Ένα κείμενο του φίλτατου ΑΑΤΟΝ που για άλλη μία φορά τα είπε έξω από τα δόντια και φυσικά έχει απόλυτο δίκιο.... συμφωνώντας απόλυτα παραθέτω την ανάρτησή του και εύχομαι ο κομπλεξισμός και τα σύνδρομα κατωτερότητας της πλατιάς μάζας της ελληνικής κοινωνίας να πάψουν κάποια στιγμή...διότι εθελοτυφλούν και δεν δείχνουν καμία αλληλεγγύη σε γεγονότα που συνέβησαν και συμβαίνουν εντός της γειτονιάς του ακόμα ακόμα, όμως αυτοί .....κλείνουν τα φώτα δέκα λεπτά για να σώσουν τον πλανήτη, ή βγαίνουν γυμνοί στα μπαλκόνια....ΕΛΕΟΣ ΡΕ ΕΛΛΗΝΑ.....

----

OΧαλίλ αλ-Χάγια, ηγετικό στέλεχος της Χαμάς, χαιρέτισε την στάση του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Νταβός, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στη Γάζα, συγκρίνοντάς τον με τον Μωάμεθ τον Πορθητή. "Ο παλαιστινιακός λαός, η αντίσταση και η Χαμάς σε χαιρετούν Ερντογάν. Να είσαι δοξασμένος. Είμαστε στο πλάι σου, στο πλάι της Τουρκίας, από τη νικηφόρα Γάζα", είπε ενώπιον εκατοντάδων ατόμων που είχαν συγκεντρωθεί στον περίβολο του παλαιστινιακού κοινοβουλίου που έχει καταστραφεί από τους Ισραηλινούς.Ο Ερντογάν "είπε την αλήθεια δοξάζοντας τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και τον παλαιστινιακό λαό", πρόσθεσε ο Χαλίλ αλ-Χάγια, στην πρώτη δημόσια εμφάνισή του μετά τον τερματισμό των ισραηλινών επιχειρήσεων στη Γάζα. "Μας θυμίζεις τους ένδοξους Οθωμανούς προγόνους σου", τόνισε, αναφερόμενος στο σουλτάνο Μωάμεθ Β΄, που άλωσε την Κωνσταντινούπολη το 1453. (Αναδιμοσίευση απο: Vendeta)

Και λέω τώρα εγώ ο κάφρος..



Θυμάστε τα γελοία και γραφικά συνθήματα "οι αδερφοί Παλαιστίνιοι";
Είδατε κανένα τέτοιο σύνθημα ποτέ σ' αυτό εδώ το Blog;
ΟΧΙ! Ούτε ποτέ θα δείτε. Πολύ απλά, γιατί έπαψα να πιστεύω σε "αδέρφια" και αδερφικές σχέσεις της στιγμής, βασισμένες σε σκοπιμότητες.
Όπως επίσης "τα αδέρφια μας οι Γιουγκοσλάβοι" που μας ξεσκίσανε στα πρόστιμα και στο κλέψιμο, όταν διασχίζαμε κάθε φορά τη χώρα τους για να έρθουμε Ελλάδα.
Για ποιά αδέρφια μου μιλάτε ρε Έλληνες;
Δεν καταλάβατε πως όλοι κοιτάζουν την πάρτη τους;
Ως πότε θα τρώτε άχυρα; Ως πότε θα λειτουργείτε μονάχα με το συναίσθημα; Λογική ΝΟ?
Διαβάσατε ή ακούσατε να είπε κανείς παπάρας απο δαύτους λέξη για τις κραυγές διαμαρτυρίας υπέρ του λαού τους, απο τους Έλληνες πολίτες και πολιτικούς; ..ναι, όσο είδα η άκουσα κι εγώ.
Μπράβο ένδοξε απόγονε του κατακτητή των Ελλήνων.. Μουσουλμάνοι δεν είναι; περιμένατε να μας έχουν σε υπόληψη; Ρε σείς; Ξυπνήστε..

Ορθόδοξοι οι Σέρβοι; ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ...
Ορθόδοξοι οι Ρώσσοι; ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ...
Εχθροί του Ισραήλ οι Παλαιστίνιοι; ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ...
Εχθροί των Τούρκων οι Κούρδοι; ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ...
ΑΔΕΡΦΗ μου η Χριστίνα; ΧΕΣΤΗΚΑ...What??
Μα, πάμε καλά; Είμαστε ο μόνος λαός στη γη, που κάνει αδερφό κάποιον έτσι στο τσάφ, επειδή του κάπνισε, η επειδή είναι εχθρός του εχθρού του και μόνο, ή επειδή πιστεύει στον ίδιο Θεό, η επειδή γουστάρει τη γυναίκα του ή την αδερφή του...
Κόφτε το κάποτε. Είπαμε να 'μαστε μαλάκες, αλα ας μην το παρακάνουμε κι όλας.
Η μήπως έχω τόσο πολύ άδικο; Πείτε μου εσείς..

ΝΙΚΟΣ ΡΑΜΜΟΣ

Το τέλος των ελληνικών ακτών (θα το επιτρέψουμε?)

Μόλις πληροφορήθηκα πως ετοιμάζεται "νέα επίθεση" στις ακτές και την ύπαιθρο της χώρας μας από μεγαλο-κατασκευαστικές (υποθέτω) που πάνε να νομιμοποιήσουν την οικοδόμηση σε περιοχές & με συντελεστές που μέχρι τώρα δεν επιτρεπόταν. Αποτέλεσμα μιας τέτοιας νομιμοποίησης, θα είναι η τσιμεντοποίηση κάθε πιθανής περιοχής της ελληνικής υπαίθρου που θα βάζουν οι εν λόγω κύριοι "στο μάτι"... με πρόσχημα την τουριστική... "ανάπτυξη"...

