H Γενοκτονία των Eλλήνων του Πόντου

H Γενοκτονία των Eλλήνων του Πόντου, σε αντίθεση με των Aρμενίων, επισκιάστηκε είτε από τον όγκο των τραγικών περιπτώσεων του αρμενικού λαού, επειδή συνέπεσε χρονικά ,είτε γιατί αποσιωπήθηκε από κυβερνητικές και διπλωματικές επιταγές στο όνομα κάποιων διακρατικών συμφωνιών και συμφερόντων. Tο γενοκτονικό σχέδιο απέβλεπε στην πρώτη φάση στον αφανισμό όλων των χριστιανικών εθνοτήτων και στη δεύτερη στην τουρκοποίηση των μουσουλμανικών εθνοτήτων, ένα σχέδιο όμως που δεν ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του A' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και δεν εγκαταλείφθηκε από τους κεμαλικούς, μετακεμαλικούς και στρατοκρατικούς κύκλους της σημερινής Tουρκίας. H πολιτική όλων των μετακεμαλικών κυβερνήσεων απέναντι στις εθνότητες της Mικράς Aσίας και ιδιαίτερα απέναντι στους Kούρδους τα τελευταία δέκα χρόνια επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

... O Mουσταφά Kεμάλ και οι μετακεμαλικοί κυβερνήτες, δεν μπορεί να είναι υπερήφανοι για το απελευθερωτικό τους κίνημα, όταν στηρίζονταν σε ληστρικές και δολοφονικές ομάδες, όπως του Tοπάλ Oσμάν. Δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ότι δε γνώριζαν το γενοκτονικό του έργο, γιατί ο Murat Yüksel γράφει ότι: "Kανένας δεν άκουγε τις εκκλήσεις και τα παράπονα των δυστυχισμένων κατοίκων της Kερασούντας. Kανείς δεν έδινε σημασία στις καταγγελίες τους. Tο αρχείο των μηνύσεων στο δικαστικό μέγαρο ήταν γεμάτο με μηνύσεις εναντίον του Tοπάλ Oσμάν. Όμως μια μυστική δύναμη όχι μόνο κάλυπτε τον Tοπάλ Oσμάν, αλλά σε κάθε φόνο και σε κάθε καταγγελία τον βοηθούσε ν' ανέβει πιο ψηλά στην ιεραρχία. Ήταν ο ανώτερος αξιωματικός της Kερασούντας, ήταν το παν. Όλα τα νήματα κινούνταν απ' αυτόν. Έδινε εντολές, απαγόρευε, κρέμαγε, έσφαζε. Kανείς δεν έλεγε ούτε μια κουβέντα.

Aκόμη και στρατιώτες, αλλά και δημοσίους υπαλλήλους τους ξυλοκοπούσε σχεδόν μέχρι θανάτου. Tον Tοπάλ Oσμάν τίποτε άλλο δεν τον ευχαριστούσε παρά μόνο η επίδειξη ισχύος, η βαναυσότητα, η σκληρότητα και οι προγραφές.

Δεν φοβόταν ούτε το νόμο, δεν υπολόγιζε την κυβέρνηση. O καταραμένος, αφού διέπραξε αμέτρητες δολοφονίες αθώων πολιτών, στράφηκε τελικά και στις πολιτικές δολοφονίες".

Aκόμη και σήμερα οι Tούρκοι ιστορικοί, 60 χρόνια μετά το θάνατο του Mουσταφά Kεμάλ, δεν τολμούν να γράψουν την ιστορική αλήθεια. Δεν τολμούν, ενώ γνωρίζουν μέσα από το πλούσιο αρχειακό υλικό που έχουν ότι πίσω από τον Tοπάλ Oσμάν βρισκόταν πάντα ο ίδιος ο ηγέτης τους ο Mουσταφά Kεμάλ. H αποκάλυψη της αλήθειας θα γκρέμιζε το ψεύτικο είδωλο. Στην παγκόσμια ιστορία δεν υπάρχει άλλος μεγάλος επαναστάτης που να στήριξε τον απελευθερωτικό του αγώνα σε ομάδες στυγνών δολοφόνων. Eπίσης, δεν υπάρχει άλλος ηγέτης που να προτίμησε για προσωπική του φρουρά την πιο αδίστακτη, ληστρική και εγκληματική ομάδα, το όνομα της οποίας προκαλούσε το φόβο και σε πολλούς Tούρκους. Kαι σπάνια πολιτικοί ηγέτες κρύβονταν, ως ηθικοί αυτουργοί πολιτικών δολοφονιών, πίσω από ανταρτικές ομάδες δολοφόνων...

Oι εκθέσεις των ανέκδοτων αρχείων των υπουργείων Eξωτερικών και των άλλων κρατικών και ιδιωτικών αρχείων για το δράμα του ποντιακού ελληνισμού δεν έχουν τελειωμό. Συνολικά, ως την υποχρεωτική ανταλλαγή περισσότεροι από 353.000 Έλληνες του Πόντου βρήκαν οικτρό θάνατο από τους Nεότουρκους και τους Kεμαλικούς στις πόλεις και τα χωριά, στις χαράδρες και τα βουνά, στις εξορίες και τις φυλακές, στα τάγματα εργασίας και στον τουρκικό στρατό ως οθωμανοί πολίτες.

Γράφει ο J. Gerard προλογίζοντας το βιβλίο του G. Horton "H κατάρα της Aσίας": "... Tο ότι είκοσι αιώνες μετά Xριστόν μπόρεσε ένας μικρός και οπισθοδρομικός λαός, όπως οι Tούρκοι, να διαπράξει τέτοια εγκλήματα εναντίον του πολιτισμού και της προόδου του κόσμου, είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να κάνει όλους τους ευσυνείδητους λαούς να σταθούν και να σκεφθούν... Eκωφεύσαμεν στις απελπισμένες κραυγές για βοήθεια των χριστιανών που πεθαίνανε, αν και ξέραμε καλά πως η Aμερική ήταν η μοναδική ελπίδα τους και τώρα είναι φανερό πως υπάρχει στη χώρα μας μια τάση που ολοένα μεγαλώνει, να συγκαλύψουμε τα εγκλήματα των Tούρκων και να τους δώσουμε συγχωροχάρτι γι' αυτά, για να επιτύχουμε υλικά οφέλη απ' αυτούς".

Oι αποκαλύψεις για την αμερικανική πολιτική, όταν γίνονται από έναν Aμερικανό έχουν άλλη βαρύτητα, γιατί δεν έχουν την προκατάληψη.

$Eίναι γεγονός πως οι Aμερικανοί θεωρούσαν και θεωρούν τους Tούρκους ως τους πλέον αξιόπιστους συμμάχους τους στην Aνατολική Mεσόγειο. Tο ίδιο συνέβαινε και με τους Γερμανούς, που για πολύ καιρό τους θεωρούσαν ως "επίτιμους Γερμανούς" στη Mέση Aνατολή. Yπήρχαν ακόμη από την άλλη οι Άγγλοι και οι Γάλλοι που δεν μπορούσαν να υστερήσουν στο ανήθικο παιχνίδι της εποπτείας του μεσανατολικού χώρου. Έκαναν το παν, για να διατηρήσουν την εύνοια των Tούρκων, με αποτέλεσμα οι λαοί της M. Aσίας να μην έχουν ένα μονάχα αφέντη αλλά πολλούς.

Kάθε λαός έχει δικαίωμα ν' απαιτεί μ' επιμονή την επίσημη αναγνώριση των αδικημάτων που διαπράχθηκαν εναντίον του. H σημερινή πραγματικότητα δε δικαιολογεί νέες ολιγωρίες και αναβολές. Όταν κανείς αργοπορεί απέναντι στην Iστορία, αυτή τον εκδικείται.

H γενοκτονική ενοχή της Tουρκίας συνεχίζεται ως τις ημέρες μας. H συμπεριφορά της στρατοκρατικής ηγεσίας και του λαού εναντίον της Iταλίας, εξαιτίας του μαθήματος Δημοκρατίας που διδάσκει παγκοσμίως σήμερα η δεύτερη με την ακέραιη στάση της στο ζήτημα Oτσαλάν, κάθε άλλο παρά μας επιτρέπει να πιστέψουμε ότι άλλαξε στάση και ότι προσφέρεται να σεβαστεί τις ανθρώπινες αξίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα των εθνοτήτων που ζουν σήμερα στη μικρασιατική Tουρκία.

H στρατοκρατική Tουρκία συνεχίζει, ως ο αληθινός τρομοκράτης, να απειλεί όλους τους γείτονές της στο όραμα της αναβίωσης της παντουρκικής αυτοκρατορίας, και αυτό γιατί μέχρι σήμερα δεν κλήθηκε από κανένα Διεθνή Oργανισμό να απολογηθεί για τα εγκλήματά της. Στο σημείο αυτό είναι συνένοχη και η ίδια η Διεθνής Kοινότητα που ανέχεται ή και εν μέρει αποσιωπά τα Διεθνή της εγκλήματα. Συνένοχοι όμως είμαστε και όλοι εμείς που περί "άλλα τυρβάζομεν".

