι του Πόντιοι και έσωζαν την παρτίδα. Ετυχε να βρεθώ μαζί του πριν από χρόνια στη Γερμανία, όπου θα τον τιμούσε η Ομοσπονδία Ελλήνων Ποντίων της Ευρώπης για την προσφορά του. Μόλις έμαθε η γερμανική κυβέρνηση ότι θα έρθει στη χώρα τους αυτός ο σημαντικός αρχαιολόγος, επικοινώνησαν με την ομοσπονδία και τους ζήτησαν τιμητικά να τον συνοδεύει όλες τις ημέρες της παραμονής του ένας δικός τους αρχαιολόγος. Οταν ρώτησα το Γερμανό αρχαιολόγο γιατί είναι πάντα κοντά του, μου απάντησε: «Μα είναι τιμή για εμάς τους αρχαιολόγους να βρισκόμαστε και να συνομιλούμε με τον Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη. Είναι ένας σπουδαίος επιστήμονας και μόνο που βρίσκεται στη χώρα μας». Είναι μια αντίληψη και φιλοσοφία διαφορετική από αυτήν που κυριαρχεί στη χώρα μας.

Δεν είναι τυχαίο που και στα ελληνικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα ο θάνατος του Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη δεν πέρασε ούτε ως είδηση. Κι ας έκανε τη μεγαλύτερη ανασκαφή της Βακτριανής το 1978 στο σημερινό Αφγανιτστάν και έφερε στο φως έξι βασιλικούς τάφους με 20.000 χρυσά κοσμήματα ελληνιστικής και υστεροελληνιστικής τεχνοτροπίας. Ας ανέσκαψε την έρημο του Καρακούμ, όπου ανακάλυψε ένα πελώριο ανάκτορο του Γκονκούρ της 3ης χιλιετίας π.Χ. στη Μαργιανή. Αυτός ήταν ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ο επιστήμονας, ο άνθρωπος του μέτρου που είχε πάντα την πατρίδα του, την Ελλάδα, στην καρδιά του. Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα, Βίκτωρ.

άρθρο του Φόρη Πεταλίδη στον agelioforos.gr

Ιστορίες για «μπαμπούλες και τσιγγάνους»....

Ας τελειώνουμε πια με τις ιστορίες για «μπαμπούλες και τσιγγάνους»

Η ιστορία της τετράχρονης Μαρίας που βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όταν διαπιστώθηκε ότι το ζευγάρι των Ρομά με τους οποίους ζούσε δεν είναι οι βιολογικοί της γονείς –χωρίς να έχουν διευκρινιστεί ως τώρα οι συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε υπό την κηδεμονία τους- έδωσε άλλη μια φορά στα τηλεοπτικά κανάλια και τον κίτρινο τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό, τη χρυσή ευκαιρία να κάνουν εμπόριο συναισθημάτων και φτηνής συγκίνησης. Η ξαφνική ευαισθησία όμως που τους κατέλαβε, μάλλον δεν έφτανε για να μην αποδυθούν σε ένα ρατσιστικό παραλήρημα που παρουσιάζει λίγο-πολύ την αρπαγή-απαγωγή παιδιών ως μια «συνήθεια» όλων των Ρομά. Είδαμε κρεμασμένο σε όλα τα περίπτερα το πρωτοσέλιδο γνωστής κίτρινης φυλλάδας με οκτάστηλο τίτλο: «ΡΟΜΑ αρπάζουν μωράκια», ενώ ανάλογες διατυπώσεις υπάρχουν και σε άλλες εφημερίδες, καθώς και στο διαδίκτυο.  Ακόμη και τα πιο «ουδέτερα» ή «νηφάλια» σχετικά ρεπορτάζ δεν παραλείπουν να αναφέρουν σε κάθε αράδα τους το γεγονός ότι οι γονείς είναι Ρομά.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Από τους «βρομοέλληνες» μετανάστες στην Αμερική των αρχών του 20ου αιώνα που κατηγορούνταν συλλήβδην για κάθε πιθανό ή απίθανο έγκλημα, μέχρι τα πογκρόμ σε όλη την «πολιτισμένη» Ευρώπη  ενάντια στους «βρεφοφάγους» Εβραίους που κορυφώθηκαν με το ναζιστικό Ολοκαύτωμα, και από τους Αλβανούς «δολοφόνους» της δεκαετίας του ’90 ως τους «Γύφτους που κλέβουν μωρά» του αιώνιου θαρρείς αστικού μύθου, ολόκληρες εθνοτικές ή θρησκευτικές ομάδες μπαίνουν στο στόχαστρο, με υποτιθέμενη αφορμή τις υπαρκτές -ή ακόμη χειρότερα τις ανύπαρκτες- παραβατικές συμπεριφορές κάποιων μεμονωμένων ατόμων, αλλά στην πραγματικότητα επειδή είναι διαφορετικοί, φτωχοί κι εκμεταλλεύσιμοι.

