
ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝ....
| mi8rio παπάκι gmail.com |
Η ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ σας καλεί να συμμετέχετε στην καλοκαιρινή εκδρομή της, στις 18-20 Ιουλίου 2008.
Αναχώρη 18/07/08 στις 10:00πμ έξω από το Μετρό Αγ.Αντώνιος-Περιστέρι με προορισμό το Κιλκίς.
Παρασκευή βράδυ γλέντι με τους Νικολαϊδη Στάθη & Ατματζίδη Γιώργο.
Σάββατο επίσκεψη στον Βαλκανικό Βοτανικό κήπο στην Ποντοκερασιά.
Σάββατο βράδυ γλέντι με τους Παρχαρίδη Αλέξη & Κογκαλίδη Παναγιώτη & Ιωαννίδη Γιώργο & Λάζο.
Κυριακή μεσημέρι αναχώρηση.
Κόστος συμμετοχής 100ευρώ.
Διαμονή στο Ξενοδοχείο Βιέννα στο Πολύκαστρο Κιλκίς.
Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 10/07/08 τηλεφωνικώς στο 6977518087 Γιάννης ή με email στο info@epona.gr

Πολύ παλιά, ένας Εβραίος είπε ότι όλα είναι εξαρτημένα από το πνεύμα που κατοικεί στο κεφάλι κι ήταν ο Μωυσής….
Μετά ήρθε ένας άλλος Εβραίος και το κατέβασε πιο κάτω και είπε ότι όλα είναι εξαρτημένα από την καρδιά και ήταν ο Χριστός….
Αργότερα ήρθε ένας άλλος Εβραίος και το κατέβασε πιο κάτω και είπε ότι όλα εξαρτώνται από το στομάχι και ήταν ο Μαρξ….
Μετά ήρθε ένας άλλος Εβραίος και το κατέβασε πιο κάτω και είπε ότι όλα εξαρτώνται από τα γεννητικά όργανα και ήταν ο Φρόιντ….
Και μετά ήρθε ένας άλλος Εβραίος και είπε ότι όλα είναι σχετικά μεταξύ τους και ήταν ο Αϊνστάιν….
Όπως αναφέρουν σε δημοσίευμά τους τα ΝΕΑ, η ηχορρύπανση σε οποιαδήποτε μορφή της - είτε πρόκειται για τον θόρυβο από τα μέσα μεταφοράς, είτε για τους ενοχλητικούς ήχους γείτονα σε ακατάλληλη ώρα - αποτελεί ένα από τα δεινά της σύγχρονης εποχής.
Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, η ηχορρύπανση μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία, όπως η μόλυνση στο νερό ή την ατμόσφαιρα. Στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, τη Νέα Υόρκη, ο θόρυβος είναι το υπ΄ αριθμόν ένα πρόβλημα που συνδέεται με την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Μόνο το 2006 καταγράφηκαν 350.000 καταγγελίες, σύμφωνα με την Αρλίν Μπρόνζαφτ, ψυχολόγο που μελετά το θέμα.
Σε έρευνα που έκανε, επιβεβαίωσε ότι ο επίμονος ήχος από τις ράγες των τρένων έχει άμεσο αντίκτυπο στις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών, ενώ έρευνα του Ιmperial College του Λονδίνου κατέδειξε ότι η πίεση 140 εθελοντών που ζουν κοντά στο αεροδρόμιο Χίθροου αυξάνεται ακόμη και στον ύπνο τους όταν περνάει αεροπλάνο.
Ο θόρυβος μπορεί επίσης να βλάψει την ακοή, να διαταράξει τον ύπνο, να μας καταστήσει νευρικούς και ευερέθιστους, να αυξήσει την πίεση του αίματος - επικίνδυνη προϋπόθεση για καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικά.
«Ο θόρυβος πάνω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο εκλαμβάνεται από το νευρικό σύστημα ως απειλή» επισημαίνει ο γενικός γιατρός Λούις Χάγκλερ από το Όκλαντ. «Ο οργανισμός ανταποκρίνεται σε αυτήν την απειλή απελευθερώνοντας επινεφρίνη και κορτιζόλη, τις ορμόνες του στρες. Η πίεση αυξάνεται, παράγεται περισσότερο σάκχαρο και έτσι είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε σε κάθε απειλή από το περιβάλλον».