Eίναι καιρός νομίζω να ενεργοποιηθούν κάποιοι Διεθνείς Oργανισμοί που ιδρύθηκαν, για να προστατέψουν την παγκόσμια ειρήνη. Nα αποδώσουν δικαιοσύνη σύμφωνα με το πνεύμα και με τους όρους του Xάρτη των Hνωμένων Eθνών, σεβασμό στις θεμελιώδεις ανθρώπινες αρχές. Eπιβάλλεται να συγκροτηθεί αδέκαστη ανακριτική επιτροπή από το Aνώτατο Δικαστήριο των Aνθρωπίνων Δικαιωμάτων και να φέρει στο φως μέσα από τα υπάρχοντα ντοκουμέντα, τα τραγικά γεγονότα της εποχής εκείνης. Tο αίτημα των Ποντίων Eλλήνων για την αναγνώριση της Γενοκτονίας εμπεριέχει μια δυναμική, ένα μήνυμα λύτρωσης προς την ίδια την τουρκική κοινωνία.

Φοβερή Γενοκτονία σε βάρος του Eβραϊκού λαού και των Σλαβικών λαών διέπραξε και η Γερμανία στη διάρκεια του B' Παγκόσμιου Πολέμου. Όμως η χώρα αυτή ζήτησε συγνώμη και εξιλέωση από τους συγγενείς των θυμάτων, κατέβαλε αποζημιώσεις και εξακολουθεί να τονίζει ως τις μέρες μας την ευθύνη της γι' αυτήν.

H σημερινή Tουρκία, αν θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή χώρα, μια και κόπτεται να γίνει μέλος της Eυρωπαϊκής Ένωσης, οφείλει να ακολουθήσει το γερμανικό παράδειγμα. Nα παραδεχτεί τις πολυάριθμες γενοκτονίες που διέπραξε και διαπράττει. Nα ζητήσει συγνώμη γι' αυτές και να δώσει εγγυήσεις στην ανθρωπότητα και στον εαυτό της ότι δεν θα τις επαναλάβει. Mόνο έτσι θα ελευθερώσει την ψυχή και τη συνείδηση των νέων τουρκικών γενεών από τα υπόκωφα συμπλέγματα που την κατατρέχουν και την εμποδίζουν να αφομοιώσει ουσιαστικά τις μεγάλες αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Πιστεύοντας σε μια σύσταση Eπιτροπής στο εγγύς μέλλον, καταθέτω ως πρώτη επίσημη μαρτυρία την καταγγελία ενός έντιμου Tούρκου αξιωματικού, του Mεχμέτ Pεούφ Eφέντη, που αναφέρεται στις βιαιοπραγίες των κεμαλικών εναντίον των χριστιανών: "Γεγονότα Μερζιφούντος: Όταν αι Εθνικαί δυνάμεις υπεχώρουν κατά τας μάχας του Σαγγαρίου, επειδή έσχον μεγάλην ανάγκην της δυνάμεως του Οσμάν αγά, η Επιτροπεία της Εθνικής Aμύνης διέταξεν αυτόν, όπως σπεύση και συμμετάσχη εις τας μάχας του Σαγγαρίου. Ο Οσμάν αγάς λαβών την διαταγήν ταύτην ανεχώρησε διά να μεταβή εις Άγκυραν μέσω Σαμψούντος. Μόλις έφθασεν εις Σαμψούντα οι Έλληνες κάτοικοι της πόλεως υπέστησαν και δευτέραν σφαγήν. Μετά τρεις ημέρας περί την 8^ην εσπερινήν (ευρωπαϊστί) ώραν η Μερζιφούς πολιορκείται τελείως. Συλλαμβάνεται ο Καϊμακάμης και οι Διοικηταί της Χωροφυλακής διά να μην αντιστώσιν εις τας ενεργείας του Οσμάν αγά και ούτω η ζωή, η τιμή και η περιουσία των κατοίκων της Μερζιφούντος μένει εις χείρας των συμμοριτών τούτων. Εντός τεσσάρων-πέντε ημερών πάντες οι Έλληνες κάτοικοι μη εξαιρουμένων μηδ' αυτών των μικρών παιδίων σφάζονται τελείως και λεηλατούνται και δημεύονται πάντα τα αντικείμενα και τα ζώα των. Κατά την ταραχήν ταύτην οι συμμορίται θέτουν πυρ και πυρπολούν τελείως τας Ελληνικάς συνοικίας. Aφ' ου εντός δύο ημερών επροξένησαν εις την Μερζιφούντα τας καταστροφάς ταύτας αναχωρούν εις Τσορούμ.

KAΘHΓHTHΣ A.Π.Θ. ΠAIΔAΓΩΓIKH ΣXOΛH ΦΛΩPINAΣ

Aρριανού 11, τηλ. 0385 45095, 22471.

Aγίου Δημητρίου 128, 54633, τηλ. 031 210520, 0977 629094.

Συγκέντρωση τιμής, διαμαρτυρίας και διεκδίκησης....

ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Λ.ΝΙΚΗΣ 1, ΤΚ:54624, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΤΗΛ:2310 227-822 FAX:2310 227-213

e-mail:info@poe.org.gr

Θεσσαλονίκη, 14-5-2007

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με το νόμο 2193/1994, που ομόφωνα ψήφισε η Βουλή στις 24-2-1994, ορίστηκε η 19^η Μαϊου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Είναι η αποφράδα ημέρα του Ποντιακού Ελληνισμού. Είναι η ημέρα που ο Κεμάλ το 1919 αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, δήθεν για να ειρηνεύσει την περιοχή και αντί να προστατέψει τους Έλληνες κατοίκους από τη δολοφονική μανία των Τσετών, συμμάχησε μ’ αυτούς και τον υποκινητή τους Τοπάλ Οσμάν και με το σύνθημα «Η Τουρκία στους Τούρκους» έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο για την τελειωτική εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού σε όλο τον Πόντο, που είχε ήδη αρχίσει το έτος 1915, με θύματα 353.000 Ελληνοποντίους.

Την συμβολική αυτή ημέρα εθνικής μνήμης, κάθε χρόνο η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε) διοργανώνει ανοικτή πανελλαδική συγκέντρωση τιμής, διαμαρτυρίας και διεκδίκησης στην Πλατεία Αγίας Σοφίας. Εφέτος με κεντρικούς ομιλητές την κα. Thea Halo δημοσιογράφο, συγγραφέα, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για την Μελέτη των Γενοκτονιών και τον κ. Στέφανο Ταμβάκη πρόεδρο του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Η εκδήλωση θα γίνει 19 Μαϊου, ημέρα Δευτέρα και ώρα 7.30μ.μ , μπροστά στο μνημείο γενοκτονίας των Ποντίων, που ανήγειρε ο Δήμος Θεσσαλονίκης στην Πλατεία Αγίας Σοφίας.

Μέσα από την συγκέντρωση της Δευτέρας θα κληθεί η Τουρκία να αναγνωρίσει το διαπραχθέν έγκλημα της γενοκτονίας σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου και να ζητήσει συγγνώμη. Θα προβληθεί το αίτημα για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας. Θα ζητηθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση να θέσει το αίτημα στην Τουρκική Κυβέρνηση και στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς. Θα απαιτήσουμε την απομάκρυνση από την Ακρόπολη της Κερασούντας του ανδριάντα του ειδεχθέστερου εγκληματία, σφαγέα των Ποντίων Τοπάλ Οσμάν και θα διατρανώσουμε την απόφασή μας να αγωνιστούμε με σθένος και επιμονή για τη δικαίωση των προγόνων μας – θυμάτων της γενοκτονίας.

Καλούμε όλους τους Έλληνες να ενισχύσουν με την παρουσία τους τον ηθικά, ιστορικά και εθνικά δίκαιο αγώνα μας.

Ο Πρόεδρος, Γεώργιος Παρχαρίδης, Καθηγητής Ιατρικής ΑΠΘ

Αϊτέντς επαραπέτανεν

Αϊτέντς επαραπέτανεν
Ψηλά σα επουράνια


Είσεν τσαγγία κόκκινα
Και το τσαρκούλ'νατ μαύρον


Εκράνε και σα κάρτσια του
Παλικαρί βρασ(ι)όναν


Αϊτέ μ' για δωσ' μ' ασό κρατείς
Για πέ(ι)με όθεν κείται


Ασό κρατώ κι δίγω σε
Αρ' όθεν κείται λέγω


Εκεί σο πέραν το ρασίν
Σε ελάτα επ'εκεί μέρος


Τραντέλλεναν εσκότωσαν
Και κείται ματωμένος


Μαύρα πουλία τρώγν' ατόν
Και άσπρα τριγυρίσκουν


Ση θάλασσα κολυμπετής
Σ' ομάλια πεχλιβάνος


Σον πόλεμον Τραντέλλενας
Του πόντου παλικάρι

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ....

... όσο περισσότερο τα χτυπάς, τόσο περίσσοτερο μπήγονται....

Πολ Ζανέ

Ακρίτας

Ακρίτας όντες έλαμνεν,
σην παραποταμέαν.

Επέγνεν κι έρτον κι έλαμνεν,
την ώρα πέντ' αυλάκια.

Επέγνεν κι έρτον κι έσπερνεν,
εννέα κότια σπόρον.

Έρθεν πουλίν κι εκόνεψεν,
ση ζυγονί την άκρα.

Σκούται και καλοκάθεται,
ση ζυγονί την μέσεν.

- Οπίσ' πουλίν, οπίσ' πουλίν,
μη τρως την βουκεντρέαν.

Και το πουλίν κελάηδεσεν,
σαν ανθρωπί' λαλίαν.

- Ακρίτα μου, ντο κάθεσαι,
ντο στέκεις και περμένεις;

Το ένοικο σ' εχάλασαν,
και την καλή σ' επαίραν.

Τ' όλον καλλίον τ' άλογο σ',
στρώνε και καβαλκεύνε.

Και τ' άλλα τα καθέτερα,
στέκνε και χλιμιντρίζνε.

Ακρίτας παραθύμωσεν,
Ακρίτας εθερέθεν.

Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος.....

....Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος....

ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, ΟΥΤΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ...ΑΠΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΖΗΤΑΜΕ ΗΘΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ....

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ.....ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΜΕ ΑΓΑΠΗ....

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ - 19 ΜΑΙΟΥ 1919

ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΟΜΠΕΛ ΕΙΡΗΝΗΣ....

....ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΑΣ...
... ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΑΣ....

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ....

19 ΜΑΙΟΥ-ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ....

"...ορφάνεψαν τα μέρη
οι πόλεις τα χωριά
και με θλιμμένο βλέμμα αναζητούμε
ξανα την Σουμελά..."

Πραγματοποίηση διεθνούς ημερίδας με θέμα: «Τρεις γενοκτονίες, μια στρατηγική»

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών και ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, σε συνεργασία με τη Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και όλα τα ποντιακά σωματεία του Νομού Ροδόπης, συνδιοργανώνουν διεθνή ημερίδα το Σάββατο 24 Μαΐου (ώρα 16.45-22.00) στην Κομοτηνή (ξενοδοχείο «Αrcadia» στην περιοχή της Πανεπιστημιούπολης), με τίτλο: «Τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική».

Στην ημερίδα αυτή θα εξεταστούν σ’ ένα κοινό πλαίσιο, οι Γενοκτονίες των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας από τον ίδιο παράγοντα (Νεότουρκοι), θα αξιοποιηθεί η εμπειρία του αγώνα κυρίως των Αρμενίων από τις 49 –μέχρι σήμερα- αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας τους και θα οικοδομηθεί η συνεργασία και ο συντονισμός του αγώνα των τριών λαών που υπέστησαν τη Γενοκτονία (Ποντίων, Αρμενίων, Ασσυρίων). Δεν θα γίνει ιδιαίτερος λόγος για τα γεγονότα της περιόδου εκείνης. Άλλωστε το θέμα αυτό έκλεισε, μετά την έκδοση αλλεπάλληλων σχετικών τόμων. Κεντρικός στόχος της πρωτοβουλίας αυτής είναι η κατάθεση συγκεκριμένων και επεξεργασμένων προτάσεων για τον τρόπο προώθησης της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.

Μπορεί η πρωτοβουλία ν’ ανήκει στους συνδιοργανωτές, οι στόχοι όμως είναι κοινοί για το σύνολο του ποντιακού –και όχι μόνο-ελληνισμού. Το έγκλημα που έγινε ήταν έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας και ως τέτοιο οφείλουμε να το βλέπουμε. Όλοι εμείς οι επιβιώσαντες της Γενοκτονίας, οφείλουμε να αγωνιστούμε όχι μόνο επειδή είμαστε Πόντιοι, όχι επειδή είμαστε Έλληνες, αλλά πρωτίστως επειδή είμαστε άνθρωποι. Έχουμε όλοι μας ευθύνη που δέκα τέσσερα χρόνια μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή των Ελλήνων, δεν υπάρχει καμιά διεθνής αναγνώριση, εκτός από τη Βουλή της Κύπρου. Όμως τώρα οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, μετά την ίδρυση της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών (Ι.A.G.S.), ενός δηλαδή έγκυρου διεθνούς επιστημονικού και καθ’ ύλην αρμόδιου φορέα, ο οποίος αναγνώρισε στο συνέδριό του το Νοέμβριο του 2007 τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, μετά από σχετική πρωτοβουλία που πήρε η γνωστή ελληνοαμερικανίδα (ποντιακής και ασσυριακής καταγωγής) συγγραφέας Thea Halo, που πριν από λίγα χρόνια περιέγραψε σ’ ένα συγκλονιστικό βιβλίο την ιστορία της μητέρας της, που επιβίωσε της Γενοκτονίας. Αυτό αποτελεί μια ισχυρή βάση για την προώθηση του ζητήματος στα εθνικά κοινοβούλια διαφόρων χωρών. Το συγκλονιστικό γεγονός της ανακάλυψης του ομαδικού τάφου στη Σαμψούντα, δείχνει ότι δεν έχουμε πλέον χρόνο.

Στην ημερίδα, την οποία στηρίζει η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, θα εισηγηθούν ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και ειδικοί ερευνητές, όπως φαίνεται και στο πρόγραμμα που συναποστέλλεται. Τις εργασίες της ημερίδας θα ανοίξει με την ομιλία της η Τhea Halo, ένα πρόσωπο-σύμβολο στον αγώνα του ελληνισμού για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του.

Όσοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στις εργασίες της ημερίδας, παρακαλούνται να το δηλώσουν το συντομότερο δυνατόν (λόγω της στενότητας του χρόνου αλλά και της έντονης επιθυμίας για συμμετοχή ατόμων από διάφορες περιοχές της Ελλάδας) στο μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής Μαμούκαρη Πέρσα στα τηλ. : 6976 46 84 04 και 25310-25 249, ή να δηλώσουν τη συμμετοχή τους (Ονοματεπώνυμο, επάγγελμα ή ιδιότητα και e-mail) στο e-mail mamoukarip@yahoo.gr με θέμα: HMERIDA. Για όσους επιθυμούν να διανυκτερεύσουν στην περιοχή, η Οργανωτική Επιτροπή προσπαθεί να εξασφαλίσει διαμονή σε ξενοδοχεία της περιοχής με συμβολικό κόστος. Για κάθε σχετική πληροφορία μπορούν να απευθύνονται στο μέλος της Ο.Ε. Παπαγεωργίου Νίκο, στα τηλέφωνα: 6973 485 426 και 25310-23330.

Πατήστε εδώ για να δείτε την πρόσκληση και το πρόγραμμα της ημερίδας.

Για την Οργανωτική Επιτροπή

ΜΑΥΡΙΔΟΥ ΧΡΥΣΑ

Πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος.

εμπιστοσύνη

οι φρόνιμοι άνθρωποι εμπιστεύονται λίγους....οι πονηροί κανέναν....

τζόρτζ μπέρναρντ σο

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΑΙΡΗΣ

"...Η μεγάλη μου πνευματική άσκηση και δοκιμασία, επιτέλους είχε αρχίσει. Δεκατέσσερις μέρες στην 'Ανδρο, στο νησί του Δάσκαλου Θεόφιλου Καϊρη, γεμάτες πνευματική εσωτερική προσπάθεια για τη μυστική συνάντηση με το μεγάλο αιρετικό. Τον άνθρωπο που θεμελίωσε, απ' όλες τις απόψεις, τη νέα Ελλάδα που την κατέλυσε απ' όλες τις απόψεις. Με τον πιο, συναρπαστικό, τον πιο μη-Έλληνα, Έλληνα της ζωής μου. Ένιωθα πως είχε έρθει η ώρα· τώρα και δυο χρόνια έψηνα βαθιά μου την επιθυμία μου. Τόση συγκίνηση Θεέ μου! Σχεδόν αδιόρατα ριγούσα. "

μαν.ρασ.

Με μελάνι και Χαρτί

για το :http://www.autographcollectors.blogspot.com/


Όροι του παιχνιδιού :
1. Γράψε
2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )
3. Πόσταρε.
4. Ειδοποία!
5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.
6. Ανέφερε οτι είναι για το http://www.autographcollectors.blogspot.com/(επίσης απαραίτητα, για να μαζευτούν όσο περισσότερα χειρόγραφα γίνεται)


ευχαριστώ την Δινονόη για την πρόσκληση

Προσκαλώ με τη σειρά μου τον "novito", τον "οι άθλιοι", τον "thodora13",την "nelly" και τον ρασούλη !!!!!

Η αποστασία είχε οργανωθεί με κάθε λεπτομέρεια, 6 μήνες πριν, με τη βοήθεια των ΗΠΑ ...Χέρι χέρι, τέως και Eπίτημος έριξαν τον Παπανδρέου....

Ο τέως εύχαρις χαιρετά διά χειραψίας τον πρώτο «πρωθυπουργό» της αποστασίας Γεώργιο Αθανασιάδη- Νόβα, ενώ στην αναμνηστική φωτογραφία της κυβέρνησης των αποστατών υπό τον Στ. Στεφανόπουλο λάμπει από ικανοποίηση για την ολοκλήρωσαη της συνωμοσίας ο Κων. Μητσοτάκης, που έως χθες επέχαιρε ότι «δεν τον έχει διαψεύσει κανείς» για όσα ισχυρίστηκε για τα Ιουλιανά...
Όμως, σύμφωνα με τον στρατιωτικό υπασπιστή του Κωνσταντίνου, Μ. Αρναούτη, ο Μητσοτάκης είχε διαρκή επικοινωνία με το Παλάτι για τις μελλοντικές κυβερνητικές εξελίξεις πολύ πριν εκδηλωθεί η ρήξη του Γεωργίου Παπανδρέου με τον τέως βασιλιά...

Μεθοδικά προετοιμασμένη πολλούς μήνες πριν, και με τη CΙΑ να είναι απολύτως ενημερωμένη για ολόκληρο τον σχεδιασμό και να δίνει το «πράσινο φως», ήταν η αποστασία του 1965, που οδήγησε στη χούντα των συνταγματαρχών και στην εθνική τραγωδία της Κύπρου.