Αυτές τις μέρες λοιπόν το προαιώνιο πρόσχημα για τη στοχοποίηση των Ρομά, η καταστολή της εγκληματικότητας, γνωρίζει νέες δόξες. Από τα χρόνια της Εσμεράλδας οι κοινότητες των Τσιγγάνων αποτελούν τον αποδιοπομπαίο τράγο για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, ανάμεσα στις οποίες φυσικά και η ελληνική: θεωρούνται μονίμως μιάσματα, ζούνε γενικά και αόριστα σε «καταυλισμούς», κατηγορούνται για όλων των ειδών τα εγκλήματα, η ύπαρξή τους συνοδεύεται από ρατσιστικούς μύθους και καταδιώκονται ομαδικά με την πρώτη ευκαιρία. Άλλωστε ξεχωρίζουν εύκολα από το χρώμα, την ενδυμασία, τον τρόπο ζωής τους. Η κορύφωση των διωγμών υπήρξε την περίοδο της ναζιστικής κυριαρχίας, όταν χιλιάδες Ρομά και Σίντι εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά οι διακρίσεις και οι διώξεις συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Οι Ρομά αντιμετωπίζονται από το ελληνικό κράτος ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και βιώνουν τον αποκλεισμό σε κάθε τους βήμα –κι αντί να αναζητηθούν σε αυτά οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι από αυτούς εξωθούνται σε παράνομες δραστηριότητες και στο μικροέγκλημα, βλέπουμε με κάθε αφορμή να ξεσπά ιερή αγανάκτηση εναντίον τους στα ΜΜΕ και στην ευυπόληπτη κοινωνία, τροφοδοτώντας και υποστηρίζοντας νέες διώξεις, εναντίον ολόκληρης φυσικά της κοινότητας των Ρομά.

Και το σημερινό κυνήγι μαγισσών λοιπόν δεν πρόκειται για τίποτα άλλο παρά για έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα του διάχυτου ρατσιστικού λόγου και των φασιστικών πρακτικών του ελληνικού κράτους: μετανάστες, οροθετικές, lgbt κοινότητα, διεμφυλικά άτομα, πρόσφυγες, μουσουλμάνοι, Ρομά, και άλλες κοινωνικές ομάδες, αποτελούν τον τόσο βολικό για την εξουσία -ιδίως σε περιόδους κρίσης- εσωτερικό εχθρό και ως τέτοιοι αντιμετωπίζονται. Με πρόσχημα -πάντα- την “ασφάλεια των πολιτών” άνθρωποι και ολόκληρες ομάδες διαπομπεύονται, μαντρώνονται, διώκονται, στιγματίζονται, αποκλείονται, αφήνονται να πεθάνουν.

Απέναντι σε όλα αυτά δεν μπορούμε παρά να δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στους Ρομά και σε κάθε κοινωνική ομάδα που στοχοποιείται λόγω της διαφορετικότητάς της και να πολεμάμε το ρατσισμό και το φασισμό “από όπου κι αν προέρχονται.”

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Πανσέληνος.. και.. αστέρια .... !!!!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟ 1821 !

Δεν είναι μόνον οι ζωντανοί που ζητούν τη δικαίωσή τους αλλά και οι νεκροί, τα γεγονότα και οι εποχές κραυγάζουν για αλήθεια, αναγνώριση και δικαίωση. Και εμείς ακόμη εμφυλιοπολεμούμε !