Το χειρότερο, βέβαια, είναι όταν οι πολίτες είναι ακατάπαυστα εκτεθειμένοι σε πηγές θορύβου. Τότε ο οργανισμός δεν έχει το περιθώριο να επιστρέψει στους κανονικούς του ρυθμούς και η πίεση του αίματος καθώς και οι παλμοί παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.
Η ηχορρύπανση στις σύγχρονες πόλεις όμως δεν επηρεάζει μόνο τον άνθρωπο, αλλά και τα πουλιά! Ορνιθολόγοι παρατήρησαν πως τα αηδόνια στο Βερολίνο κελαηδούν κατά 14 ντεσιμπέλ ψηλότερα για να ακουστούν…
cosmo.gr
Η αναθεωρητική στάση επί της Ιστορίας, εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια ως απόπειρα αμφισβήτησης των Γενοκτονιών που διέπραξαν αυταρχικές εξουσίες κατά εθνικών μειονοτήτων και άλλων κοινωνικών ομάδων. Η πιο πρόσφατη αναθεωρητική σχολή είναι αυτή που αμφισβητεί το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και συνδέεται είτε με νεοναζιστικούς κύκλους, είτε με τον αντισημιτικό ισλαμισμό. Χαρακτηριστική μορφή της σχολής αυτής υπήρξε ο Ροζέ Γκαροντί, πάλαι ποτέ θεωρητικός του ευρωκομμουνισμού, του ρεύματος δηλαδή που στη χώρα μας εξελίχτηκε στην λεγόμενη "εκσυγχρονιστική Αριστερά". Σημαντική αναθεωρητική σχολή επίσης, είναι αυτή που αμφισβητεί τη Γενοκτονία των Αρμενίων και εκφράζεται από λίγους Αμερικανούς πανεπιστημιακούς, οι οποίοι οικονομικά συνδέονται άμεσα με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.
Κρατικός αναθεωρητισμός
Παλαιότερα, υπήρχε διαδομένη η τάση του κρατικού αναθεωρητισμού, κυρίως σε χώρες που δημιουργήθηκαν από αποικισμό και χαρακτηρίστηκαν από την πολιτική εξόντωσης των ιθαγενών. Στην κατηγορία αυτή ανήκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αυστραλία, η Νότια Αφρική, καθώς και οι παραδοσιακές αποικιακές χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ρωσία, η Τουρκία, η Ιαπωνία κ.ά. Στις περιπτώσεις αυτές, η επίσημη κρατική προπαγάνδα προσπαθούσε να υποβαθμίσει τη σημασία των γεγονότων και να δημιουργήσει στερεότυπα που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εξόντωση των "βάρβαρων, απολίτιστων ιθαγενών".
Σήμερα, η πολιτική του κρατικού αναθεωρητισμού, για τις περισσότερες από τις χώρες που αναφέρθηκαν, έπαψε να ισχύει και αντικαταστάθηκε από την παραδοχή του αρνητικού παρελθόντος, την πολυπολιτισμική προσέγγιση και την ενίσχυση των ιθαγενών που επέζησαν για να κατοχυρώσουν τον ιδιαίτερο πολιτισμό τους. Χώρες, όπως η Ρωσία, που βρίσκεται σήμερα σε ένα πολιτικό και κοινωνικό μεταίχμιο, γεγονότα των δύο περασμένων αιώνων που σχετίζονται με τη ρωσική επέκταση, κυρίως στο Νότο (Κριμαία, Καύκασος) και συνοδεύτηκαν από γενοκτονίες των γηγενών λαών, καλύπτονται ακόμα πίσω από τη φιλολογία του αντιισλαμικού αγώνα.
Η πλέον έντονη περίπτωση οργανωμένης κρατικής πολιτικής αναθεώρησης της Ιστορίας μπορεί να εντοπιστεί σήμερα στην επίσημη Τουρκία, η οποία οχι μόνο δεν αποδέχεται τα δυσάρεστα γεγονότα του παρελθόντος, αλλά προσπαθεί να τα αντιστρέψει πλήρως. Έτσι, ισχυρίζεται και χρηματοδοτεί έρευνες που προσπαθούν να κατασκευάσουν Ιστορία και να αποδείξουν ότι οι Τούρκοι υπέστησαν γενοκτονία, είτε από τους Αρμένιους, είτε από τους Έλληνες του Πόντου.