Τα αποτελέσματα τέτοιου είδους τουρισμού τα έχουμε δει ήδη σε άλλες χώρες. (Τα θέλουμε?) Στις καμμένες περιοχές της Πελλοπονήσου ήδη έβαλαν χέρι, προσπερνώντας έτσι την μέχρι τότε σθεναρή αντίσταση πολιτών και οικολογικών οργανώσεων (θα τους επιτρέψουμε να "αλωνίζουν"?)

Παραθέτω το μήνυμα του Κρίτων Αρσένη, υπεύθυνου του Προγράμματος και Δικτύου «ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ», όπως το έλαβα:

Συνεχίζεται η μάχη για το Χωροταξικό του Τουρισμού

Υπόγραψε και εσύ!

Νέα προσπάθεια ΥΠΕΧΩΔΕ να περάσει το Χωροταξικό του Τουρισμού

Το ΥΠΕΧΩΔΕ όρισε νέα ημερομηνία ψηφοφορίας στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας για το Χωροταξικό του Τουρισμού στις 4 Φεβρουαρίου 2009. Η ψηφοφορία είχε αναβληθεί αιφνίδια στις 16 Δεκεμβρίου 2008 μετά τη μαζική αντίδραση 10 περιβαλλοντικών οργανώσεων *(Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Μεσόγειος ,Greenpeace, WWF), κοινωνικών φορέων (Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕΕ, ΤΕΕ, ΣΕΠΟΧ, ΣΑΔΑΣ, ΓΕΩΤΕΕ)* πολιτικών κομμάτων και χιλιάδων πολιτών.

Ο αγώνας είναι δριμύς, τα συμφέροντα είναι τεράστια και οι πιέσεις προκειμένου να επιτραπεί μέσα από το Χωροταξικό η αλλεπάλληλη διάσπαρτη δόμηση τουριστικών χωριών σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά και στις ακτές με επιδότηση έως και 50% και υπέρ-πολλαπλάσια δόμηση από ότι επιτρεπόταν έως σήμερα κλιμακώνονται.

Πες ΟΧΙ στην τσιμεντοποίηση των ακτών και των νησιών.

Υπόγραψε για την απόσυρση του Χωροταξικού: http://www.diktioaigaiou.gr/contents/chorotaxiko.php?lang=1

Μάθε περισσότερες πληροφορίες: http://www.diktioaigaiou.gr/contents/draseis.php?kkid=78&kid=63&action=show&m1=4&lang=1

*στο Χωροταξικό του Τουρισμού αντιδρούν δεκάδες ακόμη περιβαλλοντικές οργανώσεις και κοινωνικοί φορείς, εδώ αναφέρονται αυτοί που ψηφίζουν στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας

Φωτογραφίες: πάνω-εξώφυλλο Περιοδικού Γαλέρα, Τεύχος Δεκεμβρίου 2008,
κέντρο και δεξιά φωτορεαλιστική αναπαράσταση εφαρμογής του Χωροταξικού στην Αμοργό, εφημερίδα Καθημερινή 2/11/2008

Κρίτων Αρσένης
Υπεύθυνος Προγράμματος και Δικτύου «ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ»
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

αναδημοσίευση από TOXOTIS

Της Τρίχας το Γεφύρ

LISTEN : ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΙΤΑΝΟΣ - Της Τρίχας το Γεφύρ

«... δι' ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν...»

Στην ανάλυση του ορισμού της «κατ' Αριστοτέλην» ερμηνείας για την τραγωδία, το θρυλικό λαϊκό άσμα «Τη Τρίχας το Γεφύρ» διαγράφει το λυτρωτικό αποτέλεσμα (σκοπό) της τραγωδίας και τα αισθήματα της ανθρώπινης θυσίας για το κτίσιμο του γεφυριού. Μάταια χίλιοι μάστοροι και μύριοι μαθητάδες εργάζονταν. Ό,τι την μέρα έχτιζαν το βράδυ γκρεμιζόταν.


Το στοιχείο της Γέφυρας ζητούσε θύμα και μάλιστα ανθρώπινη θυσία (ο Αγαμέμνων θυσιάζει την Ιφιγένεια), το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό και κρατά απο την αρχαία Ελλάδα και συνεχίσθηκε στους προχριστιανικούς χρόνους - ίσως, μέχρι και σήμερα.

Το τραγούδι «Τη Τρίχας το γεφύρι» είναι ένα απο τα πιο θρυλικά ποντιακά τραγούδια που μεταβιβάστηκε απο στόμα σε στόμα και απο γενεά σε γενεά. Ο ίδιος ο μύθος υπάρχει στην Κύπρο και σε σαραντα πέντε γεφύρια της περιοχής των Βαλκανίων.

....η σύγκρουση δύο φιλοσοφιών, η μία ήταν της χριστιανικής θρησκείας και η άλλη της μαγείας.....

....οι δυνάμεις της κακίας και του σκότους εμπόδισαν την ανέργεση της γέφυρας πάνω απο ένα ορμητικό ποτάμι και έτσι εμπόδισαν την ευτυχία δύο νέων ανθρώπων που ένωσαν τη μοίρα τους. ....

