Παοκτσήδικες Αναζητήσεις

απλό κόπι πέηστ σε γραφόμενα στο paokg4.org που με εκφράζουν απόλυτα

Τι παλτό αυτός ο Μέσσι (ο κανονικός).

Ο Μέσσι των φτωχών.

Γεια σου μεγάλε Μπίλυ με το τρομερό ποδοσφαιρικό σου μάτι και τους κουμπάρους. Και τους διαφημιστές, μην ξεχνάμε τους διαφημιστές.

Μέσσι.

Υπήρχε περίπτωση, έστω μια, να ερχόταν ο Μέσσι σε ελληνική ομάδα και τα περίφημα προγράμματα ανάπτυξης ταλέντων και τα τμήματα οικοδομής να μην τον εξασφάλιζαν μια μεγάλη καριέρα σερβιτόρου στην Αριστοτέλους ή παγωτατζή στην Ομόνοια (στην καλύτερη);

Ταλέντων το ανάγνωσμα.

Μιας και η μέρα είναι αφιερωμένη στα ταλέντα, δύο αυθεντικά ταλέντα μας, οι Αθανασιάδης και Γεωργίου, τι πρόοδο σημειώνουν στον Πανσερραϊκό; Γιατί οι φήμες θέλουν τον πρωτοπόρο της περούκας -πρόεδρο, χολωμένο με το δανεισμό του Αμπουμπακάρι στον κουμπάρο εκ Βοιωτίας και τη χολή του να την πληρώνουν οι δικοί μας παίκτες.

Ενδιαφέρεται πραγματικά κανείς; Ή θα ξεπλυθούν όλα, για άλλη μια φορά στην κολυμπήθρα της Μεσήμβριας και στα νέα, πρωτοποριακά προγράμματα ανάπτυξης ταλέντων;

Μπάλα.

Για πόσο καιρό ακόμα οι αθάνατη ελληνική (και εισαγώμενη) μετριότητα, η τεμπελιά και λαμογιά, θα προσπαθεί να μας πείσει ότι ο χυλός που μας ταΐζει εδώ και χρόνια έχει καμιά σχέση με το σπορ που παίζεται στην Εσπερία; Κι εμείς να αποδεχόμαστε άβουλοι και μοιραίοι αυτή τη μετριότητα της ελληνικής μπάλας ως ποδόσφαιρο; Και να τους χειροκροτάμε κι από πάνω;

Θα ‘θελα να ‘ξερα, δεν ντρέπεσαι;

Οι επαγγελματίες και ειδικά οι προκλητικά αμειβόμενοι, δεν ντρέπονται λίγο για το θέαμα που παρουσιάζουν κάθε Κυριακή στα γήπεδα; Και για την προκλητική τους αδιαφορία να δείξουν κάτι περισσότερο σ’ αυτούς που τους εξασφαλίζουν ζωή χαρισάμενη από το υστέρημά τους;

Suicide is a Solution.

Μόλις έχεις δει το χθεσινό Μπαρτσελόνα-Άρσεναλ. Μπαίνεις στο αυτοκίνητο για να γυρίσεις στο σπίτι. Ο οδηγός συντονίζει το ραδιοφωνικό δέκτη στα τοπικά ραδιοπλυντήρια. Σαρώνουμε τη μπάντα των ΕφΕμ από τα αριστερά προς τα δεξιά. Καταγγελίες για ορατούς και αόρατους εχθρούς που απεργάζονται μέρα-νύχτα σενάρια για να χτυπήσουν τις ομάδες του τιμημένου αδούλωτου Βορρά, έχουσι όμως γνώση οι φύλακες, νυν υπέρ πάντων ο αγών, ο αγώνας τώρα δικαιώνεται, κραυγές, σπαστά ελληνικά, ακροατές με λύσεις για όλα τα προβλήματα της νεολαίας.

Η αυτοκτονία είναι μια κάποια λύση.

Κέντρον Διασκεδάσεως, "το Παλατάκι".

Όλοι σήμερα στο PAOK Sports Arena. Παίζει ο Ρουβάς.

Που καταντήσαμε. Από το μπιπ-μπιπ η Ορθούλα κι ο Σάκης ο Ρουβάς, να τους βαράμε παλαμάκια και να τους κολλάμε και αφίσες.

Που καταντήσαμε...

πολυέκθεση "Γεύσεις και Ζωή"

Την Ποντιακή Κουζίνα και τα παραδοσιακά προϊόντα της εταιρείας "Βερμίου Γης" θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν όσοι επισκεφθούν την πολυέκθεση "Γεύσεις και Ζωή" που θα πραγματοποιηθεί από τις 8 έως τις 11 Απριλίου 2010 στο Ζάππειο Μέγαρο (ώρες λειτουργίας 11:00 - 20:00).

Δάνεια και από ευρωπαϊκές τράπεζες!

Δάνεια και κάρτες θα μπορούν σύντομα να πάρουν οι Έλληνες καταναλωτές από τράπεζες άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους ευνοϊκότερους όρους που ισχύουν στα κράτη αυτά. Έτσι, ο Έλληνας καταναλωτής θα μπορεί να συνάψει καταναλωτικό δάνειο ή να εκδώσει πιστωτική κάρτα με χαμηλότερα επιτόκια που ισχύουν σε πολλά κράτη-μέλη της ΕΕ, στον βαθμό που και οι ξένες τράπεζες θα θελήσουν να εκμεταλλευθούν το άνοιγμα της ελληνικής αγοράς. Η σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται υπό διαμόρφωση αυτή την περίοδο και εξελίξεις αναμένονται τους προσεχείς μήνες. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι βάσει ενός ενιαίου εντύπου κόστους ομοειδών τραπεζικών προϊόντων το οποίο θα υπάρχει («έντυπο τυποποιημένων ευρωπαϊκών πληροφοριών καταναλωτικής πίστης» όπως ονομάζεται) ο Έλληνας καταναλωτής θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να γνωρίζει πόσο «κοστίζει» για παράδειγμα ένα καταναλωτικό δάνειο ύψους 50.000 ευρώ, με 10ετή εξόφληση, στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο κτλ., για όλες τις χώρες της ΕΕ. Στη συνέχεια θα μπορεί μέσω internet να επιλέγει την τράπεζα της αρεσκείας του και εφόσον έχει τα εχέγγυα που απαιτεί η κοινοτική τράπεζα θα συνάπτει το δάνειο ή αντιστοίχως θα εκδίδει πιστωτική κάρτα με επιτόκιο χαμηλότερο από αυτό κάποιας ελληνικής τράπεζας. Επίσης, οι καταναλωτές θα επωφελούνται από τραπεζικά προϊόντα που δεν διατίθενται στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται να γλυτώσουμε από πουθενά...

Το δάχτυλο μίκρυνε πολύ....

H δύσκολη οικονομική συγκυρία που διανύουμε δεν προέκυψε εξ παρθενογενέσεως. Ένας σοβαρός λόγος που συνέτεινε σε αυτό το αποτέλεσμα είναι η μοναδική ικανότητά μας να βάζουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί και να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Σήμερα όμως, αυτό το δάχτυλο...μίκρυνε πολύ. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι κάθε αγορά είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας। Συμφωνώ απόλυτα। Και στην ελληνική επιχειρηματικότητα κάναμε το ίδιο। Κρύβαμε τα προβλήματα ή τα ωραιοποιούσαμε। Σήμερα μιλάμε – μεταξύ άλλων - για κρίση στα media. Ως segment του κλάδου αυτού, αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζει και ο χώρος του Δωρεάν Τύπου. Από το 2000 και μετά, με την εμφάνιση της Metro, το συγκεκριμένο segment βίωσε μια πρωτοφανή ανάπτυξη, με εκατοντάδες νέους τίτλους να εμφανίζονται, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είχαν ούτε στρατηγική, ούτε υγιή πρότυπα ανάπτυξης, ούτε έφερναν κάποια καινοτομία. Απλά οι εκδότες τους πίστευαν ότι είχαν βρει τρόπο για εύκολο χρήμα. Η σημερινή κρίση όμως έχει θέσει την αγορά αυτή σε ένα διαρκές ξεκαθάρισμα. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε τίτλους με τα χαρακτηριστικά που ανέφερα παραπάνω, να κλείνουν ο ένας μετά τον άλλο. Και να επιβιώνουν μόνο εκείνοι που έχουν κάτι να πουν, πρεσβεύουν μια καινοτομία, καλύπτουν μια ανάγκη. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έλεγε ότι υπήρχαν δωρεάν έντυπα που ο μόνος στόχος τους ήταν να απορροφούν κρατική διαφήμιση, μέσα από επιχειρηματικές διαπλοκές. Κανείς δεν έλεγε ότι κάποιοι «εκδότες» εξέδιδαν δωρεάν έντυπα για ξέπλυμα χρήματος. Κανείς δεν έλεγε ότι κάποιοι από αυτούς εκβίαζαν διαφημιζόμενους και διαφημιστές για να τους δώσουν διαφήμιση. Με την έννοια αυτή, η σημερινή κρίση είναι καλοδεχούμενη. Ευχή όλων είναι ο Δωρεάν Τύπος να ξεκαθαρίσει από τους τυχοδιώκτες και όλους εκείνους που έκαναν κακό στην εικόνα του. Από εδώ και πέρα ένα δωρεάν έντυπο – αλλά και κάθε έντυπο γενικότερα – θα επιβιώνει μόνο εάν έχει κάτι να προσφέρει. Θεωρώ δεδομένο ότι από τη στιγμή που το τοπίο θα ξεκαθαρίσει, τα ποιοτικά δωρεάν έντυπα που θα παραμείνουν, θα αναδείξουν ακόμα περισσότερο τις μεγάλες δυνατότητές τους, τόσο απέναντι στο αναγνωστικό κοινό, όσο και απέναντι στη διαφημιστική αγορά.

«Μια γυναίκα θα αγοράσει οτιδήποτε για το οποίο νομίζει ότι το κατάστημα χάνει χρήματα» Κιν Χάμπαρντ

«Τα μεγάλο ερώτημα, στο οποίο δεν έχω καταφέρει ν' απαντήσω, παρά τα τριάντα χρόνια έρευνας στη γυναικεία ψυχή, είναι το τι θέλει μια γυναίκα» είχε πει ο Ζίγκμουντ Φρόιντ. Κι αν δεν απάντησε στο ερώτημα αυτό ολόκληρος Φρόιντ, γιατί άραγε να έχουμε απαιτήσεις να απαντηθεί από τους σύγχρονους marketers; Φευ! Διάβασα πρόσφατα σε ένα άρθρο της Walt Street Journal την άποψη ενός αμερικανού θεωρητικού του marketing, ο οποίος χαριτολογώντας είπε το αμίμητο «Αν η προσπάθεια που καταβάλαμε για να κατανοήσουμε τη γυναικεία ψυχοσύνθεση πήγαινε στη διαστημική έρευνα, τώρα θα πουλάγαμε χοτ-ντογκ στο φεγγάρι». Υπερβολή ή όχι, η γυναικεία ψυχοσύνθεση είναι αναμφίβολα δύσκολο να μελετηθεί κι αυτό δυσχεραίνει τη ζωή των marketers. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί και μια πρόκληση γι’ αυτούς. Πρόσφατες οικονομικές μελέτες έδειξαν ότι η οικονομική ανάκαμψη θα ξεκινήσει από τις γυναίκες, οι οποίες αποκτούν διαρκώς μεγαλύτερη καταναλωτική δύναμη. Αναπόφευκτα λοιπόν, το σύγχρονο marketing πρέπει να στραφεί σε αυτές, να τις προσεγγίσει με τον τρόπο που αυτές θέλουν, να μιλήσει στη γλώσσα τους, να απαντήσει στις ανάγκες τους.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού...

H επαναξιολόγηση και η αναθεώρηση παγιωμένων καταστάσεων στην ευρύτερη αγορά της επικοινωνίας, καταστάσεις που πλέον δεν δικαιολογούνται από την σκληρή πραγματικότητα της οικονομικής ύφεσης, δεν θεωρούνται κατ’ ανάγκη εξελίξεις αρνητικές। Όλοι συμφωνούμε ότι τα προηγούμενα χρόνια η λογική του «αυτόματου πιλότου» είχε δώσει μεν σημαντική ώθηση στην αγορά, δημιούργησε ωστόσο τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη ανορθόδοξων πρακτικών που σε βάθος χρόνου αποδείχθηκαν καταστροφικές। Τώρα που ήρθε η ώρα των διαρθρωτικών αλλαγών, διαβάζουμε και ακούμε για προτάσεις που πραγματικά είναι καινοτόμες, ουσιαστικές και άκρως δημιουργικές. Προτάσεις που δημιουργούν απορία γιατί τόσα χρόνια δεν είχαν κατατεθεί, δεν είχαν συζητηθεί, δεν είχαν υλοποιηθεί. Η τελευταία πρόταση που διαβάσαμε στον τύπο ακολουθεί αυτή τη λογική. Σύμφωνα με αυτή, η κυβέρνηση μελετά έναν διαφορετικό τρόπο επένδυσης της κρατικής διαφήμισης, περισσότερο αξιοκρατικό και εν τέλει, περισσότερο αποδοτικό κατά τη γνώμη μου. Ο τρόπος αυτός είναι ο εξής: το κράτος θα εμφανιστεί ως μεγάλος διαφημιζόμενος και θα αγοράσει χώρο και χρόνο για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες του, διανέμοντας διαφήμιση σε όλα τα μέσα με τον ίδιο τρόπο, εξασφαλίζοντας παράλληλα και τις αντίστοιχες εκπτώσεις. Στη συνέχεια ο αρμόδιος δημόσιος φορέας που θα κάνει τη σχετική συμφωνία, θα κατανέμει τον χώρο και τον χρόνο ανάλογα με τις ανάγκες των υπουργείων και των κρατικών φορέων, δημοσιοποιώντας με λεπτομέρειες τον αριθμό των καταχωρίσεων και των σποτ, τα μέσα που επέλεξε και το κόστος της διαφημιστικής δαπάνης. Πρόκειται για μια πρόταση που αναμφισβήτητα προάγει την αξιοκρατία και τη διαφάνεια, στοιχεία που τόσο λείπουν από την ελληνική πραγματικότητα και όλες τις εκφάνσεις της.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα πρόταση – είτε συμφωνεί κανείς μαζί της, είτε όχι – είναι αυτή της Ενωσης Επιχειρήσεων Διαφημιστικής Επικοινωνίας Βορείου Ελλάδος (ΕΕΔΕΒΕ), η οποία ζητά να αλλάξει με τροπολογία ο νόμος για την καταβολή του 30% της διαφήμισης του δημοσίου σε μέσα της περιφέρειας. Αντί για την κεντρική διάθεση των διαφημιστικών κονδυλίων από τους ίδιους τους κρατικούς οργανισμούς, η ΕΕΔΕΒΕ προτείνει να διαχωρίζεται εξαρχής το ποσοστό 30% για την περιφέρεια και να δίνεται μέσω spec σε διαφημιστικές εταιρείες που έχουν έδρα στην περιφέρεια. Γιατί μόνο έτσι θα σιγουρέψει ότι το 30% που ορίζει ο νόμος ότι πρέπει να πηγαίνει στα περιφερειακά μέσα θα πηγαίνει στα σίγουρα και δεν θα χάνεται σε κάποιους διαδρόμους διαφημιστικών εταιρειών.