Η νεοελληνική περίπτωση
Η περιπέτεια της ταινίας "1922" του γνωστού σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου αποτελεί την πλέον αποκαλυπτική πράξη του νεοελληνικού αναθεωρητισμού. Η ταινία αυτή, βασισμένη σε αυθεντικές μαρτυρίες, γυρίστηκε το 1977-1978 με τη χρηματοδότηση του κρατικού Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ). Από την εποχή των γυρισμάτων (τρία μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) η "Χουριέτ" είχε καταγγείλει την ταινία, υποστηρίζοντας ότι έτσι "υπονομεύονται" οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες. Φυσικά το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών γνώριζε καλύτερους και αποτελεσματικότερους τρόπους διαμαρτυρίας. Οι τουρκικές αντιδράσεις απέδωσαν! Το ελληνικό Υπουργείο Προεδρίας αρνήθηκε να δώσει άδεια προβολής στην ταινία, κάτι που ήταν απαραίτητο για να βγει στις αίθουσες. Επί πλέον, το ΕΚΚ, το οποίο ήταν ιδιοκτήτης της ταινίας και είχε ως προϊστάμενη αρχή το Υπουργείο Βιομηχανίας, δέσμευσε την ταινία στο εργαστήριο. Μια κόπια που παρανόμως κατάφερε να εξασφαλίσει ο Κούνδουρος προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αποσπώντας 9 βραβεία. To Υπουργείο Προεδρίας, φοβούμενο την κατακραυγή δεν τόλμησε να απαγορεύσει την προβολή της ταινίας, η οποία παρέμενε δεσμευμένη στα συρτάρια του ΕΚΚ. Η λαθραία κόπια σταλθηκε το 1982 (οκτώ χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) στο Διεθνές Φεστιβάλ Βουδαπέστης. Μισή ώρα πριν την προβολή της, κατέφθασε από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών εντολή προς τον Έλληνα πρέσβυ να εμποδίσει την προβολή της ταινίας. Ο Έλληνας πρέσβης ζήτησε με τη σειρά του από το ουγγρικό Υουργείο Εξωτερικών να εμποδίσει την προβολή της ταινίας. Πράγμα που έγινε. Λίγο αργότερα, με παρέμβαση του Μικρασιάτη, τότε υπουργού, Γιάννη Καψή έλαβε τέλος η ομηρία της ταινίας και το ΕΚΚ την παρέδωσε στο Νίκο Κούνδουρο. Ας σημειωθεί ότι με κοινή συμφωνία του σκηνοθέτη με το ΥΠΕΞ, η ταινία δεν θα έπρεπε να παιχτεί ποτέ -και ούτε έχει παιχτεί μέχρι σήμερα- στην ελληνική Θράκη.
Εν κατακλείδι
Τα γεγονότα που προαναφέρθηκαν συγκροτούν μέρος των σύγχρονων Λευκών Σελίδων. Η εξάλειψή τους αποτελεί ιστοριογραφικό καθήκον, που αφορά παράλληλα τη συλλογική μνήμη του νεότερου ελληνισμού. Διαπίστωση αποτελεί ότι, η ελλιπής ιστορική γνώση επηρεάζει τη σύγχρονη ελληνική ταυτότητα, με αποτέλεσμα να λαμβάνει διάφορες μορφές, πολλές φορές αλληλοαποκλειόμενες. Η εθνική ολοκλήρωση -με την έννοια της ισότιμης συμμετοχής όλων των ελληνικών ομάδων, καθώς και η σύνθεση των διαφορετικών ιστορικών εμπειριών σε μια ενιαία σύγχρονη ταυτότητα- μέσα στα στενά όρια του εθνικού κράτους στο Νότο της βαλκανικής χερσονήσου, αλλά και σ' ότι απέμεινε στην Κύπρο, παραμένει ακόμα ζητούμενο.TO NA ΚΡΑΖΟΥΜΕ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ
ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ…..
Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι
Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου. Όμως όπως κι εσύ καλά γνωρίζεις πότε είσαι λαός μετά Βαΐων και κλάδων πότε είσαι η μάζα που κάνει την ιστορία, πότε η μπάζα , πότε πληθυσμός και πότε πότε όχλος που δεν διασταυρώνεις πια αλλά σταυρώνεις. Προσκυνώ τον όχλο σου λαέ μου.



ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΥΠΕΞ: ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ!!!!