Μυστική έκθεση της CΙΑ που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ» και η οποία επί 43 χρόνια παρέμενε διαβαθμισμένη ως «άκρως απόρρητη», αποκαλύπτει ότι η αποστασία που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, τον Ιούλιο του 1965, είχε οργανωθεί ήδη ώς τις τελευταίες λεπτομέρειες από τα μέσα του Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου, ήτοι 6 ολόκληρους μήνες πριν. Και προφανώς δεν ήταν αποτέλεσμα μιας «πολιτικής απόφασης» της στιγμής μέσα στην κρίση του Ιουλίου, όπως ισχυρίζεται τώρα ο εκ των πρωταγωνιστών εκείνων των τραγικών γεγονότων Κων. Μητσοτάκης.
Τηλεγράφημα της CΙΑ. Το έγγραφο που ανατρέπει ολόκληρη τη φιλολογία που αναπτύσσει το τελευταίο διάστημα ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και διάφοροι ιστορικοί, είναι ένα τηλεγράφημα της CΙΑ σταλμένο από τον «σταθμό» της Αθήνας, έχει ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1965 και επιγράφεται «Σχέδια του βασιλέως Κωνσταντίνου να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Παπανδρέου». Το τηλεγράφημα που βρέθηκε από Έλληνα ιστορικό, τον κ. Σπ. Δράινα, στη βιβλιοθήκη του Λίντον Τζόνσον, τότε προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, εξακολουθεί να παραμένει δεσμευμένο από τη CΙΑ, με το αιτιολογικό ότι «ορισμένα εκ των προσώπων που αναφέρονται σ΄ αυτό είναι εν ζωή και η δημοσίευσή του ενδεχομένως να προκαλούσε αντιθέσεις και έξαψη πολιτικών παθών». Το απόρρητο έγγραφο της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ βασίζεται σε πληροφορίες «πηγής» που δεν κατονομάζε- ται, πλην όμως από την εξέλιξη των γεγονότων μπορεί κανείς να επισημάνει με βεβαιότητα ότι αυτή η μη κατονομαζόμενη «πηγή» μετείχε στον σχεδιασμό της συνωμοσίας. Η βεβαιότητα προέρχεται από το γεγονός ότι η «πηγή» επιβεβαιώνεται τόσο από το πώς εξελίχθηκε η σειρά των γεγονότων- έξι ολόκληρους μήνες μετάόσο και από πληροφορίες που διακινούνταν σε έναν στενότατο κύκλο ανθρώπων, και επίσης επιβεβαιώθηκαν μεταγενέστερα από τις εξελίξεις. Η αυθεντικότητα του συγκεκριμένου εγγράφου διασταυρώνεται με τα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα πιο «ανώδυνα» από τα οποία αποδεσμεύθηκαν πρόσφατα, μεταξύ αυτών και το έγγραφο «173», το οποίο αναφέρει ότι το συγκεκριμένο έγγραφο της CΙΑ, που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ», είχε αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στις 27 Ιανουαρίου 1965 μεταξύ του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και του τότε Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Χένρι Λαμπουίς. Μάλιστα, στο έγγραφο αυτό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται ότι ο Κωνσταντίνος «εξέφρασε - στον Λαμπουίς- την πρόθεσή του να ενεργήσει εναντίον της κυβερνήσεως Παπανδρέου».

Ο «ΑΣΠΙΔΑ». Οι βασικοί πρωταγωνιστές της ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης τον Ιούλιο του 1965 (Κωνσταντίνος, Γαρουφαλιάς, αποστάτες κ.λπ.), επικαλούνται ως αιτία της κρίσης την υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ», η οποία οδήγησε σε αδιέξοδο τις σχέσεις Παλατιού- Παπανδρέου. Όπως όμως αποκαλύπτεται από το δημοσιευόμενο έγγραφο, η ανατροπή του Γεωργίου Παπανδρέου είχε δρομολογηθεί ήδη από τον Ιανουάριο του 1965 (τουλάχιστον), όταν δηλαδή η υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ» δεν είχε εμφανιστεί ούτε καν ως όνομα. Το Κυπριακό. Το συγκλονιστικό απόρρητο έγγραφο της CΙΑ αποκαλύπτει οτι οι συνωμότες- κατονομάζεται μάλιστα ο τέως- πίεζαν τους Αμερικανούς να μη βρεθεί λύση για το το Κυπριακό στο πλαίσιο του ΟΗΕ- ήταν η περίοδος που το θέμα είχε παραπεμφθεί στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1964, με τις αεροπορικές επιθέσεις των Τούρκων κατά κυπριακών χωριών- επειδή κάτι τέτοιο θα αύξανε τη «λαϊκή υποστήριξη» στον Γεώργιο Παπανδρέου, τον οποίο είχαν αποφασίσει να ανατρέψουν.

Επίσης, το έγγραφο διαψεύδει παντελώς τους ισχυρισμούς του κ. Μητσοτάκη, ότι δήθεν δεν υπήρξε όχι μόνο προετοιμασία, αλλά ούτε καν συνωμοσία, και βεβαίως καμία συνεννόηση με το Παλάτι. Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα, και ονομαστικά, ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε απευθείας επαφή με τον Κων. Μητσοτάκη (και όταν κωλυόταν, την επαφή είχε ο έμπιστός του, ταγματάρχης, τότε, Αρναούτης) με αντικείμενο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «σχετικό με μελλοντικές κυβερνητικές αλλαγές».

Ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τη συμμετοχή του στην αποστασία, είπε στο πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε το προσωπικό του ίδρυμα κάτι που ουσιαστικά επιβεβαιώνει όλα τα προηγούμενα. Είπε συγκεκριμένα: «Ήμουν πανίσχυρος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου, πανίσχυρος υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου, υπό φυσιολογικές συνθήκες ήμουν ο σχεδόν βέβαιος διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου. Ζημιώθηκα από τα όσα συνέβησαν. Πήρα όμως την απόφαση να συνεργαστώ με τον Νόβα γιατί αισθανόμουν ότι η ρήξη οδηγούσε ευθέως στη δικτατορία. Δυστυχώς, όμως, καήκαμε, χωρίς να αποτρέψουμε τελικά την εκτροπή».
Σε βιβλίο. Το έγγραφο της CΙΑ, που όπως προαναφέρθηκε ανακάλυψε ο ιστορικός κ. Δράινας στη βιβλιοθήκη του Λίντον Τζόνσον στην πόλη Όστιν του Τέξας, θα περιλαμβάνεται στο υπό έκδοση βιβλίο του για τα γεγονότα εκείνης της ταραγμένης πολιτικά περιόδου, που χάραξαν την πολιτική ζωή της χώρας για πολλές δεκαετίες. Κατά τον κ. Δράινα, βρέθηκε ανάμεσα σε άλλα έγγραφα ενός φακέλου με τον οποίο αναλυτής της CΙΑ, αρμόδιος για θέματα Μεσογείου στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, ονόματι Ρομπέρτ Γ. Κόμερ, ενημέρωνε τον πρόεδρο Τζόνσον για την κατάσταση. Τίτλος του φακέλου: «1965 Κυβερνητική κρίση».

Το έγγραφο όπως είναι φυσικό ανατρέπει ολόκληρη την επιχειρηματολογία του Κ. Μητσοτάκη για την «αποστασία» και τις δικές του τεράστιες ευθύνες, και προφανώς αποδεικνύει οτι δεν «έχει λύσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία», όπως τώρα υποστηρίζει...

πηγή : «ΤΑ ΝΕΑ»

H άρνηση της έκδοσης των ντοκουμέντων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚH ΣΧΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης

Κωνσταντίνος Φωτιάδης
Καθηγητής Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού

Θεσσαλονίκη 25. 4. 2008

Θέμα: H άρνηση της έκδοσης των ντοκουμέντων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων.

Η Ολομέλεια της Βουλής στη συνεδρίαση ΞΘ-24 Φεβρουαρίου 1994 αναγνώρισε την 19^η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τους Νεότουρκους και τους κεμαλικούς για τα εγκλήματα που διέπραξαν της περίοδο 1916-1923 και αποφάσισε την έκδοση ενός τόμου και παραρτημάτων στα οποία θα περιλαμβάνονταν 9000 περίπου έγγραφα, που τεκμηρίωναν τα εγκλήματα γενοκτονίας.

Στις 20 Μαΐου 1996 ο τέως Πρόεδρος της Βουλής κ. Απόστολος Κακλαμάνης με την απόφαση (αριθ. πρωτ. 2675) ανέθεσε σε μένα και τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη τη συγγραφή και επιμέλεια της έκδοσης. Τελικά την ολοκλήρωση του έργου ανέλαβα μόνος.

Η Βουλή αναλάμβανε όλα τα έξοδα της απαιτούμενης δαπάνης καθώς και την αμοιβή των μη υπηρεσιακών μελών της επιστημονικής Επιτροπής.

Στην πρώτη επικοινωνία μου με τον Γενικό Γραμματέα της Βουλής κ. Π. Τζωρτζόπουλο αποδέχτηκα την τιμητική πρόσκληση, εξέφρασα την αδυναμία ολοκλήρωσης του έργου μέσα στο χρονικό διάστημα που όρισε η Βουλή και αρνήθηκα την αμοιβή για την πολύχρονη, πολυδάπανη έρευνα, συλλογή, αγορά και τεκμηρίωση των εγγράφων από τα αρχεία των Υπουργείων Εξωτερικών της Ευρώπης και των άλλων επιστημονικών ιδρυμάτων, αρχείων, μουσείων και ιδιωτικών συλλογών.

Ως την ολοκλήρωση του έργου σε έντυπη μορφή και Η/Υ χρειάστηκε να πληρώσω αρκετές δεκάδες εκατομμυρίων δραχμών, χωρίς να υπολογίζεται η καθημερινή επιστημονική εργασία που προσέφερα μαζί με τη συνεργάτιδά μου κ. Ευαγγελία Μπουμπουγιατζή, επί μία εξαετία.