Πέρασαν πάνω από 185 χρόνια από την Επανάσταση του ΄21 και ακόμη και σήμερα μια σειρά από ήρωες και πρωταγωνιστές της εθνικής μας παλιγγενεσίας τους βαραίνει ο αφορισμός του Γρηγορίου του Ε’. Ο ίδιος αφορισμός βαραίνει και αυτήν την ίδια την Επανάσταση, την ανάσταση δηλαδή του Γένους.

Ο Κολοκοτρώνης, ο Υψηλάντης, ο Σούτσος, ο Ρήγας, ο Ανδρούτσος, ο Καραϊσκάκης, οι Σουλιώτες και μια πλειάδα ακόμη από επώνυμα και ανώνυμα παλλικάρια περιμένουν καρτερικά κάτω από το χώμα την άρση του αφορισμού τους. Ο φοβερός αφορισμός ήταν ένα τρομακτικό όπλο, πολύ συνηθισμένο και αποτελεσματικό μέσο για να κρατηθούν οι έλληνες, υποτελείς και ραγιάδες στους τούρκους για 400 χρόνια. Οι απλοϊκοί άνθρωποι περισσότερο έτρεμαν τον αφορισμό και από τον ίδιον το θάνατο. Ακόμη κι αυτός, ο χαλκέντερος και πολύπαθος Κολοκοτρώνης δεν άντεξε τον αφορισμό του Γρηγορίου του Ε’ στα 1806. Όταν τον επόμενο χρόνο, στα 1807 βρέθηκε κουρσάρος πλέον στη Χαλκιδική, έστειλε ένα μήνυμα στον εξόριστο τότε, από τον σουλτάνο, στο Άγιον Όρος, Γρηγόριο τον Ε’ που τούγραφε ότι εκείνος τον κατάντησε έτσι: «Εσύ μούγραψες την προδοσία στο χαρτί αλλά εγώ θα σου τη γράψω στο κούτελο.» Η απάντηση του πρώην αλλά και μελλοντικού Πατριάρχη ήταν ότι όλα έγιναν «κατά θείαν παραχώρησιν»!

Σκοπός του μικρού αυτού σημειώματος είναι να τιμήσει τον κατώτερο κλήρο, τον Κοσμά τον Αιτωλό, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παπαφλέσσα και κάθε Παπαφλέσσα τοτινό και τωρινό και να επιτιμήσει τον Γρηγόριο τον Ε’, τον Π.Π. Γερμανό και γενικά τον ανώτερο κλήρο που συνεργάστηκαν με τους τούρκους και έκαναν το παν να κρατηθούν οι έλληνες υποτελείς και δούλοι των κατακτητών. Δεν πρέπει να λησμονούμε όμως και τους άξιους ποιμενάρχες όπως τον μητροπολίτη Λαρίσης και πρωτομάρτυρα Δ. Σκυλόσοφο, τον ήρωα του Μεσολογγίου Επίσκοπο Ρωγών Ιωσήφ, τον Άνθιμο Γαζή και άλλους που δυστυχώς ήταν η εξαίρεση του κανόνα.

Παρασιώπηση γεγονότων, συνηδειτά ψέμματα, διαστρέβλωση της αλήθειας και κατασκευασμένα γεγονότα συνετέλεσαν ώστε ακόμη και σήμερα να επικρατεί θολούρα και σύγχιση γύρω από πρόσωπα και γεγονότα. Για το ανύπαρκτο κρυφό σχολειό, έγραψα πριν 20 χρόνια ένα κείμενο που, μέρος του, λόγω του μεγέθους του, δημοσιεύθηκε  στο «Ποντίκι» το 1987. Ακόμη και αυτός ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος σήκωσε, πριν μερικά χρόνια στη λαοσύναξη της Αθήνας για τις ταυτότητες, το ανύπαρκτο λάβαρο της Αγίας Λαύρας, που δήθεν σήκωσε ο Π.Π. Γερμανός κηρύσσοντας έτσι την Επανάσταση !