Της Τρίχας το Γεφύρ

Ση γέφυραν, ση γέφυραν,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
ση Τρίχας το γεφύριν,
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

Σίλιοι μαστόρ' εδούλευαν,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
και μύριοι μαθητάδες
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

Όλεν τ' ημέραν έχτιζαν,
έλα Δάφνεμ ποταμέ,
τη νύχταν εχαλάουτον,
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Ντο δεις με πρωτομάστορα,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
και στένω το γεφύρι σ';
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Αν δίγω σε τον κύρη μου,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
άλλο κύρην πα κι έχω!
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Ντο δεις με πρωτομάστορα,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
και στένω το γεφύρι σ';
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Αν δίγω σε τη μάνα μου,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
άλλο μάναν πα κι έχω!
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Ντο δεις με πρωτομάστορα,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
και στέκει το γεφύρι σ';
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Αν δίγω σε τ' αδέλφια μου,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
άλλ' αδέλφια πα κι έχω!
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Ντο δεις με πρωτομάστορα,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
και στερένω το γεφύρι σ';
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

- Αν δίγω σε την κάλη μου,
έλα Δάφνεμ ποταμέ
καλύτερον ευρήκω!
ε, Δάφνεμ και μυριγμένε

Τρι' αδέλφια έμνες εμείς και οι τρεις καταραμένοι,
είνας έχτσεν την 'δεσαν κι άλλε το Δεβασίριν
κι εγώ η τρισκατάρατος της Τρίχας το γεφύριν.

-------------------------------------------------


Ακεί πέραν σό Δρακολίμν', σή Τρίχας τό γεφύριν,
χίλιοι μαστόρ' εδούλευαν και μύριοι μαθητάδες.
Όλεν τήν μέραν έχτιζαν, τή νύχτα εχαλάουντον.
Οι μάστοροι εχαίρουσαν, θε να πλεθύν' η ρόγα,
οι μαθητάδες έκλαιγαν, τσι κουβαλεί λιθάρια.
Κι ατός ο πρωτομάστορας νουνίζ' νύχταν κι ημέραν.
Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ'
- Αν δίγω σε τον κύρην μου, άλλον κύρην πα 'κ' έχω!
- Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ' ;
- Αν δίγω σε τη Μάνα μου, μάναν άλλλο πα 'κ' έχω!
- Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ' ;
- Αν δίγω σε τα πουλόπα μ', ζωήν ατά 'κ' εγνώρσαν!
- Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ' ;
- Θα δίγω σε την κάλη μου. Καλύτερον ευρήκω!
Μενεί και λέει την κάλην ατ', αγλήγορα να έρται.
'Κόμαν τον Γιάννεν 'κ' έλουσεν και σο κουνίν 'κ' εθέκεν,
'κόμαν τα χτήνια 'κ' έλμεξεν, τα μουσκάρια 'κ' εδέκεν.
Διπλομενεί την έρημον με τ' άοικον πουλόπον:
Σάββαν να πάει σο λουτρόν, την Κερεκήν σον γάμον
και την Δευτέραν το πουρνόν, αδά να ευρισκάται.
Σάββαν επήγεν σο λουτρόν, την Κερακήν σον γάμον
και την Δευτέραν το πουρνόν σο Δρακολίμν' ευρέθεν.
- Καλή μ', ακεί σο Δρακολίμν', ερούξεν το σκεπάρι μ',
ήν ποίος μπαίν' και παίρ' ατό, θα εν τ' εμόν η κάλη.
Πέντε οργέας κατηβαίν' και με την τραγωδίαν,
και άλλα πέντε κατηβαίν' με την μοιρολογίαν.
- Κι άρ 'κι πονώ τα κάλλια μου, κι άρ 'κι πονώ τη νέτε μ',
πονώ και κλαίγω το πουλί μ' ντ' εφέκα κοιμισμένον.
Πώς τρομάζνε τα γόνατα μ', να τρομάζ' το γεφύρι σ'.
Κι άμον ντο σείουν τα μαλιά μ', να σείουν οι διαβάτοι.
Κι άμον ντο τρέχνε τα δάκρυα μ', να τρέχ' και το ποτάμιν!
- Ευχέθ' καλή μ'. Ευχέθ' καλή μ'. Ευχέθ', μην καταράσαι,
Αδέλφια έεις σην ξενειτιάν, έρχουνταν και διαβαίνε.
- Κι άμον ντο στέκνε τα γόνατα μ', να στέκει το γεφύρι σ'.
- Κι άμον ντο στέκνε τα μαλιά μ', να στέκνε οι διαβάτοι.
- Κι άμον ντο στέκνε τα δάκρυα μ', να στ'εκει το ποτάμι!
Τρί' αδελφάδες έμνες εμείς κι οι τρεις καταραμένοι.
Είνας, έχτσεν την Άδεσσαν κι άλλε το Δεβασίριν
κι εγώ η τρικατάρατος, τη Τρίχας το γεφύριν! (πηγή : vripol )

Τη τρίχας το γεφύρ'

ο Χρύσανθον τραγοδεί "Τη τρίχας το γεφύρ' "

Τη τρίχας το γεφύρ'

ΤΗ ΤΡΙΧΑΣ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙΝ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.....

ΒΙΤΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ,
Ο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ-ΨΕΥΤΗΣ

ε, ψίτ, πονάει?ε?ΠΟΝΑΕΙ????

Χαίρε ανθρωποφάγα....ανθρωπότητα.....

Συνήθως δεν αναρτώ τέτοια θέματα…δεν τα απαξιώνω φυσικά απλά δεν έχουν αρχή και τέλος…το παρών σκηνικό είναι τόσο συγκλονιστικό και σε μια περίεργη συγκύρια για την ανθρωπότητα όλη….από όλες τις απόψεις….

Χαίρε αμερικανικό όνειρο
Χαίρε ομπαμα μπους και κλιντον
Χαίρε «πολιτισμένη» Αμερική και Ευρώπη

Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν…..