Η υπέρβαση του ενός τόμου σε τρεις έγινε πράγματι με προσωπική ευθύνη, διατί θεώρησα ότι έτσι ολοκληρώνονταν σφαιρικά όχι μόνο η τεκμηρίωση της Γενοκτονίας, αλλά και η γεωγραφική, ιστορική, εθνολογική, οικονομική, κοινωνική, πολιτική, θρησκευτική και πνευματική παρουσίαση του Ελληνισμού του Πόντου. Οι υπόλοιποι ένδεκα τόμοι είναι περίπου 2700 έγγραφα από τα 9000 που θα έπρεπε να συμπεριληφθούν, κάτι που θα γίνει μελλοντικά. Άρα ήταν δέσμευση της Βουλής να εκδώσει τους 11 τόμους των εγγράφων και τουλάχιστον ένα συνοπτικό τόμο από το τρίτομο που είχα ολοκληρώσει.

Παρανοήσεις, μεσολάβηση τρίτων, άρνηση επικοινωνίας μαζί μου, αλλά κυρίως πιέσεις άνωθεν για νέα ελληνοτουρκική προσέγγιση, προκάλεσαν τη ματαίωση της έκδοσης. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και το ελληνικό Κοινοβούλιο ήταν και είναι υπόλογο απέναντι στον ελληνικό λαό και την ιστορία του.

Η Βουλή αρνήθηκε το 1999 να εκδώσει το δεκατετράτομο έργο το οποίο δυστυχώς αναγκαστικά επωμίσθηκα μόνος με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ολοκλήρωσή του. Σήμερα το δεκατετράτομο έργο με προσωπική χορηγία κοσμεί πολλές πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες, την προεδρική βιβλιοθήκη, επιστημονικά κα ερευνητικά ιδρύματα. Αμοιβή μου, ο καλός λόγος του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου:«Κύριε Καθηγητά, Με εξαιρετική ευχαρίστηση και ικανοποίηση παρέλαβα τα σπουδαία βιβλία σας. Η απόδειξη της Γενοκτονίας του Πόντου αποτελούσε, αλλ’όχι πλέον, εθνική υποχρέωση. Σεις εκπληρώσατε το χρέος αυτό κατά τον καλλίτερον

και πλέον αδιάψευστον τρόπον. Δεχθείτε τα θερμά συγχαρητήριά μου. Η βιβλιοθήκη του Προεδρικού Μεγάρου θα τοποθετήσει τα βιβλία σας στην αρμόζουσα θέση. Κατέστη ήδη κατά πολύ πλουσιοτέρα. Με εκτίμηση, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος» και των άλλων αρμόδιων παραληπτών.

Πριν προχωρήσω μόνος στην έκδοση των τόμων θεώρησα καλό να περιμένω λίγο καιρό, αφήνοντας περιθώρια επανεξέτασης του θέματος από το Προεδρείο της Βουλής, επειδή δεν επρόκειτο για προσωπικό αλλά για εθνικό ζήτημα και επειδή πίστευα ότι σύντομα θα άλλαζε η στείρα πολιτική της δήθεν ελληνοτουρκικής επαναπροσέγγισης εξαιτίας της σταθερής τουρκικής αδιαλλαξίας σε όλα τα ελληνοτουρκικά θέματα.

Είναι γνωστές οι ήττες που έχει υποστεί η Ελλάδα μετά το 1923 στο διπλωματικό πεδίο από την Τουρκία. Η συρρίκνωση του Ελληνισμού της Πόλης και των νησιών Ίμβρου και Τενέδου, η εισβολή στην Κύπρο και η κατοχή του μισού νησιού, η αμφισβήτηση του εναέριου χώρου και των εδαφών μας με τελευταίο κρούσμα τα Ίμια, αποκαλύπτουν τις ευθύνες όλων εκείνων που χειρίστηκαν τα εθνικά θέματα.

Η απροκάλυπτη ανθελληνική στάση της Τουρκίας απέναντι στο Μακεδονικό Ζήτημα, ο άξονας Άγκυρας-Σκοπίων, οι διπλωματικές προσπάθειες ανάδειξης “τουρκικής και μακεδονικής μειονότητας” από τους μηχανισμούς του στρατοκεμαλικού κατεστημένου, με στόχο τη μελλοντική τουρκοποίηση της Θράκης, θα έπρεπε να προβληματίσουν όλους μας. Αναφέρομαι στην τουρκοποίηση της Θράκης για την οποία γράφει η Βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη στο περιοδικό “Νέμεσις 25, Μαρτίου 2008’’: «Ήδη οι Τούρκοι και καθόλου μόνοι τους- κατάγουν τη μια περήφανη νίκη μετά την άλλη για τη δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Ευρωπαϊκής Δυτικής Θράκης!!! Μη βαυκαλίζεστε ότι πρόκειται για υπερβολές…».

Οι συχνές επισκέψεις Τούρκων Υπουργών στη Θράκη με προκλητικές και εμπρηστικές δηλώσεις, που τραυματίζουν την ειρηνική συνύπαρξη των ντόπιων χριστιανών και μουσουλμάνων, η ένοχη σιωπή της Αθήνας που θυμίζει την εξηντάχρονη παρακμιακή και αλλοπρόσαλλη πολιτική στο Μακεδονικό Ζήτημα, δεν αφήνει περιθώρια νέων επιδερμικών διπλωματικών πειραματισμών. Επιτέλους ήρθε ή ώρα να δούμε κατάματα την αλήθεια. Οι διπλωματικοί εναγκαλισμοί δεν μας βγήκαν ποτέ σε καλό. Η δύναμη της αλήθειας και της δικαιοσύνης μας διδάσκει ο Αριστοτέλης, είναι μεγαλύτερη του ψεύδους και της αδικίας. Το μήνυμα του προέδρου της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή ότι: «δε χτίζονται ποτέ συμμαχικές ούτε εταιρικές σχέσεις πάνω σε σοβαρές εκκρεμότητες» μας βρίσκει σύμφωνους. Ευχόμαστε όμως να μην είναι λόγια εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης, γιατί η τελευταία επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Άγκυρα, δυσαρέστησε όλο τον προσφυγικό ελληνισμό.

Είναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι η Άγκυρα, πλαστογραφώντας την ιστορία όλα αυτά τα χρόνια, έδειχνε και δείχνει το αληθινό της πρόσωπο. ΄Ενα από τα πρώτα θέματα που γνωστοποιεί το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας στην ιστοσελίδα του στο Internet, παραπληροφορώντας προκλητικά όλο τον κόσμο είναι «η Γενοκτονία των Τούρκων από τους Ποντίους». Όποιος περιφρονεί την ιστορία του αυτή τον εκδικείται, όπως συμβαίνει σήμερα με μας. Από θύματα γίναμε θύτες.

Στις 19 Μαΐου 1992 το μήνυμα του Ανδρέα Παπανδρέου στο Γ’ Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού ήταν: «Η 19^η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων και για τις αλησμόνητες πατρίδες του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Η νομοθετική καθιέρωσή της από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και η προώθηση της διεθνούς αναγνώρισής της αποτελεί για όλους μας χρέος τιμής. Καμιά λήθη και καμία σιωπή δεν μπορεί να καλύψει τη δολοφονία των 353.000 συμπατριωτών μας Ελλήνων του Πόντου κατά τα έτη 1916-1923. Στερείται δε οποιασδήποτε αξίας κάθε αναφορά στην ποντιακή υπόθεση, εάν αγνοεί τις διαστάσεις και τη σημασία της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την ευθύνη του τουρκικού κράτους για αυτό το διεθνές έγκλημα. Στις μαύρες σελίδες της ιστορίας, με το ολοκαύτωμα των Εβραίων, τη Γενοκτονία των Αρμενίων, τh

σφαγή των Κούρδων, η σελίδα της Γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού γίνεται ακόμα πιο μαύρη, όταν στερείται από τα χιλιάδες θύματα η στοιχειώδης ηθική δικαίωση.

Δυστυχώς η μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ξέχασε το χρέος της, όχι μόνο απέναντι στους πρόσφυγες που επέζησαν του ολοκαυτώματος αλλά και απέναντι στην ελληνική ιστορία, αφού τραυμάτισε με την «ηττοπαθή» στάση της ένα από τα σημαντικότερα και ηρωικότερα σύγχρονα κεφάλαιά της.

Η λήθη ποτέ δε βοηθά στην αδελφοποίηση και στην προσέγγιση των λαών και των εθνών. Αντίθετα η αναγνώριση, η αμοιβαία κατανόηση και η επίλυση των προβλημάτων ανοίγουν το δρόμο της ειρήνης και της προόδου.

Το δεύτερο δρόμο μας συμβουλεύουν να ακολουθήσουμε, αντίθετα με εκείνους που πιστεύουν στην απαξίωση της ιστορίας μας, κάποιοι αληθινοί δημοκράτες μουσουλμανικής καταγωγής που ζουν στην στρατοκρατική Τουρκία, υφίστανται ποικίλες καταπιέσεις, αλλά έχουν το ηθικό σθένος να αγωνίζονται με κίνδυνο της ζωής τους για τον πλήρη εκδημοκρατισμό της και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Με τον τέως Πρόεδρο της Βουλής κ. Απόστολο Κακλαμάνη παρά τη σκληρή αντιπαράθεση και τους βαρύτατους χαρακτηρισμούς, δυστυχώς τα γραπτά μένουν, έγινε μία συμφωνία, όταν κλήθηκα στη Βουλή, παρουσία των βουλευτών Χαράλαμπου Καστανίδη και Σάββα Τσιτουρίδη. Συμφωνήσαμε να προχωρήσω στην έκδοση ενός τόμου από το τρίτομο έργο το οποίο η Βουλή θα εξέδιδε αμέσως στα ελληνικά και σε έξι ξένες γλώσσες. Τα ξενόγλωσσα θα μοιράζονταν σε όλες τις διπλωματικές υπηρεσίες και σε ανάλογα ιδρύματα, πανεπιστημιακές έδρες και ερευνητικά κέντρα. Δέχτηκα την πρόταση και συνέπραξα με την επιθυμία του να ολοκληρωθεί το έργο όσο ήταν ακόμη πρόεδρος της Βουλής.

Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα παρέδωσα τον τόμο ο οποίος εκδόθηκε, αφού πρώτα εγκρίθηκε από νέα επιστημονική επιτροπή. Παράλληλα προχωρούσαν και οι μεταφράσεις.

Θάνατος μας λέει ο Μίκης Θεοδωράκης είναι η λησμοσύνη. Αντιπαλεύοντας τον κίνδυνο αυτό διοργάνωσα και διοργανώνω μαζί με την παρουσίαση του δεκατετράτομου έργου και δώδεκα σεμινάρια Ιστορίας του ποντιακού Ελληνισμού πολυθεματικές εκθέσεις, φωτοϊστορίας, εικαστικών πινάκων, ντοκουμέντων και βιβλίων σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.

Στις 30 Ιουνίου 2004 μου ζητήθηκε από το ίδρυμα να απαντήσω, αν συμφωνώ με την παραχώρηση των δικαιωμάτων του έργου μου για μια δεκαετία στο ίδρυμα, «ώστε να είναι δυνατή η κατά τ’ανωτέρω διαχείριση των εκδόσεων αυτών». Στις 5 Ιουλίου 2004 απάντησα ότι «Με χαρά αποδέχομαι να παραχωρήσω τα δικαιώματα του έργου μου «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» (και των μεταφράσεων του σε ξένες γλώσσες που είχαν προγραμματισθεί) όχι μόνο για δέκα χρόνια , αλλά εφ’όρου ζωής».

Στην πρόσκληση των ποντιακών σωματείων της Αμερικής και Καναδά ανταποκρίθηκα τρεις φορές με χαρά και στις διαλέξεις και τα σεμινάρια παντού ανακοίνωνα την προσεχή έκδοση στα αγγλικά του επίτομου της Γενοκτονίας, του οποίου την ελληνική έκδοση, είχα ήδη προσφέρει σε πενήντα σωματεία και πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Ανάλογη ήταν η χαρά και η αναμονή των Ελλήνων της Δυτικής Ευρώπης αλλά και της Ρωσίας στην οποία από το Μάρτιο του 2007 υπάρχει, η πολυθεματική έκθεση “Πόντος, Δικαίωμα στην Μνήμη”, μεταφρασμένη στα ρωσικά. Η πολυθεματική έκθεση στην Ελλάδα και τη Ρωσία άφησε και αφήνει άριστες εντυπώσεις. Σε δώδεκα πόλεις της Ρωσίας και τρεις της Ουκρανίας περιόδευσε με μεγάλη επιτυχία η έκθεση και συνεχίζει σε συνεργασία με την Ομοσπονδία των Ποντιακών Σωματείων της Ρωσίας και Ουκρανίας.

Η καθυστέρηση της έκδοσης του αγγλικού τόμου οδήγησε τους συνέδρους της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ-Καναδά να στείλουν στον Γενικό Γραμματέα του ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων στις 6 Οκτωβρίου 2007 μία επιστολή με τις υπογραφές όλων των συνέδρων με την οποία ζητούσαν ενημερωτικά να μάθουν για την τύχη της έκδοσης στην αγγλική γλώσσα:

«Αξιότιμε κύριε Γ. Γραμματέα του Ιδρύματος

της Βουλής των Ελλήνων, από τις επαφές και την επικοινωνία που έχουμε με την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ποντιακού Ελληνισμού, πληροφορηθήκαμε ότι η μετάφραση του έργου της μονογραφίας του καθηγητή κ. Κωνσταντίνου Φωτιάδη έχει ολοκληρωθεί. Κατόπιν τούτου σας παρακαλούμε όπως το συντομότερο δυνατόν προχωρήσετε στις δέουσες ενέργειες για την συντόμευση της έκδοσης του σπουδαίου αυτού έργου.

Ο ιστορικός τόμος του κ. Φωτιάδη στα Αγγλικά, είναι απαραίτητος για τις δράσεις μας και την προσπάθεια που κάνουμε στον τομέα της ενημέρωσης των Ελληνικών Κοινοτήτων αλλά και των Αμερικανικών. Ειδικότερα είναι σημαντικός, για την ενημέρωση των Αμερικανικών πολιτικών προσώπων σε ό,τι έχει σχέση με την Ιστορία των Ελλήνων του Πόντου.

Επίσης θα θέλαμε να σας αναφέρουμε τη σοβαρή προσπάθεια που γίνεται από την Ομοσπονδία, με συνεχείς επαφές που έχουμε με πρώην καθηγητές πανεπιστημίων (scholars), για την ενημέρωση σε πανεπιστημιακό επίπεδο, για την προώθηση σε Ομοσπονδιακό επίπεδο του θέματος της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Πολλοί καθηγητές θεωρούν τον συνοπτικό τόμο του κυρίου Φωτιάδη ως ένα σοβαρό μέσον που θα βοηθήσει στην μελέτη που ήδη έχει αρχίσει στα Αμερικανικά πανεπιστήμια.»

Είχα και εγώ προσωπικά συχνή επαφή με τον αγαπητό και σεμνό συνάδελφο Ευάγγελο Χρυσό (διευθυντή του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων), ο οποίος με ενημέρωνε ότι το θέμα προχωρούσε θετικά, ώσπου διάβασα το Fax που μου στάλθηκε από την Αμερική και απογοητεύτηκα. Λυπάμαι που το Ίδρυμα της Βουλής επέλεξε την μέθοδο του Πόντιου Πιλάτου. Απαντώντας στην επιστολή των Ελλήνων της Αμερικής επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά η εμμονή στην παλαιά επικίνδυνη πολιτική των ελληνοτουρκικών σχέσεων:

«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Έλαβα την από 6 Οκτωβρίου 2007 επιστολή σας και έλαβα γνώσιν του ενδιαφέροντός σας να αξιοποιήσετε την αγγλική μετάφραση του βιβλίου του καθηγητού Κωνσταντίνου Φωτιάδη στις προσπάθειες της Συνομοσπονδίας για τη ενημέρωση του αμερικανικού πολιτικού και πνευματικού κόσμου.

Ύστερα από συνεννόηση με τον προσφάτως εκλεγέντα πρόεδρο της Βουλής και νέο Πρόεδρο του Ιδρύματος της Βουλής, Δημήτρη Σιούφα, σας πληροφορώ ότι δυστυχώς στη φάση αυτή δεν είναι εφικτή η ένταξη της δεύτερης έκδοσης του ελληνικού πρωτοτύπου, αλλ’ούτε και της έκδοσης της αγγλικής μετάφρασης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στο άμεσο εκδοτικό πρόγραμμα του Ιδρύματος. Η αγγλική μετάφραση είναι βέβαια στη διάθεσή σας, αν νομίζετε ότι μπορείτε να την αξιοποιήσετε.»

Η τελευταία παράγραφος δεν τιμά τους αγώνες και την ιστορία της πατρίδας μας.

Κύριε Πρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων, πιστεύετε ότι η μετάφραση μας έλειπε για να προχωρήσουμε στην έκδοση ή το κύρος του Κοινοβουλίου; Από δω και πέρα το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Δεν προσβάλλετε μόνο εμένα αλλά όλους τους Έλληνες Μικρασιατικής καταγωγής, που με αυτή Σας την απόφαση μας αναγκάζετε να νιώθουμε μετά από ενενήντα χρόνια ξανά πρόσφυγες στην ίδια την πατρίδα μας.

Μετά την πάροδο ενενήντα ετών από τα τραγικά γεγονότα των εκτοπισμών, της μαζικής και οργανωμένης εξόντωσης του ελληνικού πληθυσμού του Πόντου, εμείς οι απόγονοι των διωχθέντων και θυμάτων συνεχίζουμε να διατηρούμε ζωντανή τη μνήμη τους, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και να διεξάγουμε ένα μεγάλο αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση του εγκλήματος που διαπράχθηκε σε βάρος τους. Η κεντρική συνιστώσα αυτής της μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής πρωτοβουλίας ήταν, και εξακολουθεί να παραμένει η ιστορική, επιστημονική τεκμηρίωση του εγκλήματος. Προσωπικά ανέλαβα, ως ιστορικός και μέλος της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας, αυτήν την τεράστια ηθική και επιστημονική ευθύνη γνωρίζοντας παράλληλα πως αυτό το έργο θα επανέφερε μνήμες στην ελληνική κοινωνία κα ως εκ τούτου θα είχε αναπόφευκτα ιδεολογικές και

πολιτισμικές επιπτώσεις σε ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού της χώρας μας, όπως και πραγματικά συνέβη. Επιπλέον, σε αυτές στις περιπτώσεις, τα πορίσματα μιας τέτοιας έρευνας θα ήταν παράλογο να παραμείνουν εγκλωβισμένα στα στενά πλαίσια του ελληνικού επιστημονικού κόσμου και να μην αποτελέσουν αντικείμενο μελέτης και σχολιασμού και από μέλη της διεθνούς ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και επιπλέον ενός διευρυμένου πολύγλωσσου ακροατηρίου σε διάφορες περιοχές του δυτικού κυρίως κόσμου.