Εκεί κατέφυγαν αυτός και άλλοι προύχοντες «τεθορυβημένοι, τεταραγμένοι και κατεπτοημένοι» μέχρι να καθησυχάσουν τα πράγματα. Κούνια που τους κούναγε !…

Έχει δίκιο ο Γιάννης Σκαρίμπας σαν γράφει ότι, «ούτε η πανούκλα, ούτε η χολέρα έκαναν τόσο κακό στην ανθρωπότητα όσο η ιστορία», εννοώντας βέβαια τους πλαστογράφους και κιβδηλοποιούς της ιστορίας τοτινούς και τωρινούς.

Ό,τι εγκλήματα διέπραξαν οι συνεργάτες των γερμανών, οι ταγματασφαλίτες κατά της διάρκεια της γερμανικής κατοχής την ίδια και χειρότερη προδοτική και εγκληματική συμπεριφορά είχαν και οι εθελόδουλοι κοτζαμπάσηδες.

Το παραμύθι ότι στην Αγία Λαύρα υψώθηκε δήθεν το λάβαρο του ’21 και άρχισε η Επανάσταση, ο Miller τη θεωρεί «παράδοσιν ποιητικήν». Ο Φιλήμων την αποκαλεί «παχυλόν ψεύδος». Ο Σπυρίδων Τρικούπης γράφει : «Ψευδής είναι η εν τη Ελλάδι επικρατούσα ιδέα ότι εν τη Μονή της Αγίας Λαύρας ανυψώθη κατά πρώτον η σημαία της Ελληνικής Επανάστασης». Τέλος, ο Finley υποστηρίζει : «Επικρατεί γενική γνώμη στην Ελλάδα ότι φθάνοντας στη Μονή της Αγίας Λαύρας οι προύχοντες και οι δεσποτάδες κηρύξανε την επανάσταση. Αυτό δεν είναι σωστό. Επιδιώκανε να καθησυχάσουνε τις υποψίες των τούρκων στα Καλάβρυτα και στη Βοστίτσα».

Αν όντως είχε ανυψωθεί το περίφημο λάβαρο της επανάστασης αυτό θα το μνημόνευε στα απομνημονεύματά του, που έγραψε λίγα χρόνια αργότερα, ο Π.Π. Γερμανός. Αν είχε έστω και ίχνος αλήθειας το ευφάνταστο αυτό μύθευμα, τότε και μόνον αυτή η πράξη του Π.Π. Γερμανού θα ξέπλενε όλα του τα ανομήματα και θα τον συγχωρούσαμε για όλες τις αθλιότητες που μέχρι τότε και αργότερα διέπραξε στη ζωή του. Αντίθετα, για τον Λεωνίδα του ’21, δηλ. τον Παπαφλέσσα, γράφει με εμπάθεια και φανερή περιφρόνηση στα απομνημονεύματά του: «Γρηγόριος τις, Δικαίος λεγόμενος, αλιτήριος, απατεών, εξωλέστατος και ασυνείδητος περί μηδενός άλλου φροντίζων ειμή τίνι τρόπω να ερεθίσει την ταραχήν (βλέπε Επανάσταση) του έθνους  δια να πλουτίσει εκ των αρπαγών.»

Από έγγραφα του γενικού αρχείου του κράτους που έφερε στην επιφάνεια ο
Ε. Πρωτοψάλτης, αποδεικνύεται ότι το 1851 γίνεται πρώτη φορά λόγος για το λάβαρο και σε καμμία περίπτωση δεν θα το σήκωνε ένας παρακοιμώμενος των τούρκων, τουρκοχριστιανός και τουρκολάτρης όπως ο Π.Π. Γερμανός, ο οποίος μόνο σε ένα πεδίο διέπρεψε, αυτό της τοκογλυφίας. Δάνειζε με βαρύτατο επιτόκιο (15%) ακόμη και σε μοναστήρια και εκκλησίες της δικαιοδοσίας του. Τύφλα νάχουν όλοι οι σύγχρονοι Γούκοι. Αν και βαθύπλουτος, το όνομά του απουσιάζει απ’όλους τους εράνους που έγιναν για την Επανάσταση.