Άρθρο του Λουκά Βελιδάκη
"Δήθεν Γενοκτονία των Ποντίων"; λέει το τουρκικό ΥΠΕΞ
«Οι εορτασμοί για την "Ημέρα της δήθεν Γενοκτονίας των Ποντίων" δεν συνάδουν με το πνεύμα του διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών» τονίζει σε ανακοίνωση του το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, αναφερόμενο σε εκδηλώσεις μνήμης που έγιναν στην Ελλάδα.
«Καταδικάζουμε τις εν λόγω δραστηριότητες, που έχουν στόχο τη χώρα μας και τον ιδρυτή της Δημοκρατίας μας, Ατατούρκ» προστίθεται στην η ανακοίνωση, η οποία καλεί «όσους προβάλλουν τους ισχυρισμούς αυτούς, να αντιμετωπίσουν τις ιστορικές αλήθειες».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός ότι στους εορτασμούς συμμετείχαν «μέλη του Κοινοβουλίου, αρμόδιοι των πολιτικών κομμάτων, τοπικοί διοικητικοί παράγοντες, αλλά και εκπρόσωποι της ελληνικής κυβέρνησης».
«Για μια ακόμη φορά, θα θέλαμε να εκφράσουμε την ανησυχία μας, για τις συμπεριφορές αυτές που τραυματίζουν τη φιλία και την αμοιβαία εμπιστοσύνη που τείνει να δημιουργηθεί μεταξύ του τουρκικού και του ελληνικού λαού και διαβρώνουν τη διμερή συνεργασία» καταλήγει το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.
Σημειώνεται ότι η κίνηση του τουρκικού υπουργείο Εξωτερικών γίνεται την ώρα που στην Άγκυρα βρίσκεται για επίσημη επίσκεψη ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, Δημήτρης Γράψας, ο οποίος συναντήθηκε με τον τούρκο ομόλογο του, Γιασάρ Μπουγιούκανιτ.
ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ ΡΕ
Ο τόμος για τον λαϊκό πολιτισμό και την παράδοση του Πόντου και των κατοίκων του, αποτελεί έργο 28 ειδικών ερευνητών, επιστημόνων και Πανεπιστημιακών Καθηγητών υπό τον συντονισμό του Επίκουρου Καθηγητή Λαογραφίας, στο Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξεινίων Χωρών, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Μανόλη Γ. Σέργη. Χρειάστηκαν 4 χρόνια κοπιώδους προσπάθειας για το συντονισμό, τη συγγραφή και τη συγκρότηση των 462 σελίδων του τόμου.
Το έργο, αντίστοιχο του οποίου δεν υπάρχει μέχρι σήμερα στην ελληνική βιβλιογραφία, εντάσσεται στην σειρά «Ελληνικοί Τόποι και Πολιτισμοί» των εκδόσεων «Αλήθεια» και σχεδιάστηκε με διπλό σκοπό:
• Να αποτελέσει βήμα γνώσης του κάθε Έλληνα πολίτη αλλά και προώθησης των λαογραφικών σπουδών γύρω από τον πλούσιο λαϊκό πολιτισμό του Πόντου και
• Να αποτελέσει έγκυρο πανεπιστημιακό βοήθημα για την ειδικότερη, γνώση, διδασκαλία και σπουδή της ποντιακής λαογραφίας.
Στο λαογραφικό έργο αυτό, πρωτόγνωρο για τα μέχρι τώρα δεδομένα, αφού ανάλογες προσπάθειες στο παρελθόν περιορίσθηκαν σε μονοσήμαντες και συνήθως ιστορικές μόνο καταγραφές και μαρτυρίες για τον Πόντο και τον Ποντιακό Ελληνισμό, εξετάζεται διεξοδικά η λαϊκή παράδοση του Μικρασιατικού Πόντου και των Ποντίων που ήρθαν στην Ελλάδα με την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών, στα πλαίσια της συνθήκης της Λωζάννης, το 1923-1924.
Εξετάζεται, επίσης, η παράδοση των Ποντίων που εντάχθηκαν στα όρια της τέως Σοβιετικής Ένωσης, και παλιννόστησαν στην Ελλάδα κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Οι σχετικές μελέτες περιλαμβάνουν, μάλιστα, όλες τις εκφάνσεις ενός παραδοσιακού πολιτισμικού συστήματος. Δηλαδή, τόσο τον υλικό και τον κοινωνικό, όσο και τον πνευματικό βίο, στην μεγάλη ποικιλία των επιμέρους εκδηλώσεων τους.
