Απλός δειλός.
Δειλιάζεις να πάρεις ρίσκα και βολεύεσαι στα εύκολα και τα σίγουρα.
Οτιδήποτε είναι έξω από τα συνηθισμένα είναι για σένα κακό, δύσκολο και απαγορευμένο.
Ή μάλλον δεν είναι, απλώς έτσι φαντάζει σε σένα.
Η δυσκολία σε τρομάζει διότι φοβάσαι να αποτύχεις μην τυχόν και κακοχαρακτηριστείς.
Μην τυχόν και κολλήσεις τη ρετσινιά του αποτυχημένου, του φλώρου, του αδύναμου.
Ένα πράγμα δεν έχεις καταλάβει όμως, πως αυτή την ταμπέλα πρόλαβες και τη κόλλησες εσύ ο ίδιος, πριν από όλους στον εαυτό σου.
Την έβαλες, την πίστεψες και στο τέλος την υιοθέτησες, την ενστερνίστηκες.
Και τώρα σε βολεύει και κρύβεσαι πίσω από αυτή μένοντας άπραγος και στάσιμος.
Είναι η δικαιολογία σου για να βρίσκεσαι πάντα μέσα στα νερά σου διότι εκεί είναι πιο ασφαλή τα λημέρια.
Και τώρα, πόσο εύκολο είναι άραγε να ξεφύγεις από αυτόν τον φαύλο κύκλο στον οποίο μπήκες εσύ ο ίδιος οικειοθελώς;
Μάλλον αρκετά δύσκολο, διότι με τον καιρό ο φόβος γιγαντώνεται και η άνεση και η βολή δεν εγκαταλείπονται έτσι εύκολα.
Δες όμως, πόσο δυστυχισμένος είσαι εκεί μέσα;
Δεν σε πνίγει το λιγοστό μέρος που έχεις φυλακίσει τον εαυτό σου;
Ανασαίνεις με ευκολία;
Γιατί περιορίζεις τις δυνατότητες και τα ταλέντα σου με αυτή την υποτίμηση προς το πρόσωπό σου;
Αλήθεια δεν κουράστηκες να κρύβεσαι στο καβούκι σου;
Μέχρι πότε θα παίρνεις κλεφτές ανάσες;
ΑΠΕΙΡΕΣ ΟΘΟΝΕΣ ΑΝΑΜΜΕΝΕΣ
ΚΡΑΤΟΥΝ ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΒΗΣΤΟΥΣ
