ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕ ΠΕΡΙ Π.Α.Ο.Κ., ΠΕΡΙ ΠΟΝΤΟΥ, ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ , και ΠΑΝΤΩΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ που μας ΞΥΠΝΑ ΑΠΟ τον ΛΗΘΑΡΓΟ ΜΑΣ !

Παρασκευή, Ιουνίου 27, 2008

ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ....


....ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΣΤΕ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ
ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ

ΝΟΣΤΑΛΓΩ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΕΙΝΑ....

7 σχόλια:

Αρμός είπε...

Καλώς σε βρίσκω και καλό Σαββατοκύριακο!

nelly είπε...

και γω τα νοσταλγω οχι γιατι ημουν καλη αλλα γιατι δε γνωριζα.Κι οποιος δε γνωριζει ειναι ευτυχισμενος.

παλαλός είπε...

KAI ETΣΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ, ΠΑΛΙ ΜΕΣΑ ΕΙΣΑΙ...

ΠΛΑΝΗΤΑΣ είπε...

Πόσο δίκιο έχεις σ'αυτό...
Όταν είσαι μικρός οι εμπειρίες που ζεις σε ταρακουνάνε σύγκορμο, η ένταση του πρωτόγνωρου είναι μεγάλο πράγμα.
Όσο μεγαλώνουμε να δεις πως παχαίνει το δέρμα!
Γιαυτό και είναι αξιοθαύμαστοι όσοι έχουν την ικανότητα να μην τους στερεί η εμπειρία τον "παιδικό" ενθουσιασμό. Και έχω την εντύπωση πως είναι πολύ λίγοι...

νικος είπε...

Tο μωράκι στην φωτό ποιό είναι;χε χε!!!
Εγώ θα παραθέσω την ατάκα ενός φίλου:"Οσο μεγαλώνεις τόσο πιο βρώμικα σκέφτεσαι..τόσο πιο κωλοχαρακτήρας γίνεσαι.."

day-dreamer είπε...

Και εμένα μου λείπουν όλα αυτά που απολαμβάνουν τα παιδιά...
Τον αυθορμητισμό τους, που λένε ό,τι σκέφτονται, ό,τι νιώθουν. Που σου ζητούν το πιό απίστευτο πράγμα με τον πιό απλό τρόπο. Που νιώθουν την αγάπη και ξέρουν να την δείχνουν. Που είναι αγνά και αθώα, καθαρά, με λευκή ψυχή, ανάλαφρη.
Που κάνουν όνειρα... και τα αποτυπώνουν στις ζωγραφιές τους και στα μάτια τους.
Που μας λένε "μεγάλους" και θέλουν να μεγαλώσουν... Και όταν μεγαλώσουν, γίνονται "εμείς" και θέλουν να επιστρέψουν...
Και πόσο ζηλέυω αυτή την άγνοια...
Αυτή ζηλεύω περισσότερο...
Η κακή γνώση των πραγμάτων και η γνώση των "κακών" πραγμάτων μας έχει οδηγήσει μέχρι εδώ!
Πόσο έχει ευλογήσει ο Θεός τα παιδιά...!

Τα φιλιά μου!

παλαλός είπε...

μας αγγιζει ολους το θεμα....εμεις ομως το αγγιζουμε?