Προκύπτει, λοιπόν, αβίαστα ότι αυτό το επιστημονικό έργο θα θυμίσει στους παλιότερους αλλά και θα διδάξει στους νεότερους, την λαϊκή παράδοση του Ποντιακού Ελληνισμού, ενός από τα δυναμικότερα και πλέον μαρτυρικά τμήματα του Γένους μας. Για τον λόγο αυτό, ο τόμος για την λαογραφία του Πόντου των εκδόσεων «Αλήθεια» αποτελεί πραγματικό εργαλείο εθνικής και πολιτισμικής αυτογνωσίας, σε μια εποχή κρίσιμων ανακατατάξεων και οριακών ιστορικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών στην ευρύτερη περιοχή μας.
Στο εισαγωγικό σημείωμα του Επίκουρου Καθηγητή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Μανόλη Γ. Σέργη, οριοθετείται η σημασία, ο στόχος και το επίπεδο της έκδοσης.
Στο τόμο «Πόντος» δημοσιεύονται μελέτες των:
1. Ακριτόπουλος Αλέξανδρος, Επίκουρος Καθηγητής Λογοτεχνίας στη Παιδαγωγικό Τμήμα Δ.Ε. Φλώρινας
«Το ποντιακό λαϊκό παραμύθι»
2. Αλεξάκης Ελευθέριος
«Συγγένεια και οργάνωση του χώρου στους Έλληνες του Πόντου»
3. Αλεξανδρίδης Κώστας
«Το πανάρχαιο δρώμενο των μωμόγερων. Από τη Λιβέρα του Πόντου στον Τετράλοφο Κοζάνης»
4. Βαρβούνης Μ. Γ., Αναπληρωτής Καθηγητής Λαογραφίας Δ.Π.Θ.
«Ποντιακή Αγιολατρεία»
5. Βεργέτη Μαρία, Δ.Π.Θ., Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης
«Έλληνες Ποντιακής καταγωγής από την πρώην Σοβιετική Ένωση: Παλιννόστηση και Κοινωνικός Αποκλεισμός»
«Η συλλογική ταυτότητα του ποντιακού ελληνισμού στον ελλαδικό χώρο»
6. Βοζίκας Γιώργος
«“Πρόσφυξ Παναγία” Συνυφάνσεις στην ανασύσταση του προσκυνήματος της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο»
7. Γαλανίδου-Μπαλφούσια Έλσα
«Η λαϊκή μετεωρολογία στο Πόντο και τα φυσικά φαινόμενα»
8. Ευσταθιάδης Στάθης, Δρ Νομικής-Λαογράφος
«Η γυναίκα στην ποντιακή ποίηση»
9. Ευσταθιάδου Μυροφόρα
«Το πανηγύρι στην Κατιρκάγια: Ο κοινωνικός και πολιτισμικός του ρόλος»
10. Ζωγράφου Μάγδα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ Πανεπιστημίου Αθηνών
«Ανάμεσα στην ενσωμάτωση και τη διαφοροποίηση: Διαδικασίες συγκρότησης και διαπραγμάτευσης της ποντιακής ταυτότητας και η δύναμη του χορού»
11. Καραγιαννίδου Άντα
«Η παραβατική συμπεριφορά στους ενήλικες και στους εφήβους ποντίους νεοπρόσφυγες από την πρώην Σοβιετική Ένωση»
12. Κασκαμανίδης Ιωάννης, Δάσκαλος-Υποψήφιος Διδάκτορας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Φλώρινας
«Διαπραγμάτευση με το παρελθόν για το καθορισμό του παρόντος και το σχεδιασμό του μέλλοντος: η ταυτότητα των Ελλαδιτών Ποντίων κατά τον 20ο αιώνα»
13. Κεκρίδης Ευστάθιος, πρ. Αναπληρωτής Καθηγητής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
«Ο Πόντος κατά την εποχή της Οθωμανικής κυριαρχίας»
14. Κονταξής Κώστας
«Το δημοτικό τραγούδι “Του γεφυριού της Άρτας” σε ποντιακή παραλλαγή και παραλλαγή του ελλαδικού χώρου. Ομοιότητες και διαφορές»
15. Κούζας Γιώργος
«Αναφορά στην θρησκευτικότητα των Ποντίων στο Βατούμ της Γεωργίας κατά τη σοβιετική περίοδο»
16. Λαυρεντιάδου Μάρη, Δρ., Εργαστήριο Μελέτης της Μετανάστευσης και Διασποράς, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Αθηνών
«Μοντέλα κατοίκησης και στρατηγικές ένταξης των Ελλήνων Ποντίων από την πρώην ΕΣΣΔ στον ελλαδικό χώρο»
17. Μαλκίδης Θεοφάνης, Λέκτορας Δ.Π.Θ.