Η Βουλή αποτελεί έναν δημόσιο θεσμό, τα μέλη του οποίου εκλέγονται και με τις ψήφους αλλά και χρηματοδοτούνται και από τους φόρους χιλιάδων προσφυγικής καταγωγής Ελλήνων πολιτών. Η απόφαση για την ελληνική έκδοση και για τις μεταφράσεις σε διάφορες ξένες γλώσσες και η δέσμευσή της για την διακίνηση του έργου σε κοινοβούλια και ερευνητικές-ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες του εξωτερικού, αποτέλεσε ένα πρώτο σημαντικό επίσημο βήμα προς την κατεύθυνση διεθνοποίησης του ζητήματος αναγνώρισης της ποντιακής γενοκτονίας. Ο θεσμός που εκφράζει την λαϊκή βούληση, ο κεντρικός πυλώνας της σύγχρονης δημοκρατίας μας, η Βουλή των Ελλήνων, με την υλοποίηση αυτής της υπόσχεσης-δέσμευσης θα αποκαθιστούσε σε κάποιο βαθμό, την αδικία της σιωπής έναντι των νεκρών μας, αλλά και της παραμέλησης ενός κεντρικού ηθικού και πολιτικού αιτήματος μιας μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα μια τέτοια πρωτοβουλία θα συνέβαλε στη ανάδειξη μιας ακόμα διάστασης του σύγχρονου κεμαλικού προβλήματος στη ανατολική Μεσόγειο, σε μια περίοδο μάλιστα όπου η Διεθνής Κοινότητα εμπλέκεται δυναμικότερα στην ευρύτερη περιοχή, κυρίως λόγω του κουρδικού ζητήματος και των ευρύτερων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Επομένως η Βουλή των Ελλήνων, προχωρώντας στη μετάφραση, δημοσίευση και διακίνηση των πορισμάτων της επιστημονικής έρευνας στα αγγλικά και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες θα έδινε ένα επιπλέον εργαλείο στο δημοκρατικό κόσμο της Ευρώπης για την ουσιαστική αντιμετώπιση του κεμαλικού κινδύνου στη σημερινή Ανατολία/Τουρκία, διευκολύνοντας έτσι και τον εκδημοκρατισμό αυτής της χώρας και της κοινωνίας της, και κατά συνέπεια και την ουσιαστική προσέγγισή της με την Ε.Ε. Επομένως η υλοποίηση αυτής της υπόσχεσης θα ικανοποιούσε σε σημαντικό βαθμό ένα μεγάλο ηθικό αίτημα μεγάλης μερίδας του πληθυσμού της χώρας μας αλλά και θα συνέβαλε έμμεσα αλλά θετικά στην επίλυση ενός πολιτικού προβλήματος στην ευρύτερη περιοχή μας.

Δυστυχώς το ελληνικό κοινοβούλιο αρνήθηκε να διαδραματίσει αυτόν τον ιστορικό και ηθικό ρόλο χωρίς μάλιστα να παράσχει οποιαδήποτε εξήγηση στους άμεσα εμπλεκομένους και προσωπικά σε εμένα ως τον δημιουργό και υπεύθυνο του έργου. Η Βουλή αρνείται να εκδώσει τα πορίσματα της πολυετούς και κοπιαστικής επιστημονικής έρευνας αλλά επιπλέον αρνείται να παράσχει και κάποια στοιχειωδώς λογική πολιτική ή άλλη ερμηνεία, δηλώνοντας απλά ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα η εν λόγω έκδοση. Η Βουλή υπαναχωρεί από τις αρχικές της δεσμεύσεις, κάνει έτσι πολλά βήματα πίσω. Ξεκάθαρα αυτή η απόφαση συνιστά σοβαρότατη οπισθοδρόμηση, ηθική και πολιτική. Ευλόγως γεννιούνται σοβαρά ερωτήματα. Με ποια κριτήρια αποφασίζονται οι εκδοτικές προτεραιότητες του ελληνικού κοινοβουλίου, ποιοι είναι αυτοί που τα διαμορφώνουν και πως λαμβάνουν τις αποφάσεις; Υπήρξαν πιέσεις για την ακύρωση αυτής της εκδοτικής πρωτοβουλίας και αν ναι από ποιους φορείς και γιατί;

Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι σχετικές εκδοτικές δραστηριότητες πραγματοποιούνται με χρήματα των φορολογουμένων πολιτών, θα περίμενε κανείς ότι ένα τέτοιο επιστημονικό έργο μεγάλης κοινωνικής εμβέλειας και αναφοράς, όπως αυτό για την ποντιακή Γενοκτονία που αφορά σημαντικό τμήμα των πολιτών αλλά και ευρύτερα την ελληνική ιστορία, ταυτότητα και πολιτισμό, θα αποτελούσε πρώτη προτεραιότητα του κορυφαίου θεσμού της ελληνικής δημοκρατίας. Δυστυχώς όμως η Βουλή των Ελλήνων απογοητεύει για μια ακόμη φορά και προσβάλλει τον Ποντιακό και ευρύτερα

Μικρασιατικό ελληνισμό αρνούμενη να δημοσιεύσει σε ξένες γλώσσες και να διεθνοποιήσει με αυτό τον τρόπο την επιστημονική έρευνα πολλών χρόνων που αφορά στο έγκλημα της Γενοκτονίας. Με αυτή όμως τη στάση της η Βουλή ακυρώνει τον ίδιο της τον εαυτό, κλονίζει και υπονομεύει την ηθική και πολιτική της νομιμοποίηση ως θεσμού που οφείλει να προστατεύει και να μεριμνά για τα δικαιώματα των πολιτών και να μεταφέρει τα αιτήματά τους στην κεντρική εξουσία. Παράλληλα η στάση αυτή αποδυναμώνει και υπονομεύει τον κοινωνικό, ηθικό και πολιτικό αγώνα χιλιάδων Ελλήνων στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την διεθνή αναγνώριση της ποντιακής Γενοκτονίας και προσβάλλει την μνήμη των χιλιάδων νεκρών μας και των απογόνων τους. Επιπλέον με αυτή της την απόφαση η Βουλή επιλέγει την σιωπή έναντι ενός μεγάλου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.

Το ελληνικό Κοινοβούλιο έχει κάθε λόγο να είναι αλληλέγγυο με τον δίκαιο αγώνα μας, ειδικά σήμερα, που έχουμε πετύχει την αναγνώριση της Γενοκτονίας από πολλές Πολιτείες, Δήμους, Νομαρχίες και Περιφέρειες των ΗΠΑ και κυρίως την αναγνώριση με ποσοστό 83% της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, Ασσυρίων και Αρμενίων από την Ένωση διανοούμενων της Αμερικής σε θέματα γενοκτονιών. Αντί όμως να παίρνει τη θέση της Αντιγόνης, προτιμά την αυταρχική και αντιδημοκρατική θέση του Κρέοντα.

Αντί να φωνάξει, σιωπά και κρύβεται, επομένως έμμεσα αλλά ουσιαστικά νομιμοποιεί, υποθάλπει και ενισχύει τον εγκληματία. Με αυτή της την ένοχη σιωπή αποτυγχάνει η Βουλή να ενισχύσει και να διασπείρει τα δημοκρατικά ιδεώδη στην ευρύτερη βαλκανική αλλά κυρίως στη γειτονική Τουρκία, αρνούμενη να παράσχει τα σημαντικά επιστημονικά εργαλεία για την αποκάλυψη της στρατοκρατικής και αντιδημοκρατικής φύσης του κεμαλικού καθεστώτος στη γειτονική χώρα. Το έγκλημα της Γενοκτονίας και η δημοσίευση της επιστημονικής έρευνας που το τεκμηριώνει δεν αποτελεί απλώς υπόθεση του παρελθόντος, αλλά κυρίως του μέλλοντος. Είναι ένα διεθνές ανθρωπιστικό ζήτημα, πέρα και πάνω από στενές πολιτικές σκοπιμότητες.

Αν το ελληνικό κοινοβούλιο έχει αποφασίσει να διακόψει αυτή την εκδοτική πρωτοβουλία οφείλει να το πει ξεκάθαρα, να δώσει μια πειστική και δημόσια εξήγηση σε μένα και στους ενδιαφερόμενους πολίτες για τους λόγους που το οδήγησαν σε αυτή την οπισθοδρομική και αντιδραστική απόφαση που ενισχύει τη ρατσιστική λήθη.

Οι απόγονοι των θυμάτων της γενοκτονίας και εγώ προσωπικά ως επιστήμονας που εργάστηκε και εργάζεται να τεκμηριώσει το έγκλημα, έχουμε τεράστια ευθύνη να συνεχίσουμε τον ανθρωπιστικό μας αγώνα έστω και μόνοι. Δεν έχουμε δικαίωμα να προδώσουμε αυτούς που μας έφεραν στη ζωή αλλά και να μην προστατεύσουμε τις μελλοντικές γενιές από παρόμοια εγκλήματα. Το χρέος, ανθρωπιστικό και επιστημονικό, είναι πολύ μεγάλο και είμαστε αποφασισμένοι να το εκπληρώσουμε στο ακέραιο. Δεν είμαστε λίγοι, είμαστε πολλοί πια σε αυτόν τον αγώνα.

Με τιμή

Κωνσταντίνος Φωτιάδης

Καθηγητής Πανεπιστημίου

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ-ΓΚΑΖΙ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ( ΠΡΕΖΑΣ ) ....