Ένας κάτοικος της πόλης του Wilmington, νότια του Λος Άντζελες, επειδή έχασε τη δουλειά του, (δούλευε με τηνγυναίκα του σε ένα τοπικό νοσοκομείο), σκότωσε τη σύζυγό του, τα πέντε μικρά του παιδιά και στη συνέχεια πυροβόλησε τον εαυτό του.

Λίγο πριν από το φόνο ο άνδρας έστειλε προς τους συντάκτες του τοπικού τηλεοπτικού καναλιού επιστολή, στην οποία με δύο δακτυλογραφημένες σελίδες, προσπάθησε να εξηγήσει τις πράξεις τους.

Όταν ειδοποιήθηκε για την απόλυσή του, προσπάθησε μαζί με την γυναίκα του να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους μέσω της ένωσης, αλλά δυστυχώς δεν ήταν σε θέση να επιτύχουν κάτι και απελπισμένος έδωσε τέλος σε όλους με τραγικό τρόπο.

Τα πέντε παιδιά του δράστη ήταν όλα κάτω των 10 ετών.

η ευτυχία....

...Δεν είναι στο «έχει» η ευτυχία. Είναι στο «αισθάνεσαι». Αυτή, όμως, είναι μια αστική κατάκτηση χορτάτων ανθρώπων. Δεν είναι η επιθυμία των πεινασμένων. Που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία. Αν μιλάμε για μια μέρα, όπου οι άνθρωποι θα ζουν έτσι όπως το ονειρευόμαστε, το ξεχνάμε. Δεν θα γίνει ποτέ. Αυτός δεν είναι λόγος για να μην παλεύουμε γι' αυτή τη μέρα. Κι αυτή η φαινομενική αντίφαση αυτογνωσίας και αγώνα είναι που πάει την ανθρωπότητα πιο πέρα. Γιατί ο αγώνας για μια καλύτερη ανθρωπότητα είναι πιο χρήσιμος από το αποτέλεσμα. Δεν ζούμε για να μην πεθάνουμε. Ζούμε για να ζήσουμε….

ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΕΣ....

Τραγωδία χθες νωρίς το πρωί στην οδό Λιοσίων μπροστά στον σταθμό του μετρό στην πλατεία Αττικής, όπου θύμα τροχαίου δυστυχήματος έπεσαν μια 55χρονη από τη Βουλγαρία και η 5χρονη εγγονή της. Η γυναίκα πήγαινε το παιδί στον παιδικό σταθμό και βάδιζαν στο πεζοδρόμιο, όπου όμως ήταν παρκαρισμένο ένα ΙΧ αυτοκίνητο και γι΄ αυτό κατέβηκαν στο οδόστρωμα για να συνεχίσουν την πορεία τους. Τη στιγμή εκείνη 28χρονος οδηγός φορτηγού κατασκευαστικής εταιρείας που μετέφερε πίσσα με κατεύθυνση προς το κέντρο της Αθήνας έχασε τον έλεγχο του οχήματός του και παρέσυρε γιαγιά και εγγονή, τις οποίες πίεσε πάνω στο σταθμευμένο αυτοκίνητο.

Ο 28χρονος συνελήφθη και θα οδηγηθεί στο Αυτόφωρο.

πηγη: tovima.gr

Σε τι διαφέρει το συγκεκριμένο περιστατικό από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ή την απόπειρα δολοφονίας του Διαμαντή Μαντζούνη; Σε τίποτα. Μπορεί να είναι και χειρότερο. Έστω και με μια δόση υπερβολής.

Τα δύο πρώτα περιστατικά, μονοπώλησαν το ενδιαφέρον της δημοσιότητας επί ένα ολόκληρο μήνα. Το παραπάνω περιστατικό, θα περάσει στα "ψιλότερα" των "ψιλών", χαμένο κάπου ανάμεσα στο δούναι και λαβείν της κυβέρνησης με την τιμημένη αγροτιά, στην ορκωμοσία του Ομπάμα, την ώρα της αλήθειας και στις φούσκες των e-book για μια καλύτερη Παιδεία. Παιδεία; Ποια Παιδεία; Η καλύτερη ατάκα που έχει ακουστεί, είναι περί του διαλόγου από μηδενική βάση. Πολύ σωστά. Όταν βρίσκεσαι στο μηδέν, μόνο περί μηδενικής βάσεως δικαιούσαι να ομιλείς.

Σε ένα κράτος αμόρφωτων, απολίτιστων και κάφρων, το τραγικό επίπεδο στο οποίο έχουμε περιέλθει, βρίσκει μία από τις καλύτερες εκφράσεις του, στο αυτοκίνητο. Στην προέκταση του πέους ή του αιδοίου, ανθρώπων, που το μόνο πράγμα το οποίο διδάσκονται με συνέπεια από την παιδική τους ηλικία είναι ότι σαν αυτούς δεν έχει άλλους και μπροστά στο δικό τους συμφέρον και βόλεψη, οι άλλοι μπορούν να πάνε και να πνιγούν.

Εν προκειμένω, για να παρκάρουν με άνεση οι κάφροι τα αυτοκίνητά τους, μπορούν να κλείνουν ανενόχλητοι το σύνολο του πεζοδρομίου, οπότε η 55χρονη μαζί με την 5χρονη εγγονή της θα πρέπει να κατεβούν στο οδόστρωμα. Και να χάσουν τη ζωή τους.

Τι κρίμα. Δεν πειράζει. Ατυχία. Κακιά στιγμή. Ζωή σε μας. Και στα αυτοκίνητά μας.

Μπορεί στα χαρτιά το πεζοδρόμιο να είναι δημόσιο αγαθό, ο Ελληναράς όμως, τη λέξη Δημόσιο έχει μάθει να τη μεταφράζει από το 1800τόσο, μονοκόμματα. Το Δημόσιο σημαίνει πρόσληψη, βόλεμα και για τους περισσότερους των διορσμένων, εις υγείαν των κορόιδων.

Και ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα του χωριού μας. Έχεις τολμήσει πότε, γιατί περί τολμήματος πρόκειται, να περπατήσεις την Αγίου Δημητρίου, από τα Πανεπιστήμια μέχρι τη στροφή Τριανδρίας; Όπου το τριών μέτρων πεζοδρόμιο, στο 90% του μήκους του, είναι μόνιμα χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων; Και αναγκάζεσαι να εξυπηρετηθείς από 30 και 40 εκατοστά ελεύθερου χώρου ή τις περισσότερες φορές να καταβαίνεις στο οδόστρωμα, σε ένα δρόμο, σχετικά ταχείας κυκλοφορίας; Ξέρεις τι πλάκα έχει και πως ανεβάζει την αδρεναλίνη, το να περνάει δίπλα σου ο άλλος με 80 και 100 χιλιόμετρα την ώρα; Να μην μιλήσουμε για το να είσαι ηλικιωμένος, γυναίκα με παιδί στο καρότσι, άτομο με ειδικές ανάγκες, να κουβαλάς σακούλες με ψώνια. Ποιος γύρος του θανάτου; Κάνε Δευτέρα πρωί την Αγίου Δημητρίου, από τα Πανεπιστήμια μέχρι τη στροφή Τριανδρίας, να τα δεις όλα.

Έχει τολμήσει ποτέ να υποδείξεις σε έναν τέτοιο κάφρο, που κλείνει το πεζοδρόμιο στο 100% για να παρκάρει την προέκταση του πέους ή του αιδοίου, το λάθος του; Έχεις τολμήσει πότε να υπενθυμίσεις σε οδηγό, ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ο πεζός έχει την προτεραιότητα από τον ΚΟΚ, γιατί στο φινάλε είναι και ο πλέον απροστάτευτος; Δοκίμασε να δεις τι πλάκα έχει. Εκεί να δεις τον απολίτιστο κάφρο, σε όλο του το μεγαλείο.

Όπως επίσης, τέτοιου είδους θέματα, δεν απασχολούν τους καλογυαλισμένους Δημάρχους, που με χαμόγελο λεύκανσης, εξαγγέλλουν φαραωνικά έργα, ακόμα περισσότερο τσιμέντο, ακόμα περισσότερες προσλήψεις. Ούτε τους εκατοντάδες δημοτικούς αστυνομικούς, που κάνουν γύρω-γύρω το κέντρο και τις pay per view θέσεις στάθμευσης για να κόψουν ακόμα περισσότερες κλήσεις. Αυτά είναι ψιλά γράμματα. Μικρές λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, συνελήφθη ο 28χρονος οδηγός. Κακώς. Πολύ κακώς. Οι κάφροι που μόνιμα κλείνουν το 100% των πεζοδρομιών θα έπρεπε να συλλαμβάνονται και να τιμωρούνται παραδειγματικά. Και οι αντίστοιχες αρχές που δεν φροντίζουν για την τήρηση των νόμων και δεν φροντίζουν για την παροχή των σχετικών υπηρεσίων και των εναλλακτικών λύσεων. Ομοίως και στο συγκεκριμένο περιστατικό.

Άλλη μια 55χρονη και ένα 5χρονο αγγελούδι, θύματα της ασυνειδησίας και των απολίτιστων κάφρων. Ήρθαν στην Ελλάδα, από τη Βουλγαρία, για μια καλύτερη ζωή, λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Τους ασυνείδητους, αμόρφωτους, απολίτιστους κάφρους και το Ελληνικό ψευδοΚράτος.

( το κείμενο δημοσιεύτηκε στο paokg4.org )

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ

το ξέρατε αυτο????.....

Συνελήφθη για απάτη ο Μπέρναρντ Μάντοφ πρώην πρόεδρος του χρηματιστηρίου Nasdaq
Πηγή: Express.gr 13/12/08-09:56

ΣTH σύλληψη του πρώην προέδρου του δεύτερου μεγαλύτερου χρηματιστηρίου των ΗΠΑ, του Nasdaq, Μπέρναρντ Μάντοφ, με την κατηγορία της απάτης, προχώρησαν οι αρμόδιες ομοσπονδιακές αρχές, ξετυλίγοντας το «κουβάρι» σε μία υπόθεση που εξελίσσεται σε σκάνδαλο με σημαντικές επιπτώσεις. Το ύψος του σκανδάλου υπολογίζεται ότι ανέρχεται στα 50 δισ. δολ. Ο 70χρονος Μπ. Μάντοφ ίδρυσε την Bernard Madoff Investment Securities το 1960, μία επιχείρηση επενδυτικών συμβούλων, η οποία τον Ιανουάριο του 2008 διαχειριζόταν περίπου 17 δισ. δολ. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα σχήμα της γνωστής «πυραμίδας» που υποσχόταν στους επενδυτές υψηλές αποδόσεις. Στην περίπτωση που ο πρώην πρόεδρος του Nasdaq αποδειχθεί ένοχος και στο δικαστήριο αντιμετωπίζει ποινή κάθειρξης έως 20 έτη και πρόστιμα ύψους 5 εκατ. δολ. Η εταιρία ήταν η 23η μεγαλύτερη market maker στον Nasdaq, στο δ.σ. του οποίου ο Μάντοφ υπήρξε και διευθυντής, διαχειριζόμενη εντολές για πελάτες όπως η General Electric και η Citigroup. Η επιχείρηση του Μάντοφ διαχειριζόταν χρήματα για λογαριασμό fund από hedge funds και πλούσιους μεμονωμένους επενδυτές, με αποτέλεσμα οι όποιες ζημίες στην επιχείρηση να εκτιμάται ότι θα έχουν ηχηρό αντίκτυπο στον οικονομικό κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, αναφέρουν οι "Financial Times". Η SEC, που έχει αναθέσει την υπόθεση σε επιτελείο 16 ερευνητών, ανακοίνωσε ότι αναζητά επειγόντως μέτρα ανακούφισης των επενδυτών, συμπεριλαμβανομένων του "παγώματος" περιουσιακών στοιχείων και του διορισμού διαχειριστή στην εταιρία.