«Ο επίλογος της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων του Πόντου. Η γενοκτονία τους και η ελληνόφωνοι-κρυπτοχριστιανοί στον Πόντο σήμερα»
18. Μεντεσίδου Ελένη
«Τα Παρχάρια στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης»
19. Μουζάκης Στέλιος, Λαογράφος
«Άσκηση κοινοτικής εξουσίας, αλληλεγγύη ή ενδοκοινοτικές διαφορές στη Τραπεζούντα στο 1821»
20. Παπαδόπουλος Σάββας
«Η σχολική στο Μαυρόβατο Δράμας. (1915-2006)»
21. Παπακυπαρίσσης Αναγνώστης
«Ανταλλάξιμοι Λαζοί στην Ελλάδα (1925-1926). Ιστορική πλαισίωση και λαογραφικά στοιχεία από ανέκδοτες επιστολές του Αρχείου Dawkins»
22. Περπατίρη Νικολέτα, Υποψήφια Διδάκτωρ του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών
«Ο μύθος της Άλκηστις στο ποντιακό δημοτικό τραγούδι: παρουσίαση της νεώτερης έρευνας»
23. Ράπτης Δημήτρης, Λέκτορας στο Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
«Ν. Κερασούντα Πρέβεζας. Κληρονομιές και βιώματα σε μία σύγχρονη ποντιακή κοινότητα»
24. Σέργης Μ. Γ., Επίκουρος Καθηγήτης Δ.Π.Θ.
«Θρυλόριο. “Έναν χωρίον ποντιακόν κ’ ημπορεί να έχει έναν ξένον όνομαν”. Ιδεολογήματα, παρετυμολογία και ιστορική ερμηνεία του τοπωνύμιου ενός ποντιακού χωριού της Κομοτηνής»
25. Ταξίδης Στάθης
«Όψεις της καθημερινής ζωής στην Τσιμέρα κατά το τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα»
26. Χαρατζίδης Ελευθέριος, Λέκτορας Δ.Π.Θ.
«Λαϊκές παραδόσεις στο γεωργικό πολιτισμό των Ελλήνων της Αρμενίας κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα»
27. Χατζόπουλος Γ. Κ., Φιλόλογος
«Το αμίλητο νερό… και ιδιαιτέρως στην ποντιακή»
28. Χρυσού-Καρατζά Κυριακή, Φιλόλογος-Λαογράφος
«Τροφές και εθνοτυπική ταυτότητα των Ποντίων στα Σούρμενα»
Ουσιαστικά, ο τόμος αυτός συντελεί στην διατήρηση της μνήμης. Και αποτελεί απάντηση στις τάσεις και τις φωνές εκείνες που επιζητούν –ή ακόμη και προσπαθούν να επιβάλλουν- την συστηματική διαστρέβλωση της ιστορίας.
πηγή : e-liberta.gr
Ο διαλογισμός έχει δυστυχώς καταντήσει μονοπώλιο της Ανατολής και γι' αυτό εντελώς άχρηστος. Δεν ξέρω για ποιο λόγο ο Ασιατικός κόσμος έχει μια ιδιόμορφη κυριαρχία πάνω στη Δύση γύρω από τα πνευματικά θέματα, λες και εκεί τα 'χουν έτοιμα στο τσεπάκι τους και σου τα δίνουν. (…) Διαλογισμός είναι η κατανόηση της ζωής και της εκπληκτικής σημασίας του θανάτου· δεν είναι η ανακάλυψη κάποιας μυστικιστικής εμπειρίας· δεν είναι -όπως κάνουν στην Ανατολή- η επανάληψη κάποιων μάντρας, κάποιων λέξεων, πράγμα που το κάνουν και οι Καθολικοί και άλλοι· δεν είναι συνεχής επανάληψη λέξεων, όσο καθαγιασμένες ή αρχαίες κι αν είναι. Αυτή η επανάληψη δεν κάνει το νου μόνο ήσυχο, αλλά και κουτό, ανόητο, κοιμισμένο. Μπορείτε θαυμάσια να κάνετε την ίδια δουλειά και μ' ένα ηρεμιστικό που είναι κι ευκολότερο. Αυτά, λοιπόν, δεν είναι διαλογισμός: η επανάληψη λέξεων, η αυτοΰπνωση, η εφαρμογή ενός συστήματος, μιας μεθόδου.