Eurodollar

Νά τα μας... Το παγκόσμιο νόμισμα (United Future World Currency) είναι μάλλον έτοιμο.
Μέχρι κι ονοματάκι του βρήκαν, Eurodollar λέγεται (μεγάλη η χάρη του) με barcode κι όλα τα αναγκαία αξεσουάρ για μια μεγάλη καριέρα. Με τις υγείες μας στο μέλλον...

Δείτε το παιδιά: futureworldcurrency.com

Παμποντιακό Πανηγύρι στα Σούρμενα 7 έως τις 11 Απριλίου 2010

Ευαγγέλιο Μαρίας Μαγδαληνής

(Ανακατευθυνόμενο από Ευαγγέλιο της Μαρίας της Μαγδαληνής)

Το γνωστικό Ευαγγέλιο της Μαρίας της Μαγδαληνής, είναι ένα από τα κείμενα του πρώιμου Χριστιανισμού, που βρέθηκε το 1945 μαζί με άλλα γνωστικά κείμενα στην περιοχή του Νάγκ Χαμαντί της Ανω Αιγύπτου και μας επιτρέπει να γνωρίσουμε μια άλλη πλευρά του χριστιανισμού και μια διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων (πιο πνευματική κατά τους γνωστικούς). Ανήκει στα λεγόμενα "Απόκρυφα" ή δευτεροκανονικά Ευαγγέλια, όπως όνομαστηκαν στα κατοπινά χρόνια από την επικρατούσα Εκκλησία και δεν συμπεριλαμβάνονται στα "κανονικά" Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης.

Ένα από αυτά είναι και το Ευαγγέλιο της Μαρίας της Μαγδαληνής, της τόσο αμφιλεγόμενης προσωπικότητας, που ανά τους αιώνες, το όνομα της και μόνο έχει προκαλέσει έριδες και διαμάχες μεταξύ των υποστηρικτών και των επικριτών της. Είναι το μοναδικό Ευαγγέλιο από όλη την συλλογή (και οχι μόνο) του Νάγκ Χαμαντί, το οποίο γράφεται ή αποδίδεται σε γυναίκα.

Το συγκεκριμένο κείμενο το οποίο γράφτηκε κατα πρώτων στα αρχαία ελληνικά και κατόπιν μεταφράστηκε στα κοπτικά, παρουσιάζει μια Μαρία Μαγδαληνή, μία μορφή εντελώς διαφορετική απο αυτήν την οποία γνωρίζουμε. Το Ευαγγέλιο, έτσι όπως έφτασε μέχρι τις μέρες μας, σχεδόν μισοκατεστραμένο, ξεκινά από το κεφάλαιο 4 του πρωτοτύπου. Αναφέρεται στην περίοδο μετά την Ανάσταση του Κυρίου και την εμφάνιση του Ιησού στην Μαρία την Μαγδαληνή, όπου υποτίθεται και έγινε η αποκάλυψη, η βαθιά γνώση που μετέδωσε ο Ιησούς στην Μαρία.. Η Μαρία εδώ παρουσιάζεται ως η διορατική, η ενορατική, ως εκείνη που έχει ενωθεί πνευματικά με τον Διδάσκαλο.

Το "Κατά Μαριάμ Ευαγγέλιον" απεικονίζει, απο την πρώτη κιόλας φράση τις βάσεις των γνωστικών απόψεων. ΥΛΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΣΑΡΞ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΝΟΥ. Ανάσταση της ΨΥΧΗΣ και όχι της ΣΑΡΚΑΣ γιατί μόνο μεσά απο την ανάσταση της ψυχής μπορείς να δείς τον ανεστημένο κατά πνεύμα Ιησού! Εδω βρίσκουμε και μία αντίθεση μεταξύ γνωστικών και μη γνωστικών σχετικά με το θέμα "Ανάσταση". Οι γνωστικοί πίστευαν στην πνευματική ανάσταση και όχι στην ανάσταση της σάρκας, όπως διακήρυτταν οι "ορθόδοξες" απόψεις.

Μάς λέει, ότι η αμαρτία και όλα τα κακά του κόσμου προέρχονται απο τον ίδιο τον άνθρωπο.

Προτρέπει να κάνει ο καθένας μας μία ενδοσκόπιση του έαυτού του, για να βρεί τον σώστο δρόμο που τελικά θα τον φέρει κοντά στην Βασιλεία, η οποία δεν ύπαρχει εξωτερικά, δεν είναι κάποιο μέρος, δεν μπορεί να σε πάρει κάποιος από το χερί και να σε οδηγήσει εκεί. Βρίσκεται εντός μας και μόνο εκεί θα πρέπει να την αναζητήσουμε!!!

Ένα άλλο στοιχείο του Ευαγγελίου, είναι ότι οι μαθήτες αναγνωρίζουν αρχικά την ιδιαίτερη σχέση που είχε ο Ιησούς με την Μαρία την Μαγδαληνή. Ένα στοιχείο που η "ορθόδοξη" άποψη, η οποία για τους δικούς της δογματικούς λόγους αρνείται να δεχθεί και αποφασίζει να ρίψει το "Κατά Μαριάμ Ευαγγέλιον" στον κάλαθο των αχρήστων. Εδώ οι μάθητές, αναγνωρίζουν ότι ο Κύριος την αγαπούσε διαφορετικά από τις άλλες γυναίκες και σαν τέτοια ζητούν την συνδρομή της, όταν τους καταλαμβάνει ο φόβος για την σωματική απώλεια του Διδασκάλου και διστάζουν να πάνε να κηρύξουν το Ευαγγέλιο στούς Εθνικούς. Ζητούν να μάθουν αυτά που εκείνοι δεν γνωρίζουν. Εδώ η Μαγδαληνή γίνεται η εμψυχώτρια, το στήριγμα και η αγάπη που όλους μπορεί και τους αγκαλιάσει και τους παρηγορεί. Τους εξομολογείται την αποκάλυψη του Ιησού σχετικά με τον δύσκολο δρόμο της ψυχής πρός την απελευθέρωση και τους πειρασμούς (στο Ευαγγέλιο αναφέρονται ως οι επτά δαίμονες της ψυχής, που την καταδυναστεύουν), και τους οποίους πρέπει να νικήσει, ούτως ώστε τελικά να μπορέσει να προχωρήσει προς τον Θεό, να ανοιχθούν οι πνευματικοί της ορίζοντες και να δεχθεί το αληθίνο μύνημα του Ιησού.

Τελειώνοντας το "Κατά Μαριάμ Ευαγγέλιον", παρουσιάζει αλληγορικά, την διαμάχη μεταξύ των δύο απόψεων!! Της γνωστικής άποψης με εκπρόσωπο την Μαρία την Μαγδαληνή και της "ορθόδοξης" άποψης, που στο κείμενο εκπροσωπείται απο τον Πέτρο. (Γνωρίζουμε, ότι οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος είναι η βάση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.)Ο Πέτρος στο κείμενο απορρίπτει την Μαγδαληνή, την αποκαλεί ειρωνικά "ΑΥΤΗ", από αγαπημένη του Κυρίου υποβαθμίζεται και γίνεται κατώτερη. Της λέει, συνηγορώντας με τον Ανδρέα, οτι δεν θα αλλάξουμε τις σύνηθειές (=δόγμα) μας επειδη το θές εσύ! Αμφιβάλει για το αν είχε επιλέγει από τον Διδάσκαλο, ως καλύτερη!! Κατηγορεί την Μαρία (δηλ. τη γνωστική άποψη), ότι καμώνεται πως έχει δεί τον Κύριο ώστε να δικαιολογήσει κάποιες παράξενες ιδέες, φαντασιοκοπίες και ψέμματα, που επινοεί η ίδια και τα αποδίδει σε Θεία έμπνευση. Δεν είναι δυνατόν να έχει αποκαλύψει ο Κύριος τέτοια πράγματα και μάλιστα σε μιά γυναίκα!! - Γνωρίζουμε ότι η θέση της γυναίκας μεσά στην "ορθόδοξη" άποψη δεν είναι και η καλύτερη που της έχει αποδωθεί - Δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται. Όπως όμως, η Μαρία αντιμετωπίζει ευθαρσώς τον Πέτρο, έτσι και οι γνωστικοί που την θεωρούν πρότυπό τους, αμφισβητούν την εξουσία των ιερέων και επισκόπων της Ρωμαιοκαθολικής άποψης (Πέτρος), που βεβαιώνουν με επιμονή, οτι έχουν την Αποστολική διαδοχή απ΄ευθείας απο τον Πέτρο, άρα και κατά συνέπεια, ό,τι δεν συμφώνει με την άποψή τους ("ορθόδοξη" άποψη) είναι ΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!!

Τα λόγια του Ιησού σύμφωνα με το κατά Μαριάμ Ευαγγέλιον:

Τι είναι η ύλη;
Θα υπάρχει για πάντα;
Ο Διδάσκαλος απάντησε :
" Ό,τι γεννήθηκε, ό,τι δημιούργήθηκε, όλα τα στοιχεία της φύσης
εμπλέκονται και συνδέονται μεταξύ τους.
Ό,τι συντέθηκε θα αποσυντεθεί, όλα θα επιστρέψουν από εκεί που ξεκίνησαν,
η ύλη θα ξαναγυρίσει στις απαρχές της ύλης. ***
Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτο".
Ο Πέτρος του είπε :
" Αφου λές ότι μπορείς να ερμηνεύσεις όλα τα στοιχεία της φύσης και του κόσμου,
πές μας λοιπόν, ποιά ειναι η αμαρτία του κόσμου τούτου;"
Ο Κύριος αποκρίθηκε και απάντησε :
" Αμαρτία δεν υπάρχει από μόνη της.
Οι άνθρωποι είναι εκείνοι που κάνουν την αμαρτία να υπάρχει, δρώντας εγκλωβισμένοι στις συνήθειες της φύσης τους,
που είναι επιρρεπής στην μοιχεία, τότε είναι που γεννιέται η αμαρτία.
Γι αυτό λοιπόν το ΦΩΣ ήρθε ανάμεσά σας, για να γίνει κομμάτι του εαυτού σας
προκειμένου να τον επανενώσει με την ΠΡΩΤΗ ΟΥΣΙΑ, ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ!"
Συνέχισε ο Διδάσκαλος και είπε :
" Να γιατί αρρωσταίνετε και πεθαίνετε, γιατί αυτή είναι η συνέπεια των πράξεων σας.
Γιατί κάνετε ό,τι σας απομακρύνει απο την ΖΩΗ...
Ο νοών, νοείτω".


*** Αυτά που αναφέρονται εδώ και είναι σημειωμένα με τα αστεράκια είναι πάνω κάτω ακριβώς τα λόγια που χρησιμοποιεί ο ΠΛάτων στο έργο του "Τίμαιος" στο οποίο θα αναφερθώ μετά τη γιορτή της Λαμπρής (κι όχι του εβραϊκού "πάσχα").

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΗΜΕΡΑ...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

ΌΛΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΜΕΛΩΔΙΕΣ

Το Πάθος στον αντίποδα (αναδημοσίευση)

μία καταπληκτική ανάρτηση από την φίλη πηνελόπη που κατόπιν άδειά της , την αναδημοσιεύω.

Στον αντίποδα της περιόδου της Τεσσαρακοστής που προετοίμασε το έδαφος για την Εβδομάδα των Παθών που διανύουμε, εβδομάδα κατάνυξης για τους Χριστιανούς, τοποθετώ την έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με θέμα τον Έρωτα στην Αρχαιότητα, που παρακολούθησα χθες (σε λίγες μέρες τη «μαζεύουν»).

Πρόκειται για μια βαθιά ουμανιστική έκθεση, έναν ύμνο στο Σώμα (συμπεριλαμβανομένου του Πνεύματος-Εγκεφάλου). Μια ωδή στο σαρκικό έρωτα, στην επιθυμία και στο πάθος, που έρχεται να θυμίσει -ακόμη και μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα, της νηστείας και της αυτοκάθαρσης- πως τα Πάθη είναι εδώ, γιατί ήταν και θα είναι. Η Εβδομάδα των… άλλων παθών λειτουργεί λυτρωτικά, τρόπον τινά, για τους πιστούς, αφού τους υποβάλλει σε μια εσωτερική διεργασία διαγραφής της σαθρής υπόστασής τους. Αυτή η διαδικασία διαγραφής πρέπει να είναι επώδυνη. Οι Χριστιανοί καταστρέφουν όλα εκείνα τα κομμάτια που ύφαναν το προηγούμενο διάστημα, κομμάτια αμιγώς ανθρώπινα, εγωκεντρικά και πειναλέα.