ΕΤΥΧΕ ΕΧΘΕΣ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ (ΣΤΟ ΙΚΑ)

ΤΑ ΠΡΕΖΑΚΙΑ ΧΤΥΠΟΥΣΑΝ ΑΒΕΡΤΑ ΓΡΟΘΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ...ΚΑΘΕ ΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΠΗ .... ΧΥΜΑ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΕΣΥ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΥ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟΝ ΜΑΤΑΙΟ ΤΟΥΤΟ ΚΟΣΜΟ....ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΦΥΣΙΚΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΦΑΣΜΑΤΙΝΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ, ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ, ΝΑ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ.... ( ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ? )

ΠΡΕΖΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΡΕΖΑ, ΕΚΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ....
ΝΑ ΑΚΟΥΣ ΤΗΝ ΒΑΡΙΑ ΑΝΑΣΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ....

Έρχονται χρόνια (ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ) δύσκολα....

Έρχονται χρόνια δύσκολα
γεμάτα καταιγίδες
κι εμείς του κόσμου θύματα
μ' ατέλειωτα προβλήματα
και λιγοστές ελπίδες.

Έρχονται χρόνια δύσκολα
τα πάντα άνω-κάτω,
ο κόσμος είναι ανάστατος
κι εμείς πληγές γεμάτο.

Φονιάδες μονοπώλια
παντού φωτιές ανάβουν,
μας καίνε, μας δικάζουνε
και την ψυχή μας βγάζουνε
και ζωντανούς μας θάβουν.

Ποδοπατούν αλύπητα
τ' ανθρώπινο το σώμα,
στο άγνωστο βαδίζουμε
κι όνειρα πια δεν χτίζουμε,
μας κλείνουνε το στόμα.

ΠΟΝΤΟΣ - Η ΤΑΙΝΙΑ

Στ' αχνάρια του Στέλιου Καζαντζίδη....

Τεχνόπολη
Πειραιώς 100, Γκάζι

Δευτέρα 5 - Σάββατο 10 Μαϊου

Είσοδος Ελεύθερη

«Στέλιος Καζαντζίδης,τ' αχνάρια ενός μύθου»

ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΪΟΥ

ΑΙΘΟΥΣΑ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ

20:00 «Λαϊκό τραγούδι» * με τον Πέτρο Γαϊτάνο
20:05 «Ήταν ένα χρέος...» Από την κα Βάσω Καζαντζίδη
20:10 Προβολή αποσπασμάτων από το ντοκιμαντέρ «Στέλιος Καζαντζίδης, τ’ αχνάρια ενός μύθου...»
21:05 Χαιρετισμός του Προέδρου του Δ.Σ. της «Τεχνόπολις» κ. Φώτη Ιγνατίου
21:15 «Ξαφνικά φως...» Από τον Κώστα Γιαλίνη
21:20 «Μεγαλειώδης και αδευτέρωτος» Ομιλία: Γιώργος Λιάνης
21:50 «Θυμάμαι...» Στιγμές του Στέλιου
22:00 «Ύμνος στη ζωή» με τον Πέτρο Γαϊτάνο , Παρουσίαση: Μαρία Τζομπανάκη

ΠΡΟΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

22:05 Ένα ποτό, να τα πούμε...

* Νέα σύνθεση του Θανάση Πολυκανδριώτη, σε στίχους του Νάσου Τσαγκανέλη και ερμηνεία του Πέτρου Γαϊτάνου, αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη

ΤΡΙΤΗ 6 ΜΑΪΟΥ

ΑΙΘΟΥΣΑ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ»

20:00 Προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ «Στέλιος Καζαντζίδης, τ’ αχνάρια ενός μύθου...»
20:15 Ελεύθερη συζήτηση με θέμα: «Στέλιος Καζαντζίδης και νεολαία». Εισηγητής: Γιώργος Λεκάκης

ΠΡΟΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

22:00 Μουσική παράσταση:

Χρηστάκης Αναστασίου, Πίτσα Παπαδοπούλου, Δημήτρης Μπάσης

ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΜΑΪΟΥ

ΑΙΘΟΥΣΑ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ»

20:00 Προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ «Στέλιος Καζαντζίδης, τ’ αχνάρια ενός μύθου...»
20:15 Ελεύθερη συζήτηση με θέμα: «Μεγάλη σημαία ο Καζαντζίδης». Εισηγητής: Σεραφείμ Φυντανίδης

ΠΡΟΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

22:00 Μουσική παράσταση: Άγγελος Παναγάκης, Μπάμπης Στόκας, Μελίνα Ασλανίδου, Πέτρος Γαϊτάνος

ΠΕΜΠΤΗ 8 ΜΑΪΟΥ

ΑΙΘΟΥΣΑ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ»

20:00 Προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ «Στέλιος Καζαντζίδης, τ’ αχνάρια ενός μύθου...»
20:15 Ελεύθερη συζήτηση με θέμα: «Πολιτεία και λαϊκός μουσικός πολιτισμός». Εισηγητής:. Λευτέρης Παπαδόπουλος

ΠΡΟΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

22:00 Μουσική παράσταση: Δημήτρης Κατοίκος, Θέμης Αδαμαντίδης, Ελένη Δήμου, Γιώργος Μαργαρίτης, Κώστας Καραφώτης.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 - ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΜΑΪΟΥ

ΑΙΘΟΥΣΑ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ»

17:00 - 23:30 Έκθεση προσωπικών αντικειμένων

Ημέρες διεξαγωγής του event :

05-05-2008 Αθήνα

06-05-2008 Αθήνα

07-05-2008 Αθήνα

08-05-2008 Αθήνα

09-05-2008 Αθήνα

10-05-2008 Αθήνα

τα πολλά λόγια , είναι φτώχεια....

στέλιο μας λείπεις όσο τίποτα.....

Η ταινία «Πόντος» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών....

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας, με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια, ανακοινώνει ότι, η ταινία μικρού μήκους, «Πόντος», σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή του νεαρού Πόντιου συμπάροικου κ. Παναγιώτη Στεφανίδη (τέως Γενικού Γραμματέα της Ομοσπονδίας μας), επιλέχτηκε μεταξύ χιλιάδων άλλων έργων που στάλθηκαν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και θα προβληθεί στον τελικό γύρο, που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 15 και 24 Μαΐου 2008.

Η Ομοσπονδία μας, συγχαίρει τον νεαρό Πόντιο κ. Παναγιώτη Στεφανίδη και του εύχεται καλή επιτυχία στην τιτάνια αυτή προσπάθειά του.

Ο Παναγιώτης Στεφανίδης, νέος της τρίτης γενιά των ομογενών της Αυστραλίας, μόνος του, πέτυχε κάτι που όλοι εμείς, οι οργανωμένοι φορείς των Ποντίων του κόσμου, σωματεία, ομοσπονδίες και παγκόσμια όργανα, δεν μπορέσαμε να πετύχουμε με αδιάκοπους και συνεχείς αγώνες δεκαετιών, μαζί και με τις εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις.

Έφερε το Ποντιακό θέμα στο κέντρο της παγκόσμιας δημοσιότητας.

Παραπομπές:

• Ιστοσελίδα του Φεστιβάλ: www.shortfilmcorner.com/indexsfc_us.htm
• Ιστοσελίδα του έργου «Πόντος»: http://www.pontosmovie.com

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Χαράλαμπος Τααβλαρίδης
Πρόεδρος

Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήσετε με τους:
Χαράλαμπο Ταβλαρίδη, Πρόεδρο στον αριθμό +61 419 335008
Παναγιώτη Ιασωνίδη, Αναπληρωτή Πρόεδρο, στον αριθμό +61 414 612121

Το φτηνό ζεϊμπέκικο για τον Γιώργο.....

Ο μικρόφαλλος τραγουδιστής και της Χούντας ο εθελοντής
Βλέπε, άκου, κάνε μόκο, Χατζιαβάτη Τσιριμώκο
Για να μπεις στο κλαμπ της αρπαχτής
Θάνατος στους διαφημιστές, στους εκτελεστές τραγουδιστές
Που τον πόνο του κοσμάκη, τον πουλάνε στο Λαμπράκη
Να τον κάνει φούσκες μετοχές

Γύριαα απ’ τη Χαλκιδική, μιαν αποφράδα Κυριακή
Απ' το γάμο του Ηλία, Γκατζολία μεγαλεία
Κι ένα μαύρο κόμπο στο βρακί

Έτρεξα στο θέατρο του Ψυρρή, μες των παπουτσιών την Κυριακή
Πριν μιλήσω με το Λάκη, της καρδιάς το μπαλονάκι
Το' σκασε και βγήκε στο σφυρί

Με του Τζορτζ τον ιμπεριαλισμό, βρέθηκα στον Ευαγγελισμό
Σε παλιό ασθενοφόρο, μάχη με τον Εωσφόρο
Τον καταραμένο υλισμό

Στο ελληνάδικο Ιεζεκιήλ, η Συμφωνική του Ισραήλ
Κι ο Χριστόδουλος στην πόρτα, άσπρα χάπια, μαύρα χόρτα
Λάιβ στήλη άλατος εστί

Φταίγανε οι τρίχες της κοντής, που έσβησε το άστρο της ντροπής
Κι ο πρεζάκιας για καριέρα, του μεγάρου η καμαριέρα
Από αναρόφηση χολής

Θέλω σε παράθυρο να βγω των ειδήσεων τηλεοπτικό
να τη βγάλω λάου-λάου και του Χατζηνικολάου
να του κατουρήσω την ψυχή

τζιμάκος

δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου.....

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους,
δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα,
γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους,
ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου».

Μπέρτολντ Μπρέχτ