Η ελευθερία δεν είναι αντίδραση, η ελευθερία δεν είναι επιλογή. Είναι ανθρώπινη υποκρισία το ότι επειδή έχει επιλογές ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση χωρίς κατεύθυνση, χωρίς τον φόβο της τιμωρίας και της ανταμοιβής. Η ελευθερία είναι χωρίς κίνητρο, η ελευθερία δεν βρίσκεται στο τέλος της εξέλιξης του ανθρώπου αλλά στο πρώτο βήμα της ύπαρξης. Με την παρατήρηση αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει την έλλειψη ελευθερίας. Η ελευθερία βρίσκεται στην επίγνωση χωρίς επιλογή.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων -εδρεύει στο Στρασβούργο- καταδίκασε, χθες, την Τουρκία σε τρείς ξεχωριστές δικαστικές υποθέσεις στο πλαίσιο των οποίων εξετάζονταν από αυτό οι περιπτώσεις μιάς εξαφάνισης, βασανισμών, μιάς δολοφονίας και, τέλος, μιάς αυτοκτονίας που αφορούν τα τουρκικά σώματα ασφάλειας.
Ομοφώνως, το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι το τουρκικό δημόσιο δεν διεξήγαγε την ενδεδειγμένη έρευνα, όταν διαπιστώθηκε η εξαφάνιση του Ιζετίν Γιλντιρίμ , προέδρου πολιτιστικής οργάνωσης που, πριν τελικά να δολοφονηθεί, βασανίστηκε. Στον καθένα από τους πέντε αδελφούς, μιάν αδελφή και την μητέρα του δολοφονηθέντος, που απο κοινού προσέφυγαν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επιδίκασε αποζημίωση 12 χιλιάδων ευρώ στον καθένα. Στο τουρκικό δημόσιο καταλογίστηκαν και τα συνολικά δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε έξι χιλιάδες ευρώ.
Σε μία ξεχωριστή δικαστική υπόθεση, επίσης ομοφώνως το ίδιο δικαστήριο που επιλήφθηκε της διαλεύκανσης των συνθηκών θανάτου του Μασαλάχ Γιλμάζ, ηλικίας 20 ετών, ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, δικαίωσε το αίτημα των προσφεύγοντων ενώπιόν του συγγενών του--ο στρατεύσιμος κακοποιήθηκε βάναυσα από μόνιμο ανώτερό του και ενώπιόν του έθεσε τέλος στη ζωή του...Στον πατέρα του νεαρού ως αποζημίωση "εν τοις πράγμασι" επιδικάστηκε το ποσό των τριών χιλιάδων ευρώ, για ηθική αποζημίωση επιδικάστηκαν άλλα 12 χιλιάδες ευρώ. Και εν προκειμένω τα δικαστικά έξοδα --ανώτερα των 400 ευρώ-- καταλογίστηκαν στο τουρκικό δημόσιο.
Στην τρίτη των περιπτώσεων, η απόφαση ελήφθη πάλιν ομόφωνα και η καταδίκη της Τουρκίας αφορά την "απάνθρωπη μεταχείριση" σε βάρος των Σεβίλ Ουλάς και Ουμάρ Καρατεπέ μέσα σε αστυνομικό κρατητήριο μετά από την σύλληψή του στη διάρκεια μιάς διαδήλωσης με έκκληση πολιτικού κόμματος. Στην περίπτωση αυτήν η ηθική αποζημίωση του ιδίου του παθόντος-προσφεύγοντος ανήλθε στα πέντε χιλιάδες ευρώ.
Οι πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης έχουν την τιμητική τους σε ότι αφορά την ποιότητα ζωής που προσφέρουν στους κατοίκους τους, καθώς κατατάσσονται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της εταιρίας Mercer Consulting.
Η Ζυρίχη παρουσιάζεται ως η καλύτερη πόλη του κόσμου για να ζει κανείς, και ακολουθούν η Βιέννη και η Γενεύη, ενώ στη πρώτη δεκάδα εμφανίζονται τρεις Ελβετικές και τρεις Γερμανικές πόλεις.
Καλύτερες πόλεις εκτός Ευρώπης το Βανκούβερ του Καναδά, το Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας και το Σίδνεϊ, ενώ η πρώτη αμερικανική πόλη της σχετικής λίστας, είναι η Χονολουλού, στο Νο 28.