πηγή : express.gr

----

Η βρετανική τράπεζα HSBC, τρίτη στον κόσμο από πλευράς κεφαλαιοποίησης, ανακοίνωσε σήμερα πως είναι εκτεθειμένη στο ταμείο του Μπέρναρντ Μάντοφ για περίπου ένα δισ. δολ. Ο Μάντοφ, πρώην πρόεδρος του Nasdaq, συνελήφθη την Παρασκευή στη Νέα Υόρκη και ομολόγησε απάτη ύψους 50 δισ. δολ.

Εξάλλου οι ιταλικές τράπεζες UniCredit και Banco Popolare ανακοίνωσαν σήμερα ότι κινδυνεύουν με απώλειες τουλάχιστον 75 εκατ. και 68 εκατ. ευρώ αντιστοίχως από την απάτη του νεοϋορκέζου χρηματιστή Μπέρναρντ Μάντοφ.

Στη Γαλλία, οι τράπεζες Natixis και BNP Paribas είναι προς το παρόν αυτές που επλήγησαν περισσότερο από την απάτη του Μάντοφ, καθώς ανακοίνωσαν ότι είναι πιθανόν να χάσουν 450 και 350 εκατομμύρια ευρώ αντιστοίχως.

Στην Ιαπωνία, η χρηματιστική εταιρεία Nomura Holdings παραδέχθηκε ότι μπορεί να καταγράψει απώλεια 27,5 δισεκατομμυρίων γεν (225 εκατομμύρια ευρώ), όμως χαρακτήρισε "σχετικά περιορισμένες" τις συνέπειες της απάτης.

Στη Γερμανία, οι δύο μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, η Deutsche Bank και η Commerzbank αρνήθηκαν να σχολιάσουν την έκθεσή τους στην γιγάντια απάτη του Μπέρναρντ Μάντοφ.

πηγή : emea.gr

.....όνειρα γλυκά...στον ύπνο του δικαίου......

η πραγματική ηλικία του μυαλού σας....

brain

Επειδή οι οδηγίες στο sait είναι στα Γιαπωνέζικα και ενδέχεται να δυσκολευτείτε λίγο, ορίστε και στα ελληνικά:

1. Πατήστε στο 'start'
2. Περιμένετε την αντίστροφη μέτρηση 3, 2, 1.
3. Προσπαθήστε να απομνημονεύσετε τις θέσεις των αριθμών στην οθόνη, και μετά πατήστε στους κύκλους από το μικρότερο στο μεγαλύτερο αριθμό.
4. Στο τέλος του παιχνιδιού, θα μάθετε την πραγματική ηλικία του μυαλού σας.

Απέλυσαν υπάλληλο με... κλήρωση στη Vodafone............

Θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει στην Πάτρα από απόφαση υπέυθυνου καταστήματος κινητής τηλεφωνίας, να απολύσει υπάλληλο με… κλήρωση!

Συγκεκριμένα ο υπεύθυνος του καταστήματος ειχε πάρει την απόφαση να απολύσει έναν από τους υπαλλήλους λόγω της μειωμένης εμπορικής κίνησης, αλλά δεν ήξερε ποιον να επιλέξει έτσι σκέφτηκε να βάλει μπρος το σχέδιο… κληρωτίδα.

Όπως αναφέρει το «Έθνος», όταν το κατάστημα έκλεισε ζήτησε τους εργαζομένους να παραμείνουν ζητώντας τους να γράψουν τα ονόματά τους σε ένα χαρτί.

Στη συνέχεια αφού συγκέντρωσε όλα τα χαρτιά, τα έβαλε σε μία γυάλα και όλοι οι εργαζόμενοι θεώρησαν ότι θα γίνει κλήρωση για κάποιο δώρο από την εταιρεία.

Όταν όμως ο υπεύθυνος τράβηξε ένα από τα χαρτάκια και σε αυτό αναγραφόταν το όνομα μίας κοπέλας ανακοίνωσε την απόλυσή της.

Η εργαζόμενη ξέσπασε σε λυγμούς μην μπορώντας να πιστέψει αυτό που συνέβη, ενώ όλοι οι εργαζόμενοι είχαν μείνει άφωνοι.

Το πρωτοφανές περιστατικό έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από τα σωματεία των εργαζομένων στην Πάτρα.

πηγή : e-liberta.gr

Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΜΙΑΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ....

O ΠΟΝΤΟΝ ΜΑΝΑ ΕΡΟΥΞΕΝ....

ΜΕΡ'ΕΝ ΜΑΝΑ Ο ΑΔΕΡΦΟ΄Μ?....

Θεός....

"Θεός δεν είναι εκείνος που μάς πείθει περί της υπάρξεώς του και της ματαιότητος όλων των άλλων. Θεός είναι εκείνος που μάς πείθει περί της υπάρξεως και της αξίας των πάντων.