Η Ορθοδοξία ζητά απ’ τους πιστούς να αυτοκαταλυθούν, ώστε κατόπιν να βιώσουν καθαροί το θαύμα της Ανάστασης. Οι πιστοί κλαίνε, παλεύουν με τους κόμπους στο λαιμό τους, πονούν με τα πάθη του Ιησού αλλά στην πραγματικότητα πονούν μόνο για τους εαυτούς τους. Κανείς δεν έκλαψε για τον Ιησού, στ’ αλήθεια. Ο Ιησούς θα μπορούσε να είναι ήρωας σε αρχαία τραγωδία, που μέσω του ελέου οδηγεί τα πλήθη στην των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν. Ο τραγικός Εσταυρωμένος που απογυμνώνει την τρωτή, προβληματική τους φύση. Οι πιστοί γνωρίζουν πως ο Ιησούς θα αναστηθεί. Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, συμπεριφέρονται σαν να μην το γνωρίζουν! Κάθε χρόνο παρακολουθούν το ίδιο σήριαλ που έχει πάντα το ίδιο τέλος αλλά επιμένουν να κάνουν τους ανήξερους για την έκβαση της υπόθεσης! Επιμένουν να περνούν ξανά και ξανά από τα ενδιάμεσα αγωνιώδη στάδια ζητώντας απεγνωσμένα να υποφέρουν!

Τούτοι οι χριστιανικοί μαζοχισμοί, λοιπόν, δεν είναι παρά μια αφορμή για εσωτερική αποδόμηση (και αναδόμηση, εν συνεχεία). Αγνοούν όμως οι πιστοί πως αυτή η πείνα για τον πόνο είναι απολύτως φυσική κι ότι στην ουσία δεν είναι η πίστη που τους υποκινεί αλλά το ίδιο το DNA τους. Η τάση διάλυσης του «εντός» επισκέπτεται περιοδικά τον Άνθρωπο αλλά όχι για να τον εξαγνίσει∙ για να τον επιβεβαιώσει. Έρχεται για να τον κάψει και μετά να τον ξανακάνει εύφορο.

Η εγγενής υπακοή μας σε αυτόν τον ντουμπλ-φας μηχανισμό, τον όλεθρο και την ανάσταση/αναγέννηση δηλαδή, συνιστά μια διαδικασία που βιώνεται ούτως ή άλλως μέσα στην καθημερινότητα, τη δική μας, ανθρώπινη, ερωτική καθημερινότητα: την επιθυμία, την ηδονή, το εγκεφαλικό παιγνίδι. Ο Έρωτας ως εξουσιαστής των πάντων παρουσιάζεται να απολαμβάνει τη ρίψη των βελών του και να συγκλονίζει τις ψυχές και τα κορμιά. Σε αρκετές απεικονίσεις του, αρπάζει την Ψυχή και την υποτάσσει∙ άλλοτε τη σέρνει από τα μαλλιά κι άλλοτε τη δένει πισθάγκωνα σε κίονα. Ακόμη και αυτές οι μάχες όπου η Ψυχή αρνείται να του παραδοθεί και που εξελίσσονται σε αλληλοβασανισμό, επισφραγίζονται με αγκαλιές και φιλιά ανάμεσά τους. Ο Έρως που δαμάζει θεούς τε και θνητούς, σπέρνει όχι μόνο την ψευδαίσθηση της αιωνιότητας και την αγαλλίαση, μα και τη ματαίωση, την πίκρα, την απογοήτευση και την ήττα. Αλλοπαρμένες από έρωτα οι μορφές στον πάνω όροφο του Μουσείου εκτονώνουν τις ορμές τους με όποιο τρόπο επιθυμούν, ακομπλεξάριστα και λυσσαλέα, δηλαδή φ υ σ ι ο λ ο γ ι κ ά. Οι σάρκες διεγείρονται και ζητούν ταίρι. Πέρα από το ρόλο του φαλλού ως αποτροπαϊκό στοιχείο για το κακό μάτι, το σεξουαλικό παιγνίδι και η πρόκληση αποτελούσαν κοινό τόπο. Η επιθυμία είναι η αρχή κάθε κίνησης. Η ανήμερη φαγούρα για κατάκτηση του ερώμενου, είτε προσώπου είτε τόπου είτε αντικειμένου, ενυπάρχει φύσει μέσα μας αλλά ενοχοποιείται ως «απληστία» και «απομάκρυνση από τη θέωση», από τα σαΐνια της Εκκλησίας.

Στο σύνολό της, η έκθεση επιβεβαιώνει πανηγυρικά τη διττή υπόσταση του έρωτα: τη στιγμή της συνουσίας δεν είναι μόνο τα κορμιά που συναντώνται αλλά και τα Είναι μέσα στα κορμιά. Δυο εαυτοί που κάνουν έρωτα, ένα Είναι με ένα άλλο Είναι αγκομαχούν, ερεθίζονται, συμπληρώνονται και εξαπατώνται πως θα ζήσουν για πάντα. Αυτή η διεργασία αλληλοχώνευσης εδραιώνει τη δίψα του νου για παράδοση και επιβολή εναλλάξ. Οι παρτενέρ «ουρλιάζουν» για ζωή την ώρα του σεξ, καυχώνται, υποτάσσονται, καταργούν το χώρο και το χρόνο έστω για λίγη ώρα, αφήνονται στη φύση τους. Αυτή την φύση που βάναυσα επιχειρεί εδώ και αιώνες να καταργήσει ο Χριστιανισμός με τις απαράδεκτες συστάσεις του για νηστεία, αγαμία, διανοητική νηνεμία και συρρίκνωση των σωματικών αναγκών.

Δε με ενδιέφερε να επιμείνω στο εικαστικό κομμάτι της Έκθεσης∙ πρόκειται για ένα αισθησιακό οπτικοακουστικό κέρασμα. Ούτε στο πραγματολογικό κομμάτι ήθελα να μείνω∙ λίγο πολύ, όλοι έχουμε ακούσει/διαβάσει για τη «διαχείριση» του Έρωτα στην Αρχαιότητα. Θέλησα μόνο να αντιπαραβάλω την αλήθεια της ζωής με την ψευδοαλήθεια της μη ζωής των Χριστιανών φωστήρων.

Για τον επίλογο, αφήνω το απόσπασμα από την Ιλιάδα, που ακούστηκε στο βίντεο της Έκθεσης, όπου η Ήρα, προκειμένου να απομακρύνει το βλέμμα του Δία απ’ το πεδίο της μάχης, τον αποπλανεί. Στο ερωτικό της κάλεσμα του λέει: «… έλα… καμμιά γυναίκα και καμμιά θεά δεν έχει επιθυμήσει, όσο εγώ εσένα τώρα…» Κι αν είναι τέτοια η ένταση της επιθυμίας μας για το πρόσωπο που ποθούμε, ώστε να νομίζουμε πως όλος ο πόθος του κόσμου έχει κλειστεί μέσα μας και πως θα εκραγούμε αν δε μας πει το «ναι», τότε νομίζω έχουμε διανύσει όλο το δρόμο που οδηγεί στο φως ή στο σκοτάδι, ανάλογα με την απόκρισή του. Και… αν τόσο επιθυμούμε, τόσο ζούμε τελικά. Η ζωή, μου φαίνεται, ορίζεται από τα Θέλω. Τη στιγμή αυτής της συνεύρεσης Ήρα-Δία, η φύση οργιάζει και ανθοφορεί: κρόκοι και λωτοί φυτρώνουν από το πουθενά και πιστοποιούν πως γίνεται «ανάσταση». Άλλωστε, ο Άδωνις, εραστής της Αφροδίτης, αναστήθηκε. Οι Χριστιανοί, «μανούλες» στις ξεπατικωτούρες, ανέστησαν το Χριστό τους και μάλιστα την Άνοιξη. Η παράδοση είναι… παραδοσιακά αλληγορική. Πίσω από την αλληγορία και πίσω από την παράδοση, η πραγματικότητα. Πιάστην (με πάθος).

Pontos (The Movie)

A Peter Stefanidis Film

‘Pontos’ is a movie that inverts the natural order of things in that resolution and redemption is screened on a dark backdrop of despair, whereas the brutal crimes of racial killing are juxtaposed against light, almost inviting scenery. P.Stefanidis

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, αποτελεί μια δίκαιη αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και μια δικαίωση των θυμάτων.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως γενοκτονία και διωγμούς, υπέστησαν χρονολογικά πρώτοι οι Θράκες, από το καθεστώς των Νεοτούρκων. Δηλαδή νωρίτερα από το 1914. Όλοι γνωρίζουμε, πως μετά την επικράτηση των Νεοτούρκων στις αρχές του 20^ου αιώνα, εφαρμόσθηκε σχέδιο διωγμών στη Θράκη. Και ήταν σχέδιο δόλιο και πειραματικό. Δοκίμαζαν τις αντοχές του ελληνικού κράτους και της διεθνούς κοινωνίας. Έτσι λοιπόν, όταν είδαν πως τα αντανακλαστικά τους ήταν ασήμαντα συστηματοποίησαν και γενίκευσαν τις διώξεις με τις γενοκτονίες των Ποντίων και των Αρμενίων.

Και είναι χαρακτηριστικό, ότι χιλιάδες ρακένδυτοι και πεινασμένοι Θράκες κατέφευγαν στην Αθήνα, όπου καμιά ουσιαστική βοήθεια δεν τους προσφέρθηκε από το επίσημο κράτος τότε.

Ο ποιητής Γεώργιος Σουρής, ο σκληρός, σατυρικός αυτός επικριτής των πάντων, λύγισε από τη δυστυχία των Θρακών προσφύγων και στις 18 Οκτωβρίου του 1914 έγραψε στην εφημερίδα ΡΩΜΗΟΣ, που εξέδιδε, ποίημα από το οποίο θα σας αναφέρω λίγους στίχους. Οι στίχοι αυτοί είναι άγνωστοι στο κόσμο της Θράκης σήμερα.

Σε γνωρίζω απ’ την όψη

Που πλανάται νηστική

Κι απ’ του ρούχου σου την κόψη

Πως μας ήλθες από εκεί.

Σε γνωρίζω κι απ’ τα ράκη

Κι από την κακομοιριά

Πως μας ήλθες απ΄ τη Θράκη

Και ζητείς παρηγοριά.

Να και Θράκαις, να κι Ασίαις

Εγινήκανε θυσίες

Και των Τούρκων τα ξεράδια

Τις αφήσανε ρημάδια.

Καλώς ήλθες στην Αθήνα

Όπου κόσμος ευθυμεί

Γύρευε κι αυτά κι εκείνα,

Θέλε στέγη και ψωμί.

Και παρακάτω, περιγράφοντας λιτά το πνεύμα της αδιαφορίας, του εφησυχασμού και της έλλειψης εθνικών αντανακλαστικών στους διωγμούς του Ελληνισμού, που είχαν αρχίσει πολύ νωρίτερα και με την περίπτωση της Ανατολικής Ρωμυλίας, έγραφε:

Ναι μεν σας συλλυπούμεθα και δεν σας αδικούμε

Για το βαθύ σας πόνο,

Αλλ΄ όμως συνηθίσαμε διωξίματα ν’ ακούμε

Κάθε καιρό και χρόνο.

Πάντως λεπτομέρειες ιστορικές και στοιχεία που τεκμηριώνουν το διαρκές έγκλημα των Νεοτούρκων, περιέχονται στο βιβλίο του καθηγητή Κώστα Βακαλόπουλου «Διωγμοί και γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις των Αδελφών Κυριακίδη, στη Θεσσαλονίκη.

αναδημοσίευση από ποντιακά θέματα

αυτό είναι το όνειρο

πρώτα ονειρεύεσαι
μετά πείθεσαι για την αλήθεια του ονείρου
και μετά κάνεις το όνειρο πραγματικότητα...

το παραπάνω είναι γραμμένο στον τάφο του εφευρέτη του Zeppelin

ΈΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΝ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ Β.ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΑΚΟΥΣΑ

αροθυμώ και τραγωδώ

ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΧΑΡΑΞΑΝ ΟΙ ΣΟΥΗΔΟΙ...Αναγνώριση γενοκτονίας Αρμενίων και Ποντίων

Υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ποντίων και άλλων μη μουσουλμανικών μειονοτήτων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ψήφισε τη Πέμπτη το σουηδικό Κοινοβούλιο προκαλώντας τη σφοδρή αντίδραση της Άγκυρας, που ανακάλεσε τον Τούρκο πρεσβευτή στη Στοκχόλμη για διαβουλεύσεις, και ανέβαλε την προγραμματισμένη για τις 17 Μαρτίου επίσκεψη στη Σουηδία του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν.
Αναξιόπιστο χαρακτήρισε το σχετικό ψήφισμα ο πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιούλ.

Σημειώνεται ότι την περασμένη εβδομάδα, η Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων υιοθέτησε ψήφισμα υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, γεγονός που οδήγησε στην ανάκληση του Τούρκου πρεσβευτή από την Ουάσιγκτον.

Πηγή: www.athina984.gr

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Το σουηδικό Κοινοβούλιο ψήφισε την Πέμπτη υπέρ τις αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Αρμενίων και άλλων μη μουσουλμανικών μειονοτήτων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Η απόφαση ελήφθη με 131 ψήφους υπέρ έναντι 130 κατά και 88 αποχές. Την πρόταση είχαν καταθέσει βουλευτές από διάφορα κόμματα του σουηδικού Κοινοβουλίου.

Η απόφαση εκτός από τους Πόντιους και τους Αρμενίους αφορά επίσης στη γενοκτονία το 1915 των Ασσύριων, των Σύριων και των Χαλδαίων.

