Τετάρτη, Νοεμβρίου 05, 2008

Ο ΠΑΟΚ του εξωτερικού....

(το αναδημοσιεύω προς τιμή της απανταχού ΠΑΟΚτσήδικης ψυχής του εξωτερικού-του ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΥΦΩΝΙΔΗ 16.10.2008 Düsseldorf )



Καθόταν μόνος του, στο καναπέ του... Μόλις είχε γυρίσει από τη δουλειά, η γυναίκα του έλειπε με τα παιδιά για ψώνια κι έπειτα θα περνούσε από μια φίλη της...

«Δε θα γυρίσουν σπίτι πριν πάει εννιά» σκέφτηκε...

Καθόταν μόνος του, στο καναπέ του...ένοιωθε κουρασμένος, ήταν αγχωμένος, η δουλειά δεν πήγαινε καλά και το αφεντικό γκρίνιαζε συνεχώς...

«Επιτέλους μόνος» ψιθύρισε, «έστω κι αν είναι μόνο για λίγο, επιτέλους μόνος»...

Έκλεισε τα μάτια...απόλυτη σιγή επικρατούσε στο δωμάτιο, η απόδραση από τη καθημερινότητα και η απόλαυση ενός κλεμμένου δευτερολέπτου από αυτή, η απόλυτη ηρεμία νου και σώματος σε όλο τους το περιορισμένο μεγαλείο... Πετάχτηκε ξαφνικά πάνω, συνειδητοποίησε και πάλι ότι ήταν μόνος και ηρέμησε, έγειρε πίσω, τα μάτια του βάρυναν και πάλι...

Και τότε είδε..ειδε τον εαυτό του 15χρονο παλικάρι στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, παρέα με τους φίλους του. Χαμογέλασε... Τι τρέλα Θεέ μου... Τι αποκορύφωμα αθωότητας, τι πανόραμα φιλίας και αλληλεγγύης... Τώρα βρίσκετε στο πατρικό του σπίτι... «Τι ώρα πήγε; Ακόμη μία είναι; Δεν περνά η ώρα σήμερα, πότε θα έρθουν τα παιδιά; Στις τρις και μισή ξεκινά ο αγώνας κι αυτοί ακόμη δε φάνηκαν...».

Ο αγώνας... Αυτό για το οποίο ζούσε κι ανέπνεε, βδομάδα στη βδομάδα... Να πάει στο Ναό!!!

«Πότε θα έρθουν τα παιδιά, πήγε μία και δέκα..».

Δεν αντέχει άλλο, κατεβαίνει στο δρόμο, σκεπτόμενος... «Ποιόν θα βάλει άραγε σήμερα στην ενδεκάδα; Εγώ αν ήμουν θα έβαζα τον...»

Δυνατά γέλια και φωνές τον παρασύρουν από τις σκέψεις του, είναι οι φίλοι του... Αγκαλιασμένοι με τις σημαίες και τα κασκόλ παίρνουν το δρόμο για τη «Λαμπράκη»... Χαμός!!! Κι άλλες παρέες είναι στους δρόμους, γελάνε, χαίρονται, ζούνε... Αυτοκίνητα με ανοιχτά παράθυρα και τον κόσμο όλο να φωνάζει συνθήματα, κόρνες να ουρλιάζουν και να συναγωνίζονται η μια την άλλη!!!

Επιτέλους, να η εκκλησιά της Αγίας Βαρβάρας...ο κόσμος πλέον είναι πολύς, συνωστισμός, βαβούρα, σαματάς!!!

Κόψανε εισιτήρια...δε περίσσεψαν πολλά φράγκα, αλλά κάπως θα τη βολέψουμε για ένα κωκ ή κανένα σάντουιτς...σε λίγο ξεκινά ο αγώνας, άντε ρε παιδιά να μπούμε στο γήπεδο!!!

Θεέ μου τι φαντασμαγορική ατμόσφαιρα είναι αυτή; Σε μαγεύει κάθε φορά εκ νέου κι ας τη ζεις συνεχώς!!! Αγαλλίαση, χαρά, αισιοδοξία, αυτό το σμήνος από ανθρώπινα μελίσσια...


Μα πιο πολύ απ’ όλα, μα πιο πάνω απ’ όλα, ένα είναι αυτό που τον κάνει να ριγήσει από συγκίνηση και να νοιώσει ένα Ιερό Δέος...είναι η ιαχή που δονεί την ατμόσφαιρα: ΠΑΟΚ!!! ΠΑΟΚ!!! ΠΑΟΚ!!!

Σιγή...δεν ακούγεται τίποτε...πέρασε τόσος καιρός...πέτρινα χρόνια...

Τι έχουμε τώρα; 2008...τι ώρα είναι άραγε; Δε βαρυέσε, οτι να ‘ναι... Που είναι οι φίλοι του; Θα έρθουν;

Τόσα πολλά έχουν αλλάξει και τίποτε δεν είναι όπως παλιά... Τώρα δεν πάει στο γήπεδο πια...δε μπορεί...κι ας έχει τώρα και δυο εισιτήρια διαρκείας. Θα πάρει και μετοχές κι ας γκρινιάζει η γυναίκα. Τώρα δε πάει στο γήπεδο, τώρα ζει μακριά, στο εξωτερικό...πέστο συνθήκες, συγκυρίες, έστω ένα παιχνίδι της μοίρας...

Όλα άλλαξαν...

Τώρα βλέπει την αγαπημένη του ομάδα από τη γιγαντοοθόνη στο cafè...Παρέα με άλλους, νέους φίλους, που έκανε στην πορεία του χρόνου...

Όλα άλλαξαν...

Άσπρισαν λίγο οι κρόταφοί του, σκλήρανε το πρόσωπό του, μαύρες σκιές βάρυναν τα μάτια του, πόνοι στη μέση και τα γόνατά του, του θυμίζουν ότι ο χρόνος, στο διάβα του, άφησε τα αποτυπώματά του πάνω του.

Όλα άλλαξαν...όλα...

Όλα, εκτός από ένα!!! Εκτός από αυτό το ένα, που τον έκανε πάντα να ριγά από τη συγκίνηση, να εκθαμβώνεται και να εκστασιάζεται όταν βλέπει αυτό το Λαό και ακούει αυτή την ιαχή: ΠΑΟΚ!!! ΠΑΟΚ!!! ΠΑΟΚ!!!

Έστω κι αν είναι μόνο από την γιγαντοοθόνη στο cafè!!!

Πετάχτηκε πάνω...είχε αποκοιμηθεί...ήταν ήδη εννιά, όπου να ‘ναι θα ερχόταν η γυναίκα με τα παιδιά...καιρός να σηκωθεί από τον καναπέ...

6 σχόλια:

Platon είπε...

Τιμη μου αδελφε μου... Δεν την αξιζω, υπαρχουν πολλοι αλλοι ανθρωποι στο κοσμο που νοιωθουν και ζουν τα ιδια... Εγω ειμαι απλα μια σταγονα στον ωκεανο της ΠΑΟΚτσηδικης ψυχης!!! Να εισαι παντα καλα!!!

παλαλός είπε...

Η τιμή είναι δική μου που εισαι συνοδοιπόρος στο blog αυτό, και που γίνομαι δέκτης τέτοιων εξαιρετικών κειμένων που αγγίζουν όλες τις ευαίσθητες χορδές και των πιο "δυσκολων" ανθρωπων....το εν λόγω κείμενό σου εκφράζει τόσο πολύ κόσμο που δεν φαντάζεσαι αδερφέ μου.ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΓΚΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙΣ!

NOVITO είπε...

ΒΡΕ ΑΦΗΣΤΕ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΣΑΣ
ΟΛΟ ΣΑΛΙΑΡΙΣΜΑΤΑ ΕΙΣΤΕ.... :)

παλαλός είπε...

χαχααχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχαχαχχ @!!γεια σου novito παιχταρα!

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε...

Μπράβο στον platon, εξαιρετικό κείμενο, μπράβο και σ' εσένα παλαλέ που το αναδημοσίευσες!!!
Μπράβο και σε όλους όσοι βλέπουν στον ΠΑΟΚ αυτά που πραγματικά εκπροσωπεί

spyros1000 είπε...

thn kalhspera moy.....