Είμαι θρήσκος; Αδίστακτα απαντώ ναι.
Δεν σταματώ στο ignoramus ή στο ignorabimus. Δέχομαι το «είναι» - ένα λόγο υπάρξεως. Καταφάσκω το «είναι» και το λόγο της υπάρξεώς του. Και τό αντικρύζω σαν το αγαθόν αυτό καθ' αυτό.
Ο άνθρωπος δεν διαθέτει τα μέσα για να προσδιορίσει το λόγο αυτό υπάρξεως. Κανένας στοχαστής δεν τόν προσδιώρισε. Τόν περικύκλωσε με επιθετικούς προσδιορισμούς. [...] Αυτό που είπε στον Μωυσή ο Ιεχωβάς είναι το μόνο που μπορεί να πούμε και εμείς: «Εγώ ειμί ο Ων».
Θρήσκος λοιπόν είμαι διότι καταφάσκω το Είναι. Και η κατάφαση αυτή είναι και πίστη. Πίστη στην ύπαρξη ενός λόγου υπάρξεως. Και αυτός είναι πολύ ουσιαστικώτερος από τη λατρεία.
Ανήκω σε καμμιά θρησκεία; Και ναι και όχι. Είμαι θρησκευόμενος με όλες τις θρησκείες που ξεκινούν από το καταφασκόμενο «είναι», από το «ο Ων».
Καθώς το «Είναι» νοείται ως ενιαίον τι - στην απροσδιοριστία του, υπό την έννοιαν αυτή είμαι μονοθεϊστής. Νοώ τον Θεό σαν πέρα από κάθε προσδιορισμό που προσιδιάζει είτε σε υλικές είτε σε συγκεκριμένες ιδιότητες. Ο Θεός είναι πέρα από κάθε «modus».
Δεν είμαι δεμένος με καμμιά εγκόσμια θρησκεία, διότι όλες προχωρούν προς ανεπίτρεπτους προσδιορισμούς. Από τις εγκόσμιες θρησκείες κλίνω προς το χριστιανισμό. Όχι μόνο για λόγους συναισθηματικούς ή και αισθητικούς, για την ωραιότητα και δραματικότητα των συμβόλων του, αλλά διότι στην υψηλότερή του έκφραση, από τα στόματα των σπουδαιοτέρων εκφραστών του, πλησιάζει περισσότερο στο κατά τα άλλα ασύλληπτο «Είναι». Και αυτό οφείλεται στη διασύνδεσή του με τον πλατωνισμό και τη μεγάλη φιλοσοφική παράδοση.
Μη πιστεύοντας και μη συμφωνώντας με κανένα θεολογικό δόγμα, εν τούτοις πιστεύω πως τα μεγάλα θεολογικά συστήματα αποτελούν ιστορικά αναγκαίους θεσμούς για την ολοκλήρωση των ανθρωπίνων κοινωνιών.


Ο κομμουνισμός είναι θρησκεία μόνο καθ' όσον τρέφεται απο μια πίστη σε κάτι ιστορικά ανέφικτο. Είναι μια χαμηλής στάθμης εσχατολογία όπου το έσχατο ταυτίζεται με ένα ανέφικτο ιστορικά μελλούμενο γεγονός. Το απόλυτο του κομμουνισμού είναι μια contradictio in se διότι είναι υλικό. Και ύλη και απολυτότητα δεν μπορούν να συνδυασθούν.
Μιλάω για τον αρχέτυπο κομμουνισμό, αυτόν που συγκινεί τις αθώες μάζες, τους αγνούς. Ο κομμουνισμός που απλώς είναι γέννημα του φθόνου, του νιτσεϊκού ressentiment, δεν αξίζει καν να τον συζητήσω.


Τον πατριωτισμό τον παρομοιάζω με ομόκεντρους κύκλους. Ο πλησιέστερος στο κέντρο είναι ο πυκνότερος, ο μεστότερος. Ο δεύτερος είναι αραιότερος. Ο τρίτος ακόμη πιο αραιός. Ο τέταρτος είναι σχεδόν δυσδιάκριτος.
Είμαι πρώτα Έλληνας. Είναι επιταγή του αίματος. Είμαι η συνέχεια μιας μακρόχρονης πορείας γεμάτης από συμβάντα που μού ανήκουν και στα οποία ανήκω. Είμαι ταγμένος σε μια περαιτέρω πορεία σ' ένα μέλλον, που ταυτίζεται με ό,τι έπραξα, ό,τι αφήνω πίσω μου. Συνεχίζεται μεταθανάτια η ύπαρξή μου.
Είμαι ύστερα Ευρωπαίος. Γέννημα του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού και της χριστιανικής παράδοσης. Ανήκω στην οικογένεια των εθνών που έχουν κοινές ρίζες ιδεολογικές, γλωσσικές, αισθητικές, που έχουν όμοια λογικά σχήματα, ένα κοινό σύστημα ιδεών.
Ανήκω κατά τρίτο λόγο στην οικογένεια των πολιτισμένων ανθρώπων, που έχουν διαφορετικές πολιτιστικές ρίζες, διαφορετικό λόγο, διαφορετική αίσθηση του καλού, διαφορετική σχέση με το θείο, είτε είναι ινδοί, είτε κινέζοι, είτε αφρικανοί.
Τέλος αισθάνομαι μια αλληλεγγύη, μια αόριστη κοινότητα βιολογική με τον άνθρωπο γενικά. Με συγκινεί η αρρώστια του, η πείνα του και σέβομαι τις ιδιαίτερες μορφές που τα ανθρώπινα ένστικτα προσλαμβάνουν όπου υπάρχει ζωή ανθρώπου.