Μετά την απόφαση του Σουηδικού Κοινοβουλίου αναβλήθηκε η προγραμματισμένη για τις 17 Μαρτίου επίσκεψη στη Σουηδία του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ ανακλήθηκε στην Αγκυρα για διαβουλεύσεις ο Τούρκος πρέσβης στη Στοκχόλμη Ζεργκιούν Κορούτουρκ.

Την ικανοποίησή του για την απόφαση εξέφρασε ο Σύλλογος Ποντίων της Σουηδίας «Εύξεινος Πόντος».

Την περασμένη εβδομάδα, η Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων είχε αναγνωρίσει της Γενοκτονία των Αρμενίων.

Πηγή : http://www.rthess.gr

Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ...διότι είναι Μύστης...

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΣ...ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΗΝ ΕΙΠΑΝ ΠΟΛΛΟΙ..ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΝΤΑΙ...

Ευτυχισμένοι οι φτωχοί στο πνεύμα, γιατί δικό τους είναι το ουράνιο βασίλειο. Ευτυχισμένοι όσοι πενθούν, γιατί θα παρηγορηθούν. Ευτυχισμένοι οι πράοι, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν την γη. Ευτυχισμένοι όσοι πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη, γιατί θα χορτάσουν. Ευτυχισμένοι οι ελεήμονες, γιατί θα ελεηθούν. Ευτυχισμένοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί θα δουν τον θεό. Ευτυχισμένοι οι ειρηνοποιοί, γιατί θα ονομαστούν παιδιά του θεού. Ευτυχισμένοι όσοι διώχθηκαν για το δίκιο, γιατί δικό τους είναι το ουράνιο βασίλειο.

Ευτυχισμένοι να είστε αν σας εξευτελίσουν και σας κυνηγήσουν και σας συκοφαντήσουν με τα χειρότερα ψέματα και με κάθε δυνατή πονηριά για χάρη μου. Να χαίρεστε και να πανηγυρίζετε, γιατί η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη στον ουρανό. Έτσι άλλωστε κυνήγησαν και τους προφήτες πριν από εσάς. Εσείς είστε το αλάτι της γης, αν το αλάτι ξεθυμάνει, πώς μπορεί να ξαναλμυρίσει; Δεν μένει παρά να πεταχθεί και να ποδοπατηθεί. Εσείς είστε το φως του κόσμου, μπροστά σας δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε μια πόλη χτισμένη σε κορφή βουνού. Κανείς δεν κρύβει το φωτιστικό κάτω από το τραπέζι, αλλά αντίθετα, το βάζει σε τέτοια θέση, ώστε να φωτίζονται όλοι στο σπίτι. Παρόμοια ας λάμψει και το δικό σας φως στους ανθρώπους, για να δουν τις αγαθοεργίες σας, και να δοξάσουν τον ουράνιο πατέρα σας.

Μην νομίσετε ότι ήρθα να γκρεμίσω τον νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να γκρεμίσω, αλλά να συμπληρώσω. Σας λέω τώρα, πως ώσπου να χαθούν ο ουρανός και η γη, ώσπου να τελειώσουν όλα, ούτε ένα γιώτα ή μια τελεία δεν θα καταργηθούν από τον νόμο. Όποιος παραβεί μία από αυτές τις εντολές τις ελάχιστες και διδάξει και τους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο, ελάχιστος θα ονομαστεί στο ουράνιο βασίλειο. Όποιος όμως τις εφαρμόσει και τις διδάξει θα ονομαστεί μέγας στο ουράνιο βασίλειο. Αν δεν είστε πιο δίκαιοι από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους δεν πρόκειται να μπείτε στο ουράνιο βασίλειο.

Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους: «Μην σκοτώσεις. Όποιος σκοτώσει θα κριθεί ένοχος». Εγώ σας λέω ότι όποιος απλά οργισθεί με τον συνάνθρωπό του χωρίς λόγο, θα είναι ένοχος όταν θα γίνει η κρίση. Κι αν κάποιος προσβάλει τον αδελφό του, θα είναι ένοχος στο δικαστήριο. Κι αν κάποιος βρίσει τον αδερφό του, πρέπει να παραδοθεί στις φλόγες της κόλασης. Αν την ώρα που προσφέρεις θυσία θυμηθείς ότι ο αδελφός σου κάτι έχει μαζί σου, άφησε την προσφορά σου μπροστά στο θυσιαστήριο, πήγαινε να τα βρεις με τον αδελφό σου, κι έλα μετά να προσφέρεις το δώρο σου. Συμφιλιώσου με τον αντίδικο όσο βρίσκεσαι στον δρόμο για το δικαστήριο, γιατί αλλιώς θα σε παραδώσει ο αντίδικος στον κριτή, και ο κριτής στον δεσμοφύλακα, για να σε ρίξει στην φυλακή. Σου το λέω, δεν θα βγεις από εκεί μέχρι να ξεπληρώσεις και την τελευταία δεκάρα.

Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους, «ου μοιχεύσεις». Εγώ σας λέω πως όποιος δει μια γυναίκα και την ποθήσει, ήδη μέσα στην καρδιά του έχει μοιχεύσει μαζί της. Αν το δεξί σου μάτι σε σκανδαλίζει, βγάλε το και πέταξε το μακριά, σε συμφέρει να χάσεις ένα μέλος, παρά όλο σου το σώμα να ριχτεί στην καταστροφή. Κι αν σε σκανδαλίζει το δεξί σου χέρι, κόψε το και πέταξε το μακριά, σε συμφέρει να χάσεις ένα μέλος, παρά όλο σου το σώμα να ριχτεί στην καταστροφή. Ειπώθηκε πως όποιος διώξει την γυναίκα του οφείλει να της δώσει γραπτό διαζύγιο. Εγώ σας λέω ότι όποιος διώξει την γυναίκα του για οποιονδήποτε άλλο λόγο εκτός από την πορνεία, την σπρώχνει στην μοιχεία, και όποιος παντρευτεί την χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.

Ακούσατε επίσης ότι ειπώθηκε στους αρχαίους «μην παραβείς τον όρκο σου, να κρατάς τους όρκους σου στον θεό». Εγώ σας λέω να μην ορκίζεστε καθόλου, ούτε στον ουρανό, γιατί είναι ο θρόνος του θεού, ούτε στη γη, γιατί είναι το στήριγμα των ποδιών του, ούτε στα Ιεροσόλυμα, γιατί είναι η πόλη του μεγάλου βασιλιά. Ούτε καν στο κεφάλι σου να μην ορκιστείς, γιατί δεν μπορείς ούτε μια τρίχα του κεφαλιού σου να ασπρίσεις ή να μαυρίσεις. Όταν λέτε ναι, να είναι ναι, όταν λέτε όχι, να είναι όχι. Τα πολλά λόγια δεν μπορεί παρά να είναι πονηρά.

Ακούσατε ότι ειπώθηκε «μάτι για μάτι και δόντι για δόντι». Εγώ σας λέω να μην αντιστέκεστε στο κακό. Αν κάποιος σε χαστουκίσει στο δεξί σου μάγουλο, γύρισέ του και το αριστερό. Και αν κάποιος θέλει να σου πάρει το πουκάμισο, δώσε του και το πανωφόρι σου. Κι αν κάποιος σε αγγαρεύει για ένα μίλι, περπάτησε μαζί του δύο. Σε όποιον σου ζητάει δώσε, και σε αυτόν που σού ζητάει δανεικά, να μην αρνηθείς.

Ακούσατε ότι ειπώθηκε, «αγάπησε τους δικούς σου και μίσησε τους εχθρούς σου». Εγώ σας λέω να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να λέτε καλά λόγια γι’αυτούς που σας καταριούνται, να ευεργετείτε αυτούς που σας μισούν, να προσεύχεστε γι’αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται και σας κυνηγούν, για να γίνετε παιδιά του ουράνιου πατέρα σας, γιατί αυτός ανατέλλει τον ήλιο του για πονηρούς και για καλούς, και βρέχει για δίκαιους και άδικους. Εάν αγαπήσετε αυτούς που σας αγαπούν τι ανταμοιβή περιμένετε, και οι τελώνες αυτό κάνουν. Και αν χαιρετήσετε θερμά τους αδελφούς σας μόνο, τι σπουδαίο κάνετε, και οι τελώνες έτσι κάνουν. Να είστε λοιπόν τέλειοι, όπως τέλειος είναι και ο ουράνιος πατέρας σας.

Προσέχετε να μην δίνετε την ελεημοσύνη σας φανερά, για το θεαθήναι. Δεν θα ανταμειφθείτε από τον ουράνιο πατέρα. 2 Όταν δίνετε ελεημοσύνη μην το κάνετε βούκινο, όπως συνηθίζουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, για να τους θαυμάζουν. Σας βεβαιώνω πως απέχουν πολύ από κάθε ανταμοιβή. 3 Όταν δίνεις σε κάποιον ελεημοσύνη, να μην ξέρει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί. 4 Η ελεημοσύνη σου να είναι κρυφή, και ο πατέρας σου, που βλέπει κρυφά κι αυτός, θα σου το ανταποδώσει στα φανερά. 5 Αλλά και όταν προσεύχεσαι, να μην προσεύχεσαι όπως αρέσει στους υποκριτές, που προσεύχονται όρθιοι στις συναγωγές και στις γωνίες των πλατειών για να τους δουν οι άλλοι. Σας διαβεβαιώ πως είναι πολύ μακριά από κάθε ανταμοιβή. 6 Εσύ όταν προσεύχεσαι πήγαινε στο πιο απόμερο δωμάτιο, κλείσε την πόρτα, και προσευχήσου κρυφά στον πατέρα σου. Και ο πατέρας σου, βλέποντας κρυφά, θα σε ανταμείψει φανερά.

7 Όταν προσεύχεστε, να μην πελαγοδρομείτε όπως οι εθνικοί, που νομίζουν ότι με την πολυλογία τους θα εισακουστούν. 8 Μην είστε σαν αυτούς, γιατί ο πατέρας σας ξέρει τι χρειάζεστε πριν εσείς του το ζητήσετε. 9 Έτσι να προσεύχεστε εσείς:

Ουράνιε πατέρα μας, ας είναι τιμημένο το όνομά σου. 10 Ας έρθει η βασιλεία σου, ας γίνει το θέλημα σου, όπως στον ουρανό, έτσι και στην γη. 11 Δώσε μας σήμερα το ψωμί που μας χρειάζεται για να επιζήσουμε, 12 και χάρισε μας τα χρέη μας, όπως κι εμείς χαρίζουμε τα χρέη αυτών που μας χρωστούν. 13 Και μην μας αφήσεις να υποκύψουμε σε πειρασμό, αλλά καθάρισέ μας από κάθε τι πονηρό, γιατί δική σου είναι η βασιλεία, και η δύναμη, και η δόξα. Ας είναι για πάντα.

14 Αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος πατέρας. 15 Αν δεν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, δεν θα συγχωρήσει ούτε σ’εσάς ο ουράνιος πατέρας τα δικά σας παραπτώματα. 16 Και όταν νηστεύετε, να μην φέρεστε όπως οι υποκριτές, που είναι σκυθρωποί και παραμελούν την εμφάνισή τους για να τους βλέπουν οι άλλοι. Να είστε σίγουροι πως πολύ μακριά βρίσκονται από την ανταμοιβή. 17 Εσύ όταν νηστεύεις, να περιποιείσαι τα μαλλιά σου και να πλένεις το πρόσωπό σου, 18 για να μην καταλάβουν οι άνθρωποι ότι νηστεύεις, και ο πατέρας σου, που βλέπει κρυφά, θα σε ανταμείψει φανερά. 19 Μη συσσωρεύετε γήινα πλούτη που τα τρώει ο σκώρος και η σαπίλα και τα και τα ρημάζουν οι κλέφτες. 20 Να συσσωρεύετε ουράνια πλούτη που ούτε ο σκώρος ούτε η σαπίλα μπορεί να τα βλάψει ούτε οι κλέφτες μπορούν να τα ρημάξουν. 21 Γιατί όπου βρίσκεται ο θησαυρός σας, εκεί είναι και η καρδιά σας.

22 Φωτοδότης του σώματος είναι το μάτι. Αν το μάτι σου είναι αθώο, όλο σου το σώμα θα είναι φωτεινό. 23 Αν το μάτι σου είναι πονηρό, όλο σου το σώμα θα είναι σκοτεινό. Κι αν το εσωτερικό σου φως είναι σκοτάδι, ω, πόσο απέραντο είναι τότε το σκοτάδι…

24 Κανείς δεν μπορεί να δουλεύει σε δύο αφεντικά· ή τον πρώτο θα μισήσει και τον άλλον θ’αγαπήσει, ή με τον πρώτο θα δεθεί και τον δεύτερο θα περιφρονήσει. Δεν μπορείτε να είστε και με τον θεό και με τον ψευτοθεό του χρήματος. 25 Γι’αυτό σας λέω, μην τρώτε την ζωή σας για αυτά που θα φάτε και θα πιείτε, ούτε το σώμα σας να ταλαιπωρείτε για αυτά που θα φορέσετε. Δεν αξίζει η ζωή πιο πολύ από την τροφή, και το σώμα πιο πολύ από τα ρούχα; 26 Δέστε τα πουλιά του ουρανού, ούτε σπέρνουν, ούτε θερίζουν, ούτε αποθηκεύουν, και ο ουράνιος πατέρας τα τρέφει. Εσείς δεν αξίζετε περισσότερο από αυτά; 27 Ποιος από εσάς, όσο κι αν το προσπαθήσει, μπορεί να ψηλώσει έστω και μια πιθαμή; 28 Και για τα ρούχα σας, γιατί τόσο πολύ νοιάζεστε; Κοιτάξτε τα άγρια κρίνα, ούτε κοπιάζουν, ούτε γνέθουν, και σας το λέω, ούτε ο Σολομώντας σε όλην του την δόξα δεν ήταν ντυμένος όπως ένα από αυτά. 30 Κι αν το αγριόχορτο που σήμερα υπάρχει και αύριο θα έχει ξεραθεί ο θεός έτσι το ντύνει, πόσο μάλλον εσάς, ολιγόπιστοι; 31 Μην ασχολείστε λοιπόν με το τι θα φάτε, τι θα πιείτε, πώς θα ντυθείτε. 32 Σ’αυτά δίνουν πολλή σημασία οι εθνικοί. Ξέρει ο ουράνιος πατέρας σας ότι τα χρειάζεστε όλα αυτά. 33 Επιδιώξετε πρώτα απ’όλα την βασιλεία του και την δικαιοσύνη του και όλα θα έρθουν. 34 Και μην ανησυχείτε για το αύριο, το αύριο θα νοιαστεί για το αύριο. Φτάνουν οι έγνοιες του σήμερα.