Όλα αυτά τα ασύστολα ψεύδη και τερατουργηματικά μυθεύματα κατασκευάστηκαν πολύ αργότερα για έναν και μόνο λόγο. Ήθελαν να κλέψουν τη δόξα του λαού, που ξυπόλυτος και πεινασμένος, σήκωσε το γιαταγάνι και το καρυοφύλλι και ελευθέρωσε την πατρίδα. Ο ανώτατος κλήρος και οι «αυθορμήτως υποκύψαντες στον τουρκικό ζυγό κοτζαμπάσηδες», κατέκλεψαν και διαμοίρασαν ό,τι οι αφορισμένοι ήρωες, επώνυμοι και ανώνυμοι, με το αίμα τους και τη ζωή τους ελευθέρωσαν.

Οι εθνικές γαίες, 7.000.000 περίπου στρέμματα και όλα τα κινητά πλούτη που άφησαν πίσω οι τούρκοι, αντί να μοιραστούν στον εξαθλιωμένο και χειμαζόμενο λαό, τα σφετερίστηκαν ο ανώτατος κλήρος και οι απερίτμητοι τούρκοι, όπως αποκαλούσε ο λαός τους κοτζαμπάσηδες. Όλοι αυτοί μπορεί να είχαν πλούτη, χωράφια και εξουσία αλλά τους έλειπε κάτι. Και αυτό ήταν η δόξα και η τιμή του λαού που απελευθέρωσε την πατρίδα. Έτσι, οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της εποχής εκείνης, που βρίσκονταν στα χέρια του ανώτατου κλήρου και των προυχόντων, όπως άλλωστε συνέβαινε πάντα και συμβαίνει ακόμη και σήμερα, άρχισαν να κατασκευάζουν γεγονότα και ανύπαρκτους ηρωισμούς του συναφιού τους. Μ’αυτόν τον τρόπο γεννήθηκαν κρυφά σχολεία, λάβαρα της Αγίας Λαύρας και άλλα ψευδολογήματα, που μαζί με την απόκρυψη πραγματικών γεγονότων, μετέτρεψαν προδότες σε ήρωες και καθιέρωσαν ως ηρωικά γεγονότα μυθοπλασίες, ευφάνταστων απατεώνων. Το εθνικοαπελευθερωτικό μέρος της Επανάστασης πέτυχε αλλά το κοινωνικό της σκέλος απέτυχε παταγωδώς. Η αγροτιά, ο λαός δηλ. συνέχισε να παραμένει νηστικός, άκληρος, ρακένδυτος και ανέστιος.

Όποιος έχει διαβάσει το χυδαίο και κατάπτυστο κείμενο του αφορισμού της Επανάστασης που υπέγραψε ο Γρηγόριος ο Ε΄ και 22 ακόμη Μητροπολίτες, αρρώστησε από αηδία και φρίκη. Ακόμη και σήμερα, όχι μόνον επιχειρείται από πολλούς να δικαιολογηθεί με αστεία επιχειρήματα η φρικιαστική ενέργεια του αφορισμού της Επανάστασης, που ράγιζε και πέτρες ακόμη, αλλά και γίνεται προσπάθεια να εμφανισθεί ο Γρηγόριος ο Ε΄ ως δήθεν ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας. Τα γεγονότα όμως καθώς και οι πρωταγωνιστές της Επανάστασης τους διαψεύδουν.

Το 1805, όταν οι άγγλοι απειλούσαν την Κωνσταντινούπολη, ο Γρηγόριος ο Ε΄ όχι μόνο μίσθωσε 3.000 εργάτες, αλλά και, όπως γράφει ο Mendelson, «μετέσχε μετά ζήλου των οχυρωματικών εργασιών, ορύσσων ο ίδιος ιδίοις χερσίν ώστε να επισύρει και αυτού του Σουλτάνου την ευμενή προσοχή.»

Παραμονές της Επανάστασης ο Υψηλάντης έγραψε στους φιλικούς στην Κωνσταντινούπολη: «Προς τούτους μη δώσετε πίστην, μήτε εις τον αγιώτατον, ασκητικώτατον και φιλογενέστατον καλόγηρον (τον Πατριάρχην), ούτε εις τους στενούς φίλους αυτού.»