Στον αντίποδα χειρότερες πόλεις στον κόσμο είναι η Βαγδάτη (Ιράκ), η Μπραζαβίλ (Κονγκό) και το Χαρτούμ(Σουδάν). Όσο για την Αθήνα , μόλις και μετά βίας συγκαταλέγεται στις πρώτες 80 από τις 215 πόλεις στις οποίες διεξήχθη η έρευνα.
Το επίπεδο ποιότητας ζωής σε μια πόλη προσδιορίζεται από 39 παράγοντες στους τομείς της κοινωνίας, της οικονομίας, του πολιτισμού, της υγείας, της εκπαίδευσης, του περιβάλλοντος, και άλλων.
Η έρευνα πάντως σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι η πόλη με την καλύτερη ποιότητα ζωής δεν σημαίνει απαραίτητα και πιο ενδιαφέρουσα πόλη, καθώς όπως εξηγεί μια εκ των ερευνητών. «Αν κρίναμε τις πόλεις σε σχέση με τη νυχτερινή ζωή που προσφέρουν, θα ανέβαιναν πολύ στη λίστα, πόλεις που τώρα είναι χαμηλά στην κατάταξη».
Αναλυτικά οι πρώτες 50 πόλεις στον κόσμο:
Άγνωστοι επιτέθηκαν το απόγευμα σε δύο φυλάκια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Φορώντας κράνη και κουκούλες κι έχοντας ως «ορμητήριο» τους χώρους του Ιδρύματος, περισσότερα από τριάντα άτομα κατέστρεψαν σχεδόν ολοσχερώς με ξύλα, πέτρες και βαριοπούλες τα φυλάκια. Το πρώτο βρίσκεται απέναντι από την πύλη της ΔΕΘ και το δεύτερο κοντά στο κτήριο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης.
Από την επίθεση δεν τραυματίστηκε κανείς, καθώς οι νεαροί προέτρεψαν τους φύλακες να βγουν έξω από τα κουβούκλια.Μετά τις επιθέσεις, οι δράστες επέστρεψαν σε παρακείμενο χώρο, εντός του Πανεπιστημίου, όπου παραμένουν, συνεχίζοντας το καταστροφικό τους έργο. Περιμετρικά της Πανεπιστημιούπολης έχουν αναπτυχθεί αστυνομικές δυνάμεις.
Είναι η δεύτερη φορά, σε διάστημα λίγων ημερών, που φυλάκιο του ΑΠΘ γίνεται στόχος επίθεσης από ομάδα αγνώστων. Τα ξημερώματα της 30ης Μαΐου, άγνωστοι είχαν επιτεθεί και ξυλοκοπήσει άγρια δύο άνδρες της ασφάλειας του Πανεπιστημίου, σε φυλάκιο έξω από το κτήριο διοίκησης. Οι δύο φύλακες μεταφέρθηκαν με τραύματα στο ΑΧΕΠΑ, όπου παρέμειναν για νοσηλεία.Σοκ έχει προκαλέσει στην Ιταλία η είδηση ότι πέντε ασθενείς έχασαν τη ζωή τους αφότου επιβλήθησαν σε εγχειρήσεις που δεν ήταν απαραίτητες. Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, στην ιδιωτική κλινική Σάντα Ρίτα του Μιλάνου οι γιατροί προχωρούσαν σε επεμβάσεις για να εισπράττουν περισσότερα χρήματα.
Η αστυνομία συνέλαβε δύο γιατρούς με την κατηγορία της δολοφονίας ενώ άλλοι έντεκα έχουν τεθεί σε κατ'οίκον περιορισμό αντιμετωπίζοντας μεταξύ άλλων κατηγορίες για απάτη του νοσηλευτικού συστήματος και πρόκληση σωματικής βλάβης. .
Ανάμεσα στα θύματα των ασυνείδητων γιατρών είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα που επιβλήθηκε σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις για την αφαίρεση όγκου ενώ μία επέμβαση θα ήταν αρκετή. Η πλεκτάνη είχε επεκταθεί στο προσωπικό της κλινικής που άλλαζε τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων ενώ εκτιμάται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το μηνιαίο εισόδημά τους αυξανόταν -από τις επιπλέον επεμβάσεις-κατά 25.000 ευρώ.
(Πηγή:BBC)