1 Μην κατακρίνετε, για να μην κατακριθείτε. 2 Με τα ίδια σας τα κριτήρια θα σας κατακρίνουν, και με τα ίδια σας τα μέτρα θα σας μετρήσουν. 3 Γιατί ο καθένας κοιτάζει την αγκίδα στο μάτι του αδερφού του και δεν παίρνει χαμπάρι το δοκάρι στο ίδιο του το μάτι. 4 Μα πώς να πεις στον αδερφό σου «άφησε με να σου βγάλω την αγκίδα από το μάτι σου», όταν έχεις ολόκληρο δοκάρι μέσα στο δικό σου; 5 Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι από το δικό σου το μάτι, και μετά ασχολήσου με την αγκίδα στο μάτι του αδερφού σου.

6 Μην δίνετε τα πολύτιμα στα σκυλιά, ούτε να πετάτε τα μαργαριτάρια στα γουρούνια, γιατί θα τα τσαλαπάτησουν, και μετά θα στραφούν και να σας ξεσκίσουν. 7 Ζητήστε και θα σας δοθεί, ψάξτε, και θα βρείτε, χτυπήστε, και θα σας ανοίξουν. 8 Γιατί όλοι όσοι ζητούν θα πάρουν, κι όλοι όσοι ψάχνουνε θα βρουν, και σε όλους όσους χτυπούν, θα τους ανοίξουν. 9 Είναι δυνατόν κανείς από εσάς να δώσει πέτρες στο παιδί του που του ζητάει ψωμί; 10 Και αν το παιδί του τού ζητήσει κρέας, θα τού δώσει κανείς φίδι; 11 Αν εσείς που είστε κακοί ξέρετε να δίνετε ό,τι πρέπει στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο ουράνιος πατέρας σας θα ευεργετεί όλους αυτούς που του ζητούν.

12 Ό,τι θα θέλατε να σας κάνουν οι άλλοι να το κάνετε και εσείς σ’αυτούς. Γιατί αυτός είναι ο νόμος και οι προφήτες. 13 Να μπείτε από την στενή πύλη, γιατί πλατειά είναι η πύλη και φαρδύς είναι ο δρόμος που πηγαίνει προς την καταστροφή, και πολλοί είναι αυτοί που πηγαίνουν προς τα εκεί. 14 Γιατί είναι στενή η πύλη και θλιβερός ο δρόμος που πηγαίνει προς την ζωή, και λίγοι είναι αυτοί που τον βρίσκουν.

15 Να φυλάγεστε από τους ψευτοπροφήτες που σας έρχονται ντυμένοι με προβιές και από μέσα είναι αρπακτικοί λύκοι. 16 Θα τους καταλαβαίνετε από τους πράξεις τους. Δεν γίνεται να τρυγήσεις σταφύλια από τις αγκαθιές, ούτε από τις τσουκνίδες να μαζέψεις σύκα. 17 Έτσι, κάθε καλό δέντρο κάνει καλούς καρπούς και κάθε σάπιο δέντρο κάνει κακούς καρπούς. 18 Ούτε το καλό δέντρο μπορεί να δώσει κακούς καρπούς, ούτε το σαθρό δέντρο καλούς. 19 Κάθε δέντρο που δεν μπορεί να δώσει καλούς καρπούς, κόβεται και ρίχνεται στην φωτιά. Επομένως από τους καρπούς τους θα τους καταλάβετε.

21 Στο ουράνιο βασίλειο δεν θα μπει ο καθένας που με καλοπιάνει, αλλά όσοι εφαρμόζουν το θέλημα του ουράνιου πατέρα μου. 22 Πολλοί θα μου πουν εκείνη την ημέρα, Κύριε κύριε, στο όνομα σου δεν προφητέψαμε, και στο όνομά σου δεν κάναμε εξορκισμούς, και στο δικό σου όνομα δεν κάναμε τόσα θαυμαστά; 23 Και τότε θα τους πω, δεν σας ξέρω, μακριά από εμένα, εσείς, που εφαρμόζετε την ανομία.

24 Όλοι όσοι ακούν τα λόγια μου και τα εφαρμόζουν, μοιάζουν με κάποιον γνωστικό άνθρωπο που χτίζει το σπίτι του πάνω σε βράχο. 25 Και πέφτει η βροχή, και πλημμυρίζουν τα ποτάμια, και φυσούν οι άνεμοι, και χτυπούν το σπίτι, κι αυτό δεν πέφτει, γιατί θεμελιώθηκε πάνω σε βράχο. 26 Και όσοι ακούν τα λόγια μου αυτά και δεν τα εφαρμόζουν μοιάζουν με κάποιον ανόητο, που χτίζει το σπίτι του στην άμμο. 27 Και πέφτει η βροχή, και πλημμυρίζουν τα ποτάμια, και φυσούν οι άνεμοι, και χτυπούν το σπίτι, κι αυτό πέφτει και γκρεμίζεται.

28 Τελείωσε ο Ιησούς την ομιλία του, και εντυπωσιάστηκαν τα πλήθη από την διδασκαλία του, γιατί δίδασκε με κύρος, και όχι όπως οι γραμματείς.

έχεις 2 μηνύματα....

δικαίωμα στο όνειρο....




χαμογέλα-κάντους να ανησυχούν....

ΠΑΝΚΟΜΜΑΤΙΚΗ...ΤΖΟΥΛΙΑ...ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

ΤΥΧΑΙΑ, ΤΩΡΑ ΠΟΥ Η ΧΩΡΑ ΒΡΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ, ΤΑ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ-ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΠΙΘΗΚΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΕΞΑΓΟΡΑΣΑΝ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΚΛΗΡΟΥ SEX ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ....ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...

ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ...ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΣΟΝΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ...

ΑΥΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ - ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΑΞΙΖΟΥΝ.....

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ....

ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ

ΧΩΡΙΣ ΣΑΛΙΟ....

Πώς οι Τράπεζες «κατέστρεψαν» την Ελλάδα

Άγγελος Ανδρέου Από http://www.cosmo.gr/Finance/Hellas/264666.html

Τα παιχνίδια των τραπεζών σε βάρος της Ελλάδας αναλύει σε άρθρο της η New York Times, αποκαλύπτοντας πώς το διεθνές τραπεζικό σύστημα εξανάγκασε στην ουσία τη χώρα μας να βυθιστεί στα χρέη και να φτάσει στο χείλος της οικονομικής καταστροφής.

Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, όλα προέρχονται από τα λεγόμενα CDS, Credit Default Swaps, που στην ουσία τους είναι τα στοιχήματα που βάζουν οι τράπεζες και τα επενδυτικά κεφάλαια για το αν θα χρεοκοπήσει μια εταιρεία, ή μια χώρα.

«Αυτό σημαίνει εάν η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της, οι παίκτες στο χρηματιστήριο στους οποίους ανήκουν τα swaps θα βγουν κερδισμένοι», αναφέρει το δημοσίευμα.

Μεταξύ άλλων, αναφέρεται, επίσης, ότι με την υποστήριξη μεγάλων τραπεζών, η εταιρεία Markit Group of London εισήγαγε τον περασμένο Σεπτέμβριο τον δείκτη iTraxx SovX Western Europe, ο οποίος βασίζεται σε αυτά τα swaps και επέτρεψε στους χρηματιστές να στοιχηματίσουν στην Ελλάδα λίγο πριν το ξέσπασμα της κρίσης.

Καθώς οι τράπεζες έσπευσαν να αγοράσουν αυτά τα swaps, το κόστος ασφάλισης του ελληνικού χρέους αυξήθηκε και οι επενδυτές ομολόγων άρχισαν να αποφεύγουν τα ελληνικά ομόλογα, δυσκολεύοντας τη χώρα να δανειστεί χρήματα. Αυτό αύξησε το άγχος στην αγορά και δημιουργήθηκε ένας φαύλος κύκλος.

Στο άρθρο σημειώνεται ότι «ανάμεσα στις τράπεζες που φαίνεται να είναι οι μεγαλύτεροι αγοραστές swaps συγκαταλέγονται οι ελβετικές Credit Suisse και UBS, οι γαλλικές Societe Generale και BNP Paribas και η γερμανική Deutsche Bank», και γίνεται αναφορά σε δηλώσεις της Γαλλίδας υπουργού Οικονομικών, η οποία ζητά αυστηρότερους κανονισμούς για τα CDS, αλλά και σε δηλώσεις ειδικών ότι «ο δείκτης iTraxx SovX δεν προκάλεσε την κατάσταση, αλλά την επιδείνωσε» και ότι «τα CDS δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ασφάλειας αλλά στην πραγματικότητα αυξάνουν τον κίνδυνο».

το ποδοσφαιρο ειναι μονο η αφορμη....

ευχαριστώ τους "άθλιους" για την εμφάνιση του video

Μία μέρα στη ζούγκλα...

Κανονικό σαφάρι για να πας στη δουλειά σου σήμερα...Βγαίνεις στο δρόμο, δεν υπάρχουν ταξί, λαμβάνω προχθές αγωνιώδες τηλεφώνημα από συνάδελφο, «δεν έχω πώς
να έρθω στο γραφείο, ούτε λεωφορείο δεν περνάει, μήπως μπορείς να περάσεις να με πάρεις;». Χρήσιμο το αυτοκίνητο κάτι τέτοιες ώρες. Πήγα, ξεκινήσαμε μαζί να ανεβαίνουμε τη
λεωφόρο Μεσογείων, συνοδεία υπέροχης λιακάδας. Από εκείνες που σε κάνουν να βάζεις τέρμα το ραδιόφωνο...Κάπως συγχρόνως όμως, είχαμε και μια αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά. Δεν ήταν μόνο τα ταξί, ή τα λεωφορεία που αργοπορούσαν. Μια περίεργη αναμπουμπούλα επικρατούσε, κάπως να αισθάνεσαι ότι δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην παρακάτω στροφή.
Μας περίμεναν κλειστά βενζινάδικα. Με τη γνωστή ανακοίνωση «βενζίνη τέλος», ή «βενζοίνη τέλως», γραμμένη σε μια κόλλα χαρτί. Κοίταξα αγχωμένη το δείκτη του
ρεζερβουάρ κι αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πού θα βρούμε βενζινάδικο ανοιχτό... Λίγα μέτρα πριν το γραφείο, το βρήκαμε. Εμείς και καμιά εκατοστή ακόμη οδηγοί. Οι ουρές είχαν κλείσει και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας. Ανυπόμονες νταλίκες κορνάριζαν προς πάσα κατεύθυνση, κάτι άλλοι επιχειρούσαν ακροβατικούς ελιγμούς για να περάσουν... Η εγρήγορση για την ανεύρεση βενζίνης, μετατράπηκε σε εγρήγορση για άμεση απόδραση από το χάος. Χωρίς απώλειες ει δυνατόν. Με τα πολλά, καταφέραμε να ξεφύγουμε. Φθάνοντας στο
γραφείο, άρχισα να σκέφτομαι πώς θα κάνω ότι δουλειές έχω τις επόμενες ημέρες, πού να ψάξω για βενζίνη, μήπως να πάω κατευθείαν σπίτι και να παρκάρω μέχρι να δω τι θα γίνει;
Η λιακάδα από πάνω μου εξακολουθούσε να λάμπει, αλλά δεν της έδινα σημασία πια. Έπρεπε να αντιμετωπίσω την περιπέτεια της ημέρας. Εκείνης της ημέρας. Την επομένη θα ξεκινούσε μια άλλη. Με άλλες απεργίες, πορείες, αβαρίες, δυσλειτουργίες,εκπλήξεις και απρόοπτα.
Τέτοιες περιπέτειες περνάτε κι εσείς κάθε μέρα, φαντάζομαι..

δίδαγμα ηθικό

Θρέψε φίδι το χειμώνα, να σε φαει το καλοκαίρι....

πείραμα

"Αν αγαπάς κάτι άστο ελεύθερο. Αν γυρίσει είναι δικό σου, αν όχι δεν ήταν ποτέ".

και έτσι είναι...

ελευθερώστε

το μυαλό σας,
την σκέψη σας,
τον χρόνο σας,
τους ανθρώπους γύρω σας,

δείτε και νιώστε τί είναι δικό σας και τί όχι...

θα πάθετε μεγάλο σοκ από τα συμπεράσματα αυτού του πειράματος....

υ.γ.ευχαριστώ τον Γιώργο Φάκο
που μου θύμισε το παλιό αλλά διαχρονικότατο τούτο ρητό

Το μεγαλείο του "Τίποτα". Ένας λαός τίποτα, λοιπόν;

Έγραψε ο Άγγελος Σικελιανός:

«Σαν έριξα και το στερνό δαυλί στο φωτογόνι
(δαυλί της ζωής μου της κλεισμένης μες στο χρόνο)
στο φωτογόνι της καινούριας Λευτεριάς Σου, Ελλάδα,
μού αναλαμπάδιασε άξαφνα η ψυχή σα να 'ταν
όλο χαλκός το διάστημα, ή ώς να 'χα
τ' άγιο κελί του Ηράκλειτου τριγύρα μου,
όπου χρόνια,
για την Αιωνιότη εχάλκευε τους λογισμούς του
και τους κρεμνούσε ως άρματα
στης Έφεσσος το Ναό...»

Αργότερα, στα 1969, ένας εξόριστος τροβαδούρος, αιώνιος εραστής του Μέτρου, του Ωραίου του Δικαίου, μελοποίησε αυτό το ποίημα. Και έγινε ο Σικελιανός κι η μουσική του Μίκη, σύμβολο αντίστασης κατά της δικτατορίας.

Σήμερα τον αποκαλούν «ακροδεξιό», δηλαδή «φασίστα». Και δεν ντρέπονται. (Οι Ολλανδοί τον Απρίλιο τού 2009 παρουσίασαν το μελοποιημένο Πνευματικό Εμβατήριο του Σικελιανού, στην ελληνική γλώσσα).

Μας λένε κάποιοι γραμματιζούμενοι πως δεν είμαστε Έλληνες, γιατί, λέει, καμία σχέση δεν έχουμε με την αρχαία Ελλάδα.

Επειδή, είχαμε τους Ρωμαίους, τον χριστιανισμό που έσπασε τα αγάλματα και τους ναούς, το Βυζάντιο κι ύστερα, λέει, μας μπαστάρδεψαν οι Οθωμανοί. Μας λένε ότι ο βασιλιάς Αλέξανδρος ήταν ένας λήσταρχος, ένας άθλιος ιμπεριαλιστής και πως ο Παρθενώνας δεν είναι δικός μας γιατί χτίστηκε από δούλους και πως ο Φειδίας, ο Ικτίνος κι ο Καλλικράτης καμιά αξία δεν έχουν. Έδιναν, λέει απλώς εντολές στους δούλους. Και πως δεν είμαστε έθνος λέει αλλά φαντασίωση. Είμαστε σε παράκρουση δηλαδή από το 1825 μέχρι σήμερα.

Σκέφτομαι κι εγώ με το φτωχό μου το μυαλό: Είμαστε λοιπόν ένας λαός Τίποτα! Ο λαός Τίποτα! Χωρίς ρίζες, χωρίς ιστορία, χωρίς μνήμες, χωρίς ένα χτυποκάρδι. Ένα Μηδέν!
(Σ’ αυτό το Τίποτα θέλουν να προσθέσουν και τους ανθρώπους από την Α. Ευρώπη, την Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική που ήρθαν εδώWink

Επειδή όμως, ένας Εφέσσιος σοφός, που μίλαγε την ελληνική γλώσσα- όχι! μην γελιέστε, δεν είχε εθνικότητα , ένας τίποτας ήταν κι αυτός- είπε πως δεν υπάρχει Μηδέν και πως το μηδέν εμπεριέχει ύλη και με κινητοποίησε. Θέλω κι εγώ να μιλήσω για το Τίποτα και τον λαό του Τίποτα, τον Τιποτένιο. Και για όλα τα Τίποτα και τα Μηδέν που είναι αυτός ο λαός.

Δεν ξέρω αν είμαι απόγονη των Ελλήνων του 5ου π.χ. αιώνα, αλλά δεν με νοιάζει. Με νοιάζει που το αρχαίο δράμα με αφορά κι η Αντιγόνη είπε «όχι» και κουβαλούσε πολεμοφόδια στην Πίνδο, στα 1940. Η Ιφιγένεια κάηκε στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα ή μήπως την έκαψαν οι «συμμαχικές» ναπάλμ στο Γράμμο;

Ο Κρέων κάποτε έγινε Διοικητής της Χωροφυλακής και δεν άφηνε τη μάνα του Πέτρουλα να πάρει το πτώμα του για να θρηνήσει το νεκρό παιδί της. Κι έγινε τότε, στα 1965, ένας Λαός η Αντιγόνη κι η μάνα του Σωτήρη, έθαψε το στερνοπούλι της.

Έντεκα νεκρούς μέτραγε η μάνα του Σωτήρη. Ίδια η Εκάβη.
(Τώρα οι Φράγκοι σκηνοθετούν αρχαίο δράμα και δεν ξέρουν τί να κάνουν τον Χορό. What can I do with this fucking chorus?, αναρρωτιόταν ένας πολύφερνος Γερμανός σκηνοθέτης όταν σκηνοθετούσε Μήδεια. Ο Χορός στην τραγωδία είναι ο Δήμος, πού να το ξέρει ο Γερμανός, που η μόνη ιστορική μνήμη του είναι η δεσποτείαWink

Περπατώ στους δρόμους της Αθήνας, ταξιδεύω στην Ήπειρο, τη Μακεδονία, την Κρήτη, τη Λήμνο. Γύρω μου βλέπω κεφάλια αρχαίων αγαλμάτων, φιγούρες από αγγεία, μάτια μινωικά, μαλλιά σα ζωγραφιές σε μελανόμορφα αττικά αγγεία. Οι νέες γυναίκες ίδιες οι Καρυάτιδες κι οι νεαροί άνδρες ίδιοι ο Ερμής. (Πηγαίνετε σε ένα οποιοδήποτε αρχαιολογικό μουσείο και θα καταλάβετε τί λέω). Είναι οι κάτοικοι αυτής της χώρας, όπως τους βλέπω 45 χρόνια τώρα. Με τα καλά και τα στραβά τους, με τα ελαττώματα τους, την καλοσύνη τους, την σκληρή καθημερινότητα τους, τα βάσανα, τους ατέλειωτους αγώνες τους για ζωή. Συνάνθρωποί μου όμως, συμπατριώτες μου, Έλληνες.

Δεν ξέρω αν έχω κάποια αιματολογική συγγένεια με τους Έλληνες του 3ου ή του 10ου αιώνα μ.Χ. και δεν με νοιάζει. Ξέρω πως το Βυζάντιο ήταν το Φως της ανθρωπότητας επί 10 σχεδόν αιώνες, ενώ η Εσπερία σπαραζόταν από τις λεηλασίες, τη φεουδαρχία, τον σκοταδισμό, τον δεσποτισμό, τις σφαγές και την αγραμματοσύνη.

Ναι, ο Αλέξανδρος ήταν κατακτητής. Πρώτα όμως απελευθέρωσε τα παράλια, με τη σύμφωνη γνώμη των Ελληνικών πόλεων -εκτός της Σπάρτης. Κατέκτησε σχεδόν όλη την Ανατολή. Αλλά άφησε πίσω του τα γράμματα, τις ελληνικές τέχνες και τη γλώσσα. Την ελληνική. Μιλιόταν σ’ ολόκληρη την Ανατολή από την εποχή του (4ος π.Χ.) μέχρι την Άλωση της Πόλης (1453 μ.Χ.). Δεν έσβησε όμως ούτε τότε η γλώσσα. Μιλιόταν σ’ όλα τα παράλια, μέχρι το 1922.

Δεν ξέρω αν το αίμα μου μπαστάρδεψε με τα 400 χρόνια της σκλαβιάς. Ξέρω πως μερικοί ξυπόλητοι φουστανελάδες (σκασίλα μου αν η φουστανέλα είναι ελληνική ή αλβανική, ο Τσαρούχης λέει πως οι Αλβανοί ήταν καταπληκτικοί ραφτάδες φουστανέλας) που μιλούσαν την ίδια γλώσσα που μιλώ, τα βάλανε με μιαν ολόκληρη οθωμανική αυτοκρατορία. Κι ο Καραϊσκάκης ήταν το νόθο παιδί μιας καλογριάς κι ενός τσιγγάνου κι ήταν ξεβράκωτος κάτω από τη φουστανέλα αλλά πολέμησε σαν τον Λεωνίδα κι έπεσε για τη Λευτεριά. Κι ο Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μωριά φορούσε περικεφαλαία. Κι η επανάσταση του 1821 δεν ήταν η πρώτη. Είχαν γίνει κι άλλες και πνίγηκαν στο αίμα, γιατί οι ξένοι, παρά τις υποσχέσεις τους, μας άφηναν αβοήθητους.
Δεν ξέρω αν στο αίμα μου κυλάει αίμα αρχαϊκό και δεν με νοιάζει. Ξέρω ότι η Εθνική Αντίσταση είχε 100.000 όπλα και 2.000.000 αγωνιστές στις πόλεις. Και πως σ’ ένα πληθυσμό τότε 5.000.000 είχαμε 500.000 νεκρούς στα 4 χρόνια του πολέμου. Πως στον Εμφύλιο εκτελέστηκαν 16.000 κι όλοι φώναζαν: «Ζήτω η Ελλάδα».
Ξέρω πως στα βουνά στον Εμφύλιο πολέμησε κι απ’ τις δυο πλευρές η κλάση του 1946 και πως από αυτούς σκοτώθηκε το 80% (από αφήγηση του Θεοδωράκη στην τηλεόραση). Κι όλοι αγαπούσαν την Ελλάδα.

Ίσως στις φλέβες μου κυλά ένα αίμα αγνώστου προελεύσεως.
Ξέρω όμως πως πατρίδα μου είναι ο Σολωμός, ο Καβάφης, ο Βιζυηνός κι ο Καρυωτάκης. Ο Παλαμάς κι ο Σεφέρης. Ο Ρίτσος κι ο Ελύτης. Ο μέγας Καζαντζάκης κι ο μέγιστος Παπαδιαμάντης. Πατρίδα μου είναι ο Θόδωρος Αγγελόπουλος κι ο Παντελής Βούλγαρης. Ο Σμαραγδής, ο Πετρολούκας Χαλκιάς κι ο Διονύσης Χαριτόπουλος. Η Ειρήνη Παπά κι ο Λεωνίδας Λοϊζίδης, που ταξιδεύει το αρχαίο δράμα στην Αμερική. Είναι ο Παπαδημητρίου που μελοποιεί Καβάφη κι ο Ανδρέας Μπουτσικάκης που παίζει στο πιάνο ταγκό το «είμαστε δυο» του Μίκη. Είναι η Φαραντούρη κι ο Καλογιάννης. Είναι ο Ιωάννης Δαμασκηνός (8ος μ.Χ. –Ακολουθία εις κεκοιμημένους) κι η εκκλησία ποτέ δεν έδωσε εντολή για καταστροφή των Ναών, οι αυτοκράτορες έδιναν τέτοιες εντολές. (Θρήσκα δεν είμαι αλλά ο Ιησούς είπε το «αγαπάτε αλλήλους» κι έσπρωξε την ανθρωπότητα ένα βήμα εμπρός.

Οι χτίστες του Παρθενώνα, πράγματι ήταν δούλοι όπως κι αυτοί της Αττικής Οδού και της στέγης Καλατράβα (οι σημερινοί δούλοι λέγονται οικονομικοί μετανάστες) αλλά ο Φειδίας, ο Ικτίνος κι ο Καλλικράτης ήταν ελεύθεροι και αποτύπωσαν στο μάρμαρο τη Δημοκρατία και την Ελευθερία. Κι ο Παρθενώνας είναι το αιώνιο σύμβολο του Ωραίου και του Μέτρου. Είναι η ανύψωση του ανθρώπου προς το θείο. (Η δουλεία είναι πράγματι άδικο πράμα κι απαίσιο. Την εποχή εκείνη όμως ήταν το προοδευτικό άλμα της ανθρωπότητας.

Κι ύστερα είναι η μουσική! Ο Τρόπος που έγινε Μέλος και δημοτικό τραγούδι κι όταν ενώθηκε με τη λάγνα Ανατολή, Δρόμος. Κι ύστερα ήρθε ο Μπάτης κι ο Τσιτσάνης κι ο Μάρκος κι ο Μίκης κι ο Μάνος κι ο Ξαρχάκος κι ο Ανδριόπουλος και τόσοι άλλοι.... Κι όταν ακούω το «γυιέ μου σπλάχνο το σπλάχνο σου» μου ‘ρχονται στο μυαλό όλοι οι ορφικοί ύμνοι για τον θεό Διόνυσο , που πέθανε κι ύστερα αναστήθηκε.

«Μάνα με τους εννιά σου γυιούς και με τη μια σου κόρη» λέει η παραλογή του 9ου μ.Χ. αιώνα και «δυο γυιούς είχες μανούλα μου» ο Θεοδωράκης στα 1963. Κι αν στην παραλογή ο νεκρός γυιός γυρνά από τον Άδη (σαν τον μύθο της Δήμητρας και της ΚόρηςWink για να εκπληρώσει την υπόσχεση στη μάνα του: να της γυρίσει τη μοναχοκόρη της, ο Θεοδωράκης, βάζει τους γυιούς να σταθούν πάνω από το νεκροκρέββατο της μάνας τους και να την αποχαιρετήσουν. Και δε με νοιάζει αν δεν έχω καμία αιματολογική σχέση με τους Έλληνες του 9ου αιώνα. Το ίδιο ανατριχιάζω και με τα δυο.

Κι αν ζούμε σε μια εθνική φαντασίωση από το 1825 τί; Τί θα υπήρχε στη ζωή χωρίς τη φαντασίωση; Η ποίηση, η μουσική, ο έρωτας, θα υπήρχαν χωρίς φαντασίωση; Η επανάσταση – η όποια επανάσταση- θα γινόταν χωρίς τη φαντασίωση της λευτεριάς και της δίκαιης ζωής; Κι ο θεός Απόλλωνας τί ήταν άραγε; Μήπως η φαντασίωση των ανθρώπων για τον ένθεο άνθρωπο, τον ενωμένο με τη μουσική, την ποίηση και την αρμονία;

Αυτά είναι για μένα η Ελλάδα, όχι τα αίματα ούτε η παραποιημένη ιστορία. Κι ο Λαός της δεν είναι Τίποτα. Είναι ένας μεγάλος Λαός, ο ελληνικός. Παράδειγμα Ήθους, Ανθρωπιάς, Αγωνιστικότητας, Δημιουργίας. Ένας Λαός αντρειωμένος, θεόμαχος, αναρχικός γι αυτό ανυπότακτος. Κι αυτός ο Λαός θα ξαναγίνει πάλι! Αρκεί να ξυπνήσει η παγωμένη μνήμη του και η αυτοπεποίθηση του.
(Εμπρός συντρόφοι, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα).

Όλα τα δώσαμε στους ξένους. Το αίμα μας, τις νίκες μας, τη γλώσσα μας, τις τέχνες μας, τις επιστήμες, τη φιλοσοφία, τη δημοκρατία, την εθνική μας ανεξαρτησία. Τί άλλο θέλουν πια; Ας μας αφήσουν επιτέλους ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ.

Η προδοσία πάντα γινόταν από μέσα. Ο Εφιάλτης όμως είχε κακό τέλος. Οι Σπαρτιάτες έστειλαν την κρυπτεία και τον σκότωσε.

Σήμερα ο Εφιάλτης διαφεντεύει τον τόπο. Λυμαίνεται το βιος μας και τους κόπους μας. Έχει δηλητηριάσει το μεδούλι μας.

Έτσι κι αλλιώς, «ο Εφιάλτης θα φανεί κι οι Μήδοι θα περάσουν». Οι …«Μήδοι» τώρα θέλουν τα υπέδαφος μας γι αυτό μας αφελληνίζουν για να μας διαμελίσουν.

Και τώρα εσείς, τάχα διανοούμενοι, τάχα προοδευτικοί, μπορείτε να με βαφτίσετε κι εμένα ακροδεξιά, ρατσίστρια, ρομαντική, μελό ή ότι άλλο σκεφτείτε. Παραποιείστε τα λόγια μου. Χειρουργήστε τα, να βρείτε τη «φασίζουσα νοοτροπία» ή ό,τι άλλο σας βολεύει. Γελάστε μαζί μου. Κοροϊδέψτε με. Δεν με πειράζει. Εγώ το δρόμο μου κι εσείς τη δουλειά σας.

Έτσι κι αλλιώς η Ιστορία θα κάνει τον κύκλο της κι όταν κλείσει θα ανοίξει ένας άλλος κύκλος. Αυτός που δεν θα σας περιλαμβάνει.
[Τους παλιούς μου φίλους καλώ με φοβέρες και μ’ αίματα].

Εγώ τότε δεν θα ζω αλλά θα ζει η σπορά μου. Όπως θα ζει κι η σπορά κάθε Έλληνα που σήμερα διδάσκει το παιδί του τί σημαίνει το «Λευτεριά ή Θάνατος».

ΠΗΓΗ: http://resaltomag.blogspot.com/2010/02/ ... st_07.html

ΠΑΟΚ: Δεξαμενή ανήσυχων συνειδήσεων...

Είναι ωραία να νιώθεις μέρος μίας Ιδέας που αντιπροσωπεύει το νέο, το εναλλακτικό, το υγιές, το ελπιδοφόρο. Μίας Ιδέας-απάντηση στο αδιέξοδο που νιώθουμε στις πλείστες των δραστηριοτήτων μας. Όποιος και αν είναι ο στίβος της συναναστροφής – επιχειρηματικός, κοινωνικός, πολιτικός, άλλος – κυριαρχείται από απαρχαιωμένες πρακτικές και αποτελέσματα προβληματικά. Ακόμη είναι ωραίο το νέο, εναλλακτικό και υγιές, να έχουν αφετηρία τη γενέθλια σου πόλη, κυριότερα δε όταν αυτό έχει το δικέφαλο στο στήθος και το χρώμα είναι ασπρόμαυρο. Ενδεχομένως στο νέο φαινόμενο «ΠΑΟΚ», λίγη να έχει δοθεί σημασία, στους συμβολισμούς και τις αξίες που πρεσβεύει. Βγάζοντάς το έξω, από τα στενά ποδοσφαιρικά όρια, ας το ενσωματώσουμε στη μεγάλη εικόνα του χώρου που λέμε Ελλάδα σήμερα. Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο, ως λαοφιλέστερη κοινωνική εκδήλωση, αντανακλά την κοινωνία και «δίκειν κατόπτρου» ας το αξιοποιήσουμε. Τι βλέπουμε; Του συστήματος την ατμόσφαιρα να διακατέχεται από αδικία, αναξιοκρατία, αλαζονεία, πρακτικές αυτοκαταστροφής. Κακό παραγόμενο αποτέλεσμα (λέγε με θέαμα), προβληματική σχέση με τους πολίτες - καταναλωτές (στα γήπεδα ο καθείς κάνει ότι του κατέβει. Λέγε με χούλιγκαν), ομιχλώδης οικονομικές συναλλαγές και χρηματοδοτήσεις. Στον αντίποδα υπάρχει το μοντέλο ΠΑΟΚ, ως πρόταση για τη πρόοδο και ένα καλύτερο αύριο: Διοίκηση με γνώση του αντικειμένου που διαχειρίζεται, με διάθεση προσφοράς, με (αντ)αμοιβή για αυτό ακριβώς που διαχειρίζεται και σύμφωνα με την πορεία του (και όχι συνδεόμενο με αλλότριες σκοπιμότητες), με χρηματοδότηση από τη λαϊκή βάση, με λαϊκή συμμετοχή, με ξεκάθαρα στοιχεία οικονομικής διαχείρισης, με άμιλλα και σεβασμό στον αντίπαλο. Κυριότερα δε με διάρκεια και υπομονή! Δίχως εσωστρέφεια και μεμψιμοιρία, με όραμα. Κάπως έτσι ένα προβληματικός σύλλογος επιλύει τα θέματά του, αξιοποιεί τις ευκαιρίες που του έδωσε ο διακανονισμός του αμαρτωλού παρελθόντος. Πρωτοπορεί και χτίζει το αύριο με σύνεση και προγραμματισμό. Με ΕΡΓΑΣΙΑ και εκπαίδευση. Δίχως να εθίζει τον κόσμο (του) στη νίκη, τον εκπαιδεύει στους κανόνες και την ομορφιά του παιχνιδιού. Στην γοητεία του αγωνίζεσθαι. Κάπως έτσι χτίζεις συνειδήσεις και γίνεσαι παράδειγμα ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς, γίνεσαι σύμβολο πρωτοπορίας και εξέλιξης. Η επικράτηση του ΠΑΟΚ έναντι του συστημικού και κατεστημένου Ολυμπιακού, σηματοδοτεί πολλά περισσότερα από μία νίκη γοήτρου. Δείχνει ένα καλύτερο αύριο σε φόντο ασπρόμαυρο. Ο ΠΑΟΚ ήταν και παραμένει μία δεξαμενή ανήσυχων συνειδήσεων, ένα σμιλευτήρι προόδου. Οι αξίες αυτού του ΠΑΟΚ καθοδηγούν και εμπνέουν απέναντι στο κυρίαρχα συστήματα, διαφθοράς, παρακμής και άστοχης διαχείρισης ισχύος.

ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΗ!

Τα αδελφοποιημένα blog ΠΑΛΑΛΟΣ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ – Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΒΙΟΥ – MUSIC BODIES σε μια κοινή ανάρτηση σας προσφέρουν ένα καταπληκτικό τραγουδάκι των ΧΕΙΜΕΡΙΝΩΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΩΝ, ειδικά αφιερωμένο στην ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΣΤΑ ΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΝΤΕΣ-ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ-ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟΛΥΟΥΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΙΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΣΘΩΤΟΥ, ΣΤΑ GOLDEN BOYS, ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΟΝΤΑΙ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ «ΚΟΜΜΑΤΙ» ΤΟΥΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΜΟΥΡΗ ΚΑΙ ΠΡΕΣΤΙΖ…ΣΤΟΥΣ ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΟΥΣ, ΣΤΗΝ ΜΑΖΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ, ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ Η ΥΛΗ, Η ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ.

http://www.youtube.com/watch?v=cxnQG6dXJ3g&feature=youtube_gdata

Θέλω να ζητήσω μια μεγάλη ΣΥΓΓΝΩΜΗ από όλους τους προγόνους και θεούς μου...

Από τον Όμηρο και τον Ηρόδοτο, τον Αχιλλέα, τον Οδυσσέα, τον Αγαμέμνονα, τον Αίαντα, το Νέστορα και το Διομήδη,τον Αίσωπο, τον Απολλόδωρο, το Σόλωνα και το Λυκούργο, τον Αριστοφάνη, τον Αισχύλο και τον Κυναίγυρο, το Μιλτιάδη, τον Παυσανία, το Θεμιστοκλή και τον Αριστείδη, το Λεωνίδα και το Διηνέκη, το Θαλή και τον Εμπεδοκλή, τον Επίκουρο, το Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, τον Θουκιδίδη, τον Πλάτωνα και το Σωκράτη, τον Αριστοτέλη και το Διογένη, τη Σαπφώ, τον Περικλή, το Φίλλιπο το Β', τον Αλέξανδρο το Μέγα, από τον Περσέα τον τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας, τον Απολλώνιο τον Τυαννέα, την Υπατία.

Από τον Ηρακλή, το Θησέα, τον Ιάσονα, τον Ορφέα και τον Περσέα.

Από τον Μέγα Δία, την Παρθένα Αθηνά, τον Φοίβο Απόλλωνα, τη Πανάγια Ήρα, τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, τη Μητέρα Δήμητρα, το Διθύραμβο Διόνυσο.

Από τον Ιουλιανό, τον Ηράκλειο, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Από το Ρήγα Φεραίο, τον Κατσαντώνη, τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, το Δημήτριο Υψηλάντη, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον Νικηταρά, τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παπαφλέσσα, το στρατηγό Γιάννη Μακρυγιάννη, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Ανδρέα Μιαούλη, τον Κωνσταντίνο Κανάρη, Τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, τη Μαντώ Μαυρογένους.

Από τον Ελληνικό στρατό της μικρασιατικής καταστροφής, τους Πόντιους αντάρτες, της μάχης των οχυρών, του έπους της Πίνδου, τη; μάχης της Κρήτης.

Από όλους όσους ξέχασα κι όσους αφανείς ήρωες πολέμησαν κι αγωνίστηκαν για να μου παραδώσουν σήμερα αυτό...

...αυτό το οποίο εγώ δεν εκτίμησα, εγώ δεν σεβάστηκα, εγώ δεν βελτίωσα, εγώ ξέχασα, εγώ αρνήθηκα...

...αυτό για το οποίο αποτελεί σήμερα την Ελλάδα! Τη κουτοπονηριά, τη διαφθορά, την αναξιοπιστία, τη δειλία, τη βλαχομαγκιά,, την άσκοπη φλυαρία με τα παχιά λόγια και τα μηδενικά έργα!!!

Είμαι ΑΝΑΞΙΟΣ να λέγομαι Έλληνας!!! Όσο κι αν νιώθω περήφανος που είμαι απόγονος όλων αυτών των ΕΛΛΗΝΩΝ, άλλο τόσο νιώθω ότι δε κάνω ΤΙΠΟΤΑ για να συνεχίσω το έργο των ιερών αυτών ανθρώπων, αλλά αντίθετα φροντίζω καθημερινά να τους προδώνω και να τους ντροπιάζω και να τους χλευάζω...

Εύχομαι ο Θεός να με συγχωρέσει...

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ

http://www.youtube.com/watch?v=zpL5hjJJlWs&feature=related

Παρακάτω παραθέτω και την επιστολή που στάλθηκε:


"Εν Αγίω Όρει τη 13/26 Απριλίου 1941
Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον.
Εξοχότατε,
Οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Όρους Άθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν’ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα και παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, του οποίου Ηγούμενοι και αντιπρόσωποι τυγχάνομεν, διαδεχομένη εν τούτω τους ιδρυτάς και Ευεργέτας του Ιερού τούτου Τόπου Βυζαντινούς Αυτοκράτορας και διαδόχους τούτων.
Το Άγιον Όρος, Εξοχώτατε, συνέστη εις Πανορθόδοξον μοναχικήν πολιτείαν, εις ήν ανέκαθεν διαβιούν εν αγαστή ομονοία μοναχοί ακωλύτως προσερχόμενοι από διάφορα ορθόδοξα Έθνη, κατά τον Θ΄ μ.Χ. αιώνα, πνευματικώς μεν εξαρτωμένων από του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πολιτικώς δε αυτοδιοικούμενον υπό της Ιεράς Συνάξεως των Αντιπροσώπων των Είκοσιν Ιερών και Κυριάρχων Μονών και πολιτειακώς υπαγομένων υπό την προστασίαν και κηδεμονίαν των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και των διαδόχων Αυτών.
Το Αυτονομιακόν τούτο πολίτευμα περιεθριγκώθη δι’ αλλεπαλλήλων τυπικών και Χρυσοβούλων των ιδρυτών και ευεργετών των Ιερών μονών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Βασιλείου του Μακεδόνος (882), Ιωάννου Τσιμισκή (972), Κωνσταντίνου Μονομάχου (1046), Στεφάνου Δουσάν (1346) και άλλων Σλαύων, Ουγγροβλάχων Ηγεμόνων και των μετέπειτα Σουλτανικών Φιρμανίων τελευταίως δε υπό του Καταστατικού Χάρτου του 1926, ούτινος δύο αντίτυπα εσωκλείομεν.
Το ουτωσί καθιερωθέν προνομιακόν και αυτοδιοίκητον καθεστώς του Ιερού τούτου Τόπου, αποτελέσαν αντικείμενον συζητήσεων και επικυρώσεων διαφόρων διεθνών συνθηκών περιεθριγκώθη τέλος, διά του 62ου άρθρου της Βερολινείου συνθήκης του έτους 1878, έχοντος ούτω, οι μοναχοί του Όρους Άθω οθενδήποτε και αν κατάγωνται θα διατηρήσωσι τα κτήματα και τα πρότερα αυτών δικαιώματα και θ’ απολαύωσιν, άνευ ουδεμιάς εξαιρέσεως, πλήρους ισότητος δικαιωμάτων και προνομίων.
Των εν Αγίω Όρει ενασκουμένων Μοναχών, ανεξαρτήτως τόπου προελεύσεως και Εθνικότητος, σκοπός και αποστολή καθ’ όλον τον υπερχιλιετή βίον του Αγίου Όρους, υπήρξεν η διατήρησις, προαγωγή και εξασφάλισις των Ιερών αυτού σκηνωμάτων, η διά της ακαταπονήτου φιλεργίας των εν αυτώ ενασκουμένων μοναχών καλλιέργεια της τε εκκλησιαστικής και κλασσικής φιλολογίας και καλλιτεχνίας, ο ασκητικός βίος και η διηνεκής προσευχή υπέρ του σύμπαντος κόσμου.
Την διατήρησιν του καθεστώτος τούτου της αυτονόμου μοναχικής πολιτείας, ικανοποιούντος πλήρως άπαντας τους εν Αγίω Όρει ενασκουμένους ανεξαρτήτως εθνικότητος Ορθοδόξους μοναχούς και εναρμονιζόμενοι προς τον σκοπόν και την αποστολήν αυτών, παρακαλούμεν και ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα όπως αναλάβη υπό την υψηλήν προστασίαν και κηδεμονίαν Αυτής.
Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων και Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής και καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους.
Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως"

Δείτε επίσης:

link: http://www.oodegr.com/neopaganismos/sykofanties/epis_ag_orous_xitler1.htm

link: http://orthodox-world.pblogs.gr/2009/01/agion-oros-kai-hitler-o-agwnas-gia-thn-apomakrynsh-boylgarikhs-p.html

Πηγή: http://truth.freeforums.org/viewtopic.php?f=129&t=7062

Ο νέος κι ο γέρος

Είπε ο νέος...

Εσύ είσαι έξυπνος, έχεις περιουσία, έχεις κάνει ταξίδια κι έχεις δει τον κόσμο
Μιλάς με τόση άνεση για τη παγκόσμια πολιτική και οικονομία
Είσαι περήφανος για τις γνώσεις σου, όσο και βλακώδες να είναι το θέμα
Έχεις να πεις κάτι επ' αυτού
Όσο και ηλίθιες να είναι οι ερωτήσεις, έχεις πάντοτε μια σοβαρή απάντηση
Τα έχεις σκεφτεί όλα και με προειδοποίησες πολλές φορές
"Σκέψου το μέλλον σου, δεν το σκέφτεσαι καθόλου"

Έχεις καταφέρει τόσα πολλά, σχεδόν τα πάντα
Έχεις αυτοκίνητα, σπίτια με κήπους και πισίνες
Έχεις και πολλά χρήματα στη τράπεζα
Δύναμη κι εξουσία
Κι εγώ μόνο σε στενοχωρώ
Γιατί η ζωή δεν είναι παιχνίδι, αν θες να καταφέρεις κάτι σε αυτή...

Εγώ ήμουν πάντοτε ο μικρός κι εσύ είσαι τόσο μεγάλος
Όλα όσα κάνω ειναι βλακείες, βλακείες, βλακείες...
Έχεις όλα όσα δεν έχω εγώ, όμως δεν έχεις ένα, ένα πράγμα που το έχω εγώ
Κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, όσο κι αν το θέλεις

Γιατί εσύ έχεις γεράσει, αλλά εγώ είμαι ακόμη νέος
Λυπάμαι τόσο για σένα
Γιατί εσύ έχεις γεράσει, αλλά εγώ είμαι νέος
Λυπάμαι τόσο για σένα
Γιατί εσύ είσαι εσύ κι εγώ είμαι εγώ
Λυπάμαι τόσο για σένα
Γιατί εσύ έχεις γεράσει ενώ εγώ όχι
Δεν είναι αστείο αυτό?
Να έχεις εσύ, με τόσες γνώσεις γεράσει, ενώ εγώ να είμαι νέος



Είπε ο γέρος...

Δεν ήθελα ποτέ μου να μεγαλώσω κι αντιστάθηκα πάντοτε σε αυτό
Εξωτερικά ήμουν ένας βράχος, αν και με πλήγωσαν πολλά
Κάπου βαθιά μέσα μου, έχω μείνει παιδί
Και μόνο όταν αρχίζω να μη το νιώθω αυτό μέσα μου
Καταλαβαίνω ότι για μένα είναι πλέον αργά, αργά, αργά.

Μέσα στα βάθη της θάλασσας, όπου ότι υπάρχει ζωντανό δε μιλάει ποτέ του
Μόνο εκεί μπορώ να βλέπω τα όνειρά μου
Σα φυσαλλίδες που ανεβαίνουν από το βυθό
Γλυστράω μέσα στα σκοτάδια, περιμένοντας την αυγή
Για να παίξω με τις ηλιαχτίδες και να νιώθω πως υπάρχω

Μεγάλος- τι να σημαίνει άραγε "μεγάλος"?
Σοβαρός- ποιός είναι άραγε "σοβαρός"?
Πλούσιος-τι πάει να πει άραγε "πλούσιος"?
Επιτυχημένος- ποιός μπορεί να πει άραγε ότι είναι "επιτυχημένος"?

Εγώ είμαι εγώ, κι εσύ είσαι εσύ
Αυτά είναι το μόνο που ξέρω.
Εσύ είσαι νέος κι εγώ έχω γεράσει
Αλλά τι σημαίνει άραγε αυτό?


Πλάτων Κυφωνίδης

ψάχνω ανθρώπους....

PAOK KAI ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ!!!!

Ο ΠΑΟΚ των αντιθέσεων...

Κι όμως αυτός είναι ο ΠΑΟΚ που ξέρουμε. Ο ΠΑΟΚ των αντιθέσεων, ο ΠΑΟΚ του μαύρου και του άσπρου, ο ΠΑΟΚ του ζενίθ και του ναδίρ. Σκεφτείτε λίγο. Στην πολύχρονη ιστορία μας, η ομάδα μας ΠΟΤΕ δεν μας έδινε μόνο χαρές ή μόνο λύπες, αλλά και τα δύο ταυτόχρονα. Σκεφτείτε λίγο. Το πρωτάθλημα του 1985 συνοδεύθηκε με μια ήττα ντροπή 1-4 από τη Λάρισα, στον τελικό κυπέλλου του ΟΑΚΑ. Η πορεία ντροπής πριν 3 χρονια στο πρωτάθλημα συνοδεύθηκε με μια μεγαλοπρεπή τριάρα στα σκουλήκια. Το κύπελλο του 2001, με την 4άρα στο γαύρο στην Αθήνα συνοδεύθηκε με απεργίες και αποχές των παικτών που έφεραν τον ΠΑΟΚ στο χείλος του γκρεμού. Χαρμολύπη δηλαδή. Αν σκεφθώ, θα βρω κι άλλα. Αυτό είναι το DNA του ΠΑΟΚ. Απο τη χαρά στη λύπη και το αντίθετο.
Ο ΠΑΟΚ σήμερα απλά επιβεβαίωσε αυτή του την ιδιότητα. Οπότε ηρεμήστε όλοι. Οι θριαμβευτές του Καραϊσκάκη, δεν έγιναν...σαρδέλες μέσα σε 10 μέρες. Είναι άνθρωποι και κουράστηκαν. Δεν δικαιολογώ την απαράδεκτη εμφάνιση σε καμία περίπτωση. Είναι ντροπή για τον ΠΑΟΚ τέτοιες εμφανίσεις. Έλα όμως που είναι μέρος της ιστορίας του, θέλουμε δεν θέλουμε. Κάποια στιγμή θα συνέβαινε κι αυτό. Το περιμέναμε. Η στραβή θα γινόνταν, το γράφαμε όλοι μας εδώ μέσα. Σύμφωνοι, δεν την περιμέναμε σε αυτό το παιχνίδι. Όλα όμως είναι μέσα στο πρόγραμμα. Ποδόσφαιρο είναι.
Απο εδώ και πέρα, πρέπει να δούμε την επόμενη μέρα. Οι μεγάλες ομάδες διακρίνονται από την ικανότητά τους να διαχειρίζονται παραγωγικά τις αναποδιές. Αυτό πρέπει να κάνει και ο ΠΑΟΚ. Το διπλό στο Καυτατζόγλειο είναι περισσότερο επιβεβλημένο απο ποτέ. Και πιστέψτε με, θα είναι αρκετό να αλλάξει και πάλι το κλίμα. Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ μας. Ασπρο μαύρο. Δικέφαλος αετός!
Εμείς πρέπει να ηρεμήσουμε και να στηρίξουμε την ομάδα. Τώρα, στα δύσκολα. Να συμμετάσχουμε μαζικά στην Α.Μ.Κ. και να σταθούμε παραγωγικά πλάι στους παίκτες και τον προπονητή μας. Η στραβή ήρθε και είναι βαριά. Ήρθε όμως και ΠΡΕΠΕΙ να την αντιμετωπίσουμε. Κραυγές και κολοτούμπες δεν οφελούν. Πριν γράψετε κάτι, σκεφτείτε το δύο φορές. Απο το Κύπελλο θα μπρορούσαμε να είχαμε αποκλειστεί και νωρίτερα ή και αργότερα. Όπως αποκλείστηκε ο γαύρος και η ΑΕΚ. Είναι ο θεσμός των εκπλήξεων, τι να κάνουμε;
Θα υποστούμε αύριο την καζούρα των αλλόθρησκων, αλλά έτσι είναι η ζωή. Και νομίζω ότι είμαστε συνηθισμένοι. Τώρα είναι η ώρα να σηκωθούμε παιδιά! Επιβάλεται!
Για το παιχνίδι δεν θα πω τίποτα γιατί είδα μόνο μια ομάδα και μάλιστα πολύ καλή! Τον Πας Γιάννενα, στον οποίο πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια γιατί μας ισοπέδωσε με τη δεύτερη ομάδα του! Ο ΠΑΟΚ που ξέρουμε έμεινε στη Θεσαλλονίκη...
Ο ΠΑΟΚ θα συνεχίσει αδέλφια. Κι εμείς πρέπει να είμαστε δίπλα του, να του κρατάμε το χέρι, να του ζεστάνουμε την ψυχή, να του δώσουμε κουράγιο. Δεν χάθηκε ο δρόμος, χάθηκε ένα μονοπάτι...

ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ!!!!

Περί μολύνσεων και άλλων... τινών

Γράφει μια εφημερίδα (μπορεί να το γράφει και άλλη, μία είδα) ότι η λίμνη Κουμουνδούρου έχει γίνει «τοξικός βούρκος» από διάφορα -βιομηχανικά, κυρίως- λύματα που καταλήγουν εκεί. Η λίμνη Κουμουνδούρου, για όσους δεν ξέρουν το όνομά της (γιατί όλοι την έχουμε δει) είναι δεξιά μας, όπως πηγαίνουμε για Ελευσίνα, μεταξύ Σκαραμαγκά και Ασπροπύργου. Ένα πραγματικά όμορφο σημείο σε λάθος θέση. Δηλαδή η θέση μια χαρά είναι, ή μάλλον ήταν - μέχρι που την κατατρόπωσε η βιομηχανική επανάσταση.

Μπράβο στην εφημερίδα που φιλοξένησε το θέμα, μπράβο που έγραψε και για το κάστρο των Ιωαννιτών στη Ρόδο που διαβρώνεται από την αλμύρα μέχρι να πέσει και να το δώσουμε αντιπαροχή να ησυχάσουμε, μπράβο σε όλες τις εφημερίδες και τα άλλα Μέσα που κατά καιρούς θυμούνται ότι ειδήσεις δεν είναι μόνο πολιτική, ποδόσφαιρο, σκάνδαλα και μαζικοί θάνατοι, παρά δημοσιεύουν και κάτι ουσιαστικό - έστω με «ψιλά γράμματα».

Το ερώτημα είναι αν έχουμε γίνει ρομπότ και θέλουμε μόνο πρωτοσέλιδα καταστροφικού περιεχομένου - καταστροφικού σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό μέχρι το πολιτικό, από το κοινωνικό μέχρι το φυσικό. Μια είδηση θετική, να αγαλλιάσει το πνεύμα μας, δεν υπάρχει. Τι να κάνουν και τα Μέσα Ενημέρωσης, πράττουν κατά ζήτηση. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Ας πετύχαιναν υψηλές κυκλοφορίες και ακροαματικότητες οι λίμνες Κουμουνδούρου και οι συγγενείς της, και ο κόσμος θα ήταν αλλιώς.

Βλέπουμε (και ακούμε) λοιπόν κάθε μέρα την αγωνιώδη προσπάθεια των Μέσων Ενημέρωσης για την ανεύρεση κραυγαλέου πρώτου θέματος που θα συγκινήσει το λαϊκό αίσθημα. Ευτυχώς που η ελληνική πολιτική είναι σαν τον μπαξέ που έχει απ’ όλα κι έτσι συνήθως δεν υπάρχει δυσκολία. Αν μάλιστα έχουμε και την ευχαρίστηση μιας φυσικής καταστροφής ή ενός εμπρησμού της Αθήνας, άντε και της Καρδίτσας που ήρθε στην κινηματογραφική επικαιρότητα, «κλείσαμε» ως αναγνώστες.

Και τώρα θα φτάσουμε στο ηθικοπλαστικό κρεσέντο, διότι κάθε σοβαρός σχολιασμός πρέπει να καταλήγει κάπου: Τύπε, quo vadis? Μήπως τα τοξικά, με την ευρύτερη πια έννοια, δεν επηρεάζουν μόνο τα νερά της λίμνης Κουμουνδούρου αλλά και τα δημοσιογραφικά μελάνια - και χώρια τα εικονοστοιχεία, κοινώς πίξελ; Γιατί να είναι αδιανόητη μια κάθαρση, από τη λίμνη Κουμουνδούρου μέχρι το τέλμα στο οποίο έχει περιπέσει η εν πολλαίς αμαρτίαις σκέψη μας; Γιατί να διαβάζουμε, να διαβάζουμε και τελικά να μένουμε αδιάβαστοι;