Επίσης ο Κολοκοτρώνης, όχι μόνον έστειλε από τη Χαλκιδική την παραπάνω επιστολή στον Γρηγόριο τον Ε΄, αλλά και το 1833, σε ομιλία του σε φοιτητές στην Πνύκα, αναφέρθηκε με πικρία και απέχθεια σ’αυτόν.

 Ο ανώτερος κλήρος και το μακρύ φοροεισπραχτικό χέρι της τουρκικής διοίκησης, «τεθορυβημένοι, τεταραγμένοι και κατεπτοημένοι», έκαναν το παν για να μην εκραγεί η Επανάσταση. Και όταν αυτή άναψε για καλά σύρθηκαν και εκείνοι εκόντες άκοντες. Αν ήταν δε στο χέρι τους, ακόμη θα είμασταν σκλάβοι στους τούρκους. Στην προσπάθειά τους να καταπνίξουν την Επανάσταση, έξαρχοι του Πατριαρχείου περιέτρεχαν την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα και κάθε Κυριακή αφόριζαν στις εκκλησίες αλλά και στα τζαμιά κάθε έναν που σήκωνε το γιαταγάνι και το τουφέκι εναντίον των τούρκων και με γελοία φληναφήματα, όπως: «…Ας μην χάσωμεν δια μίαν ψευδήν και ανύπαρκτον τάχα ελευθερίαν του παρόντος βίου, τας αμαράντους στεφάνους αιωνίου μακαριότητας» ή «…Ελευθερία εν τω ουρανώ και υποταγή επί της γης», κρατούσαν τον λαό ραγιά και υποτελή των τούρκων.

Ένας άλλος δεσπότης, ο Πορφύριος της Άρτας, όχι μόνον αφόρισε τους Σουλιώτες αλλά στρατολόγησε και 500 αγρότες, τους όπλισε και τους έστειλε να πολεμήσουν εναντίον των Σουλιωτών. Ο δε μητροπολίτης Πάργας Ιγνάτιος απειλούσε με αφορισμό τους Αρτινούς εάν προσέτρεχαν σε βοήθεια των Σουλιωτών.

Μετά από όλα αυτά απορεί κανείς πώς πέτυχε η Επανάσταση, η οποία ήταν έργο, με πρωτεργάτη τη Φιλική Εταιρεία και εθνεργέτη τον Παπαφλέσσα, μονάχα του ΛΑΟΥ που ο Π.Π. Γερμανός αποκαλούσε  «χυδαίο, απαίδευτο, άπειρο, φτωχό, ποταπό, που… κατήντησε εις αχαλίνωτον ενθουσιασμόν».

Έχοντας υπ’όψιν όλα τα παραπάνω αλλά και μύριες άλλες αθλιότητες και προδοσίες του ανώτατου κλήρου και των μισητών κοτζαμπάσηδων, των χριστιανών πασάδων, όπως ήταν πιο γνωστοί, ο «Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων Σουηδίας» απέστειλε τον Μάρτιο του 1982 υπόμνημα στον τότε πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου και τον καλούσε να ενεργήσει τα δέοντα ώστε η Εκκλησία της Ελλάδος να άρει τον αφορισμό της Επανάστασης του ’21 και να ζητήσει συγγνώμη από τους αφορισμένους μυστακοφόρους του αγώνα.

Το υπόμνημα αυτό δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του πρωθυπουργού, όπως μας διαβεβαίωσε μερικά χρόνια μετά ο ίδιος αλλά και η διευθύντρια του γραφείου του κα Αγγέλα Κοκκόλα.

Απ’ό,τι διαφαίνεται οι αφορισμένοι του αγώνα, για πολλά χρόνια δυστυχώς ακόμη, θα περιμένουν ανειρήνευτοι τη δικαίωσή τους.

Ζήτω ο «αλιτήριος, ο απατεών, ο εξωλέστατος και ο ασυνείδητος» Παπαφλέσσας!

 Ζήτω τα αφορισμένα μυστακοφόρα παλικάρια του ’21 !

 Ζήτω «ο χυδαίος, ο απαίδευτος, ο άπειρος, ο φτωχός, ο ποταπός λαός … που κατήντησε εις αχαλίνωτον ενθουσιασμόν» !

Λευτέρης Κωνσταντινίδης