Στο σοκκάκι που βλέπω από το παράθυρό μου ξεκινούν ξημερώματα τα φορτηγά της αποκομιδής των σκουπιδιών του Δήμου την ίδιαν ακριβώς ώρα που μπαίνω κι εγώ στο γραφείο μου και αρχίζω τη δουλειά μου. Οι σκουπιδιαρέοι για να μαζέψουν τα σκουπίδια του κόσμου κι εγώ για να φροκαλίσω την ψυχή μου. Μόνο που αυτοί φροντίζουν τα σκουπίδια τους να τα καίνε κι εγώ δεν ντρέπομαι να τα δημοσιεύω.

Κάποτε αναρωτιέμαι για ποιούς γράφω; Για τους κομμουνιστές; Είμαι αντικομμουνιστής και αυτοί κριτήριο άλλο δεν έχουν από το κομμουνιστικό τους όραμα. Για τους βασιλοδεξιούς; Μα δεν υπήρξα ποτέ δικός τους. Για τους λογοτεχνίζοντας; Δεν ήμουνα ποτέ της μόδας. Για τον πολύ λαό; Είμαι δύσκολος για όλους. Για τους επιστήμονες; Είναι οι πιο πολλοί στενοί ωσάν την Πύλη του Παραδείσου. Για τους φιλοσοφούντας; Ούτε γι'αυτούς [...]
Για ποιούς λοιπόν γράφω; Ίσως για μερικούς που θα τύχη να ανακαλύψουν τα γραφτά μου σ' ένα μέλλον μακρυνό και αμφίβολο.
Χρειάσθηκε να γίνω Πρόεδρος Δημοκρατίας για να ανακαλύψουν οι συμπατριώτες μου ότι ξέρω να γράφω - και περιορίζονται στα διαγγέλματά μου!


Αύριο θα πεθάνω• σήμερα μαθαίνω ισπανικά.

Έρχεται μια ώρα που αισθάνεσαι ξαφνικά πως βυθίζεσαι μέσ' στην ανυπαρξία. Έχεις χρέος να τη σημειώσης και να την ξέρεις.

Μια ολόκληρη μέρα και δεν σκέφθηκα τίποτα το ουσιαστικό, ούτε καν το θάνατό μου!

Θα πεθάνω με τη νοσταλγία μερικών βιβλίων που δεν διάβασα και μερικών μουσικών έργων που δεν άκουσα.

Να δημιουργείς σαν αθάνατος και να ζεις σαν ετοιμοθάνατος. Αλλά αυτό το πήγαινε-έλα τι δύσκολο που είναι!

Γύρω από τους ογδοντάρηδες εξυφαίνεται μια συνήθως καλοπροαίρετη σιωπηλή και καθολική συνωμοσία για να καλυφθεί η απορία: «Μα ακόμα ζει αυτός;» «Καλέ κοίτα τι καλά που στέκεται!» «Περπατάει. Τά 'χει τετρακόσια». Η απορία δικαιολογείται γιατί πρόκειται για κάτι που αν και δεν είναι παρά φύσιν, είναι όμως εξαίρεση στη φύση.
Τούτη την ενοχλητική απορία την αισθάνομαι να κρύβεται πίσω από όλους τους καλούς λόγους που μου απευθύνουν οι πιστοί φίλοι που απλώς απορούν και οι πιστοί εχθροί που επιπλέον ενοχλούνται.

Πρωινή γυμναστική: 1. Θα βάλεις καλά μέσ' στο μυαλό σου ότι μπορεί ως το βράδυ να πεθάνεις.

Είμαι ολομόναχος. Απλώθηκε στο άπειρο η σιωπή. Το πριν δεν υπάρχει ούτε το ύστερα. Όλα σταμάτησαν. Γιατί μιλάω; Γιατί;...."

αγνώστου

Το Κάποτε που το ‘λεγαν Ζωή

Kάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.

Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.

Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.

Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.

Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.

Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.

Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ… 3000 κυβικών.

Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.

Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα…

Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator.

Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και…αρρωσταίνουμε.

Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.

Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ. Και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες.

Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.

Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ…

Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.

Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.

Κάποτε μας μάγευε η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, σήμερα μας ξεκουφαίνει ο…Μακρόπουλος.

Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με τον κώλο.

Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.

Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν…τους κακούς.

Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.

Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»…

Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.

Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.

Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι! Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα…μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια του Κολωνακίου.

Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.

Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.

Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.

Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.

Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα….

Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή….

Ζωή…Zωούλα....μ’ ακούς; Μου λείπεις....

Αμπαλαέα!!!!....

Αμπαλαέα έα , Αμπαλαέα έα . Είναι η μαζική κρίση υστερίας των οπαδών του Π.Α.Ο.Κ. η οποία εκδηλώνεται με εκτόνωση όλης της συσσωρευμένης ενέργειας στον διπλανό αγωνιστή ΠΑΟΚτσή. Πηδάς με όλη σου τη δύναμη τραβώντας μαζί σου και άλλους και αν είναι φίλος σου τον γρονθοκοπάς φωνάζοντας με τη δύναμη της ψυχής σου αμπαλαέα έα αμπαλαέα έα. Είναι μοναδική γηπεδική πράξη που υποδηλώνει και την ανωτερότητα του λαού του Π.Α.Ο.Κ.

Ο όρος προέρχεται από σύνθημα των οπαδών του ΠΑΟΚ και χρησιμοποιείται κυρίως στο Βορρά για να δηλώσει μια έντονη κατάσταση γενικότερα.

Άτομο που χαρακτηρίζεται από μία αντίληψη της πραγματικότητας βαθύτατα αποκλίνουσα από αυτή του